Psalmaro 69
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Savu min, ho Dio; Ĉar la akvoj venis ĝis mia animo.
1Проводиреві хора: На Шошанїм. Давидова. Спаси мене, Боже, бо повідь займає душу мою!
2Mi profundiĝis en profundan marĉon, kaj mi ne havas, sur kio stari; Mi enfalis en la profundon de la akvo, kaj la fluo min forportas.
2Загруз я в глибокому болотї і нема в йому дна; попав на глибину, і бистрінь заливає мене.
3Mi senfortiĝis de mia kriado, sekiĝis mia gorĝo; Laciĝis miaj okuloj de la atendado de mia Dio.
3Я знемігся від поклику, гортань моя висохла; втомились очі мої, визираючи Бога мого.
4Pli multaj ol la haroj de mia kapo estas miaj senkaŭzaj malamantoj; Fortiĝis miaj premantoj, miaj maljustaj malamikoj; Kion mi ne rabis, tion mi devas fordoni.
4Більше ненавидящих мене безвинно, як волосся на голові в мене; потужні мої губителї, що без причини ворогують на мене; чого я не загарбав, те мусїв я дати.
5Ho Dio, Vi scias mian malsaĝecon; Kaj miaj kulpoj ne estas kaŝitaj por Vi.
5Ти, Боже знаєш мій нерозум, і провини мої не закриті перед тобою.
6Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj esperas al Vi, ho mia Sinjoro, Eternulo Cebaot! Ne hontiĝu per mi tiuj, kiuj Vin serĉas, ho Dio de Izrael!
6Не дай же через мене осоромитись тим, що вповають на тебе, Господи, Боже сил небесних! Не дай осоромитись через мене тим, що шукають тебе, Боже Ізраїля!
7Ĉar pro Vi mi portas malhonoron, Honto kovras mian vizaĝon.
7Бо за тебе терплю зневагу, і сором покрив лице моє!
8Mi fariĝis fremda por miaj fratoj, Nekonato por la filoj de mia patrino.
8Чужим став я братам моїм, і чужинцем синам матері моєї.
9Ĉar fervoro pri Via domo min konsumis, Kaj la insultoj de Viaj insultantoj falis sur min.
9Бо ревність для дому твого ізсушила мене, і зневага тих, що тебе зневажають, впала на мене.
10Kaj mi ploras, mia animo estas en fasto, Kaj pri tio oni min hontigas.
10Коли я плакав і душа віддалась посту, то й те було менї в наругу.
11Kiel veston mi metis sur min sakon, Kaj mi fariĝis moka ekzemplo por ili.
11Надїв я волосїнницю, і стався їм приповідкою.
12Parolas pri mi la sidantoj ĉe la pordego, Kaj la drinkantoj kantas pri mi.
12Сидячі у воротах мають помовку про мене; складають піснї на підпитку.
13Kaj mi preĝas al Vi, ho Eternulo, en favora tempo; Ho Dio, pro Via granda boneco respondu al mi per Via vera helpo.
13Я ж, Господи, — молитва моя до тебе, в час благоволення твого. Боже, по великостї милосердя твого вислухай мене, по правдї спасення твого!
14Eligu min el la ŝlimo, ke mi ne dronu; Mi estu savita kontraŭ miaj malamantoj kaj el profunda akvo.
14Витягни мене з болота, не дай менї потонути! Дай менї вирятуватись від ненавидників моїх, і з глибинї вод.
15Ne fortiru min fluo de la akvo, Ne englutu min profundo, Kaj abismo ne fermu super mi sian buŝon.
15Бистрінь водяна нехай не затопить мене, і глибінь не проковтне мене, й яма роззявлена нехай не затулить челюстей своїх.
16Aŭskultu min, ho Eternulo, ĉar bona estas Via favorkoreco; Laŭ Via kompatemeco turnu Vin al mi.
16Вислухай мене, Господи, велика бо твоя милість; поглянь на мене по великостї милосердя твого.
17Kaj ne kaŝu antaŭ Via sklavo Vian vizaĝon, ĉar mi suferas; Rapidu, aŭskultu min.
17І не одвертай лиця твого від слуги твого, я бо в тїснотї; вислухай мене скоро!
18Alproksimiĝu al mia animo, savu ĝin; Spite miajn malamikojn liberigu min.
18Приближися до душі моєї, вирятуй її; спаси її задля ворогів моїх!
19Vