Psalmaro 69
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Louis Segond 1910
1Savu min, ho Dio; Ĉar la akvoj venis ĝis mia animo.
1Au chef des chantres. Sur les lis. De David.
2Mi profundiĝis en profundan marĉon, kaj mi ne havas, sur kio stari; Mi enfalis en la profundon de la akvo, kaj la fluo min forportas.
2Sauve-moi, ô Dieu! Car les eaux menacent ma vie.
3Mi senfortiĝis de mia kriado, sekiĝis mia gorĝo; Laciĝis miaj okuloj de la atendado de mia Dio.
3J’enfonce dans la boue, sans pouvoir me tenir; Je suis tombé dans un gouffre, et les eaux m’inondent.
4Pli multaj ol la haroj de mia kapo estas miaj senkaŭzaj malamantoj; Fortiĝis miaj premantoj, miaj maljustaj malamikoj; Kion mi ne rabis, tion mi devas fordoni.
4Je m’épuise à crier, mon gosier se dessèche, Mes yeux se consument, tandis que je regarde vers mon Dieu.
5Ho Dio, Vi scias mian malsaĝecon; Kaj miaj kulpoj ne estas kaŝitaj por Vi.
5Ils sont plus nombreux que les cheveux de ma tête, Ceux qui me haïssent sans cause; Ils sont puissants, ceux qui veulent me perdre, Qui sont à tort mes ennemis. Ce que je n’ai pas dérobé, il faut que je le restitue.
6Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj esperas al Vi, ho mia Sinjoro, Eternulo Cebaot! Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj Vin serĉas, ho Dio de Izrael!
6O Dieu! Tu connais ma folie, Et mes fautes ne te sont point cachées.
7Ĉar pro Vi mi portas malhonoron, Honto kovras mian vizaĝon.
7Que ceux qui espèrent en toi ne soient pas confus à cause de moi, Seigneur, Éternel des armées! Que ceux qui te cherchent ne soient pas dans la honte à cause de moi, Dieu d’Israël!
8Mi fariĝis fremda por miaj fratoj, Nekonato por la filoj de mia patrino.
8Car c’est pour toi que je porte l’opprobre, Que la honte couvre mon visage;
9Ĉar fervoro pri Via domo min konsumis, Kaj la insultoj de Viaj insultantoj falis sur min.
9Je suis devenu un étranger pour mes frères, Un inconnu pour les fils de ma mère.
10Kaj mi ploras, mia animo estas en fasto, Kaj pri tio oni min hontigas.
10Car le zèle de ta maison me dévore, Et les outrages de ceux qui t’insultent tombent sur moi.
11Kiel veston mi metis sur min sakon, Kaj mi fariĝis moka ekzemplo por ili.
11Je verse des larmes et je jeûne, Et c’est ce qui m’attire l’opprobre;
12Parolas pri mi la sidantoj ĉe la pordego, Kaj la drinkantoj kantas pri mi.
12Je prends un sac pour vêtement, Et je suis l’objet de leurs sarcasmes.
13Kaj mi preĝas al Vi, ho Eternulo, en favora tempo; Ho Dio, pro Via granda boneco respondu al mi per Via vera helpo.
13Ceux qui sont assis à la porte parlent de moi, Et les buveurs de liqueurs fortes me mettent en chansons.
14Eligu min el la ŝlimo, ke mi ne dronu; Mi estu savita kontraŭ miaj malamantoj kaj el profunda akvo.
14Mais je t’adresse ma prière, ô Éternel! Que ce soit le temps favorable, ô Dieu, par ta grande bonté! Réponds-moi, en m’assurant ton secours!
15Ne fortiru min fluo de la akvo, Ne englutu min profundo, Kaj abismo ne fermu super mi sian buŝon.
15Retire-moi de la boue, et que je n’enfonce plus! Que je sois délivré de mes ennemis et du gouffre!
16Aŭskultu min, ho Eternulo, ĉar bona estas Via favorkoreco; Laŭ Via kompatemeco turnu Vin al mi.
16Que les flots ne m’inondent plus, Que l’abîme ne m’engloutisse pas, Et que la fosse ne se ferme pas sur moi!
17Kaj ne kaŝu antaŭ Via sklavo Vian vizaĝon, ĉar mi suferas; Rapidu, aŭskultu min.
17Exauce-moi, Éternel! Car ta bonté est immense. Dans tes grandes compassions, tourne vers moi les regards,
18Alproksimiĝu al mia animo, savu ĝin; Spite miajn malamikojn liberigu min.
