Psalmaro 59
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Savu min de miaj malamikoj, mia Dio; Defendu min kontraŭ tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ mi.
1Au chef des chantres. “Ne détruis pas.” Hymne de David. Lorsque Saül envoya cerner la maison, pour le faire mourir.
2Savu min de la krimuloj, Kaj kontraŭ la sangaviduloj helpu min.
2Mon Dieu! Délivre-moi de mes ennemis, Protège-moi contre mes adversaires!
3Ĉar jen ili embuskas kontraŭ mia animo, Fortuloj kolektiĝas kontraŭ mi, Ne por mia krimo kaj ne por mia peko, ho Eternulo.
3Délivre-moi des malfaiteurs, Et sauve-moi des hommes de sang!
4Sen kulpo de mia flanko ili kunkuras kaj armiĝas; Rapidu renkonte al mi, kaj rigardu.
4Car voici, ils sont aux aguets pour m’ôter la vie; Des hommes violents complotent contre moi, Sans que je sois coupable, sans que j’aie péché, ô Éternel!
5Vi, ho Eternulo, Dio Cebaot, Dio de Izrael, Vekiĝu, por punviziti ĉiujn popolojn; Ne indulgu ĉiujn krimajn malbonfarantojn. Sela.
5Malgré mon innocence, ils courent, ils se préparent: Réveille-toi, viens à ma rencontre, et regarde!
6Ili revenas vespere, bojas kiel hundoj, Kaj iras ĉirkaŭ la urbo.
6Toi, Éternel, Dieu des armées, Dieu d’Israël, Lève-toi, pour châtier toutes les nations! N’aie pitié d’aucun de ces méchants infidèles! — Pause.
7Jen ili parolaĉas per siaj buŝoj; Glavoj estas sur iliaj lipoj; ĉar kiu, ili diras, aŭdas?
7Ils reviennent chaque soir, ils hurlent comme des chiens, Ils font le tour de la ville.
8Sed Vi, ho Eternulo, ridos pri ili; Vi mokos ĉiujn popolojn.
8Voici, de leur bouche ils font jaillir le mal, Des glaives sont sur leurs lèvres; Car, qui est-ce qui entend?
9Ho mia forto, al Vi mi min turnas; Ĉar Dio estas mia rifuĝo.
9Et toi, Éternel, tu te ris d’eux, Tu te moques de toutes les nations.
10Mia bona Dio rapidos al mi; Dio vidigos al mi venĝon sur miaj malamikoj.
10Quelle que soit leur force, c’est en toi que j’espère, Car Dieu est ma haute retraite.
11Ne mortigu ilin, por ke ne forgesu mia popolo; Disbatu ilin per Via forto kaj faligu ilin, Ho Sinjoro, nia ŝildo.
11Mon Dieu vient au-devant de moi dans sa bonté, Dieu me fait contempler avec joie ceux qui me persécutent.
12La parolo de iliaj lipoj estas peko de iliaj buŝoj; Ili kaptiĝu per sia malhumileco, Ĉar ili parolas nur pri ĵurrompo kaj mensogo.
12Ne les tue pas, de peur que mon peuple ne l’oublie; Fais-les errer par ta puissance, et précipite-les, Seigneur, notre bouclier!
13Ekstermu ilin en kolerego, ekstermu, ke ili ne plu ekzistu; Kaj ili eksciu, ke Dio regas ĉe Jakob, Ĝis la limoj de la mondo. Sela.
13Leur bouche pèche à chaque parole de leurs lèvres: Qu’ils soient pris dans leur propre orgueil! Ils ne profèrent que malédictions et mensonges.
14Ili revenas vespere, bojas kiel hundoj, Kaj iras ĉirkaŭ la urbo.
14Détruis-les, dans ta fureur, détruis-les, et qu’ils ne soient plus! Qu’ils sachent que Dieu règne sur Jacob, Jusqu’aux extrémités de la terre! — Pause.
15Ili vagas pro manĝo, Kaj sen satiĝo pasigas la nokton.
15Ils reviennent chaque soir, ils hurlent comme des chiens, Ils font le tour de la ville.
16Sed mi kantos Vian forton, Kaj matene mi gloros Vian bonecon; Ĉar Vi estis por mi defendo kaj rifuĝo En la tago de mia malfeliĉo.
16Ils errent çà et là, cherchant leur nourriture, Et ils passent la nuit sans être rassasiés.
17Ho mia forto, al Vi mi kantos; Ĉar Dio estas mia defendo, la Dio de mia favoro.
17Et moi, je chanterai ta force; Dès le matin, je célébrerai ta bonté. Car tu es pour moi une haute retraite, Un refuge au jour de ma détresse.
no verse 18 in this text
18O ma force! C’est toi que je célébrerai, Car Dieu, mon Dieu tout bon, est ma haute retraite.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.