18Et ne cache pas ta face à ton serviteur! Puisque je suis dans la détresse, hâte-toi de m’exaucer!
19Vi scias mian malhonoron kaj mian honton kaj mian mokatecon; Antaŭ Vi estas ĉiuj miaj premantoj.
19Approche-toi de mon âme, délivre-la! Sauve-moi, à cause de mes ennemis!
20Honto rompis mian koron, kaj mi senfortiĝis; Mi atendis kompatantojn, sed ili forestis; Konsolantojn, sed mi ne trovis.
20Tu connais mon opprobre, ma honte, mon ignominie; Tous mes adversaires sont devant toi.
21Kaj ili donis al mi por manĝo galon, Kaj en mia soifo ili trinkigis al mi vinagron.
21L’opprobre me brise le cœur, et je suis malade; J’attends de la pitié, mais en vain, Des consolateurs, et je n’en trouve aucun.
22Ilia tablo antaŭ ili fariĝu reto, Kaj ilia prospero fariĝu kaptilo.
22Ils mettent du fiel dans ma nourriture, Et, pour apaiser ma soif, ils m’abreuvent de vinaigre.
23Mallumiĝu iliaj okuloj, ke ili ne vidu; Kaj iliajn lumbojn malfortigu por ĉiam.
23Que leur table soit pour eux un piège, Et un filet au sein de leur sécurité!
24Verŝu sur ilin Vian furiozon, Kaj la flamo de Via kolero ilin ataku.
24Que leurs yeux s’obscurcissent et ne voient plus, Et fais continuellement chanceler leurs reins!
25Ilia loĝejo dezertiĝu, En iliaj tendoj ne ekzistu loĝanto.
25Répands sur eux ta colère, Et que ton ardente fureur les atteigne!
26Ĉar tiun, kiun Vi frapis, ili persekutas, Kaj la suferojn de Viaj batitoj ili rakontas.
26Que leur demeure soit dévastée, Qu’il n’y ait plus d’habitants dans leurs tentes!
27Aldonu kulpon al ilia kulpo, Ke ili ne atingu Vian bonecon.
27Car ils persécutent celui que tu frappes, Ils racontent les souffrances de ceux que tu blesses.
28Ili estu elstrekitaj el la libro de vivantoj, Kaj ili ne estu skribitaj kune kun virtuloj.
28Ajoute des iniquités à leurs iniquités, Et qu’ils n’aient point part à ta miséricorde!
29Sed mi estas malriĉa kaj suferanta; Via helpo min defendu, ho Dio.
29Qu’ils soient effacés du livre de vie, Et qu’ils ne soient point inscrits avec les justes!
30Mi gloros la nomon de Dio per kanto, Kaj mi rakontos en danko Lian grandecon.
30Moi, je suis malheureux et souffrant: O Dieu, que ton secours me relève!
31Kaj ĝi estos pli agrabla al la Eternulo, Ol bovo aŭ bovido kun kornoj kaj fendohavaj hufoj.
31Je célébrerai le nom de Dieu par des cantiques, Je l’exalterai par des louanges.
32Vidos humiluloj kaj ĝojos! Ho serĉantoj de Dio, via koro reviviĝu.
32Cela est agréable à l’Éternel, plus qu’un taureau Avec des cornes et des sabots.
33Ĉar la Eternulo aŭskultas humilulojn, Kaj Siajn malliberulojn Li ne malŝatas.
33Les malheureux le voient et se réjouissent; Vous qui cherchez Dieu, que votre cœur vive!
34Gloru Lin la ĉielo kaj la tero, La maroj, kaj ĉio, kio en ili moviĝas.
34Car l’Éternel écoute les pauvres, Et il ne méprise point ses captifs.
35Ĉar Dio helpos Cionon kaj konstruos la urbojn de Judujo, Ke oni tie loĝos kaj ilin heredos.
35Que les cieux et la terre le célèbrent, Les mers et tout ce qui s’y meut!
36Kaj la idaro de Liaj sklavoj ĝin heredos, Kaj la amantoj de Lia nomo loĝos en ĝi.
36Car Dieu sauvera Sion, et bâtira les villes de Juda; On s’y établira, et l’on en prendra possession;
no verse 37 in this text
37La postérité de ses serviteurs en fera son héritage, Et ceux qui aiment son nom y auront leur demeure.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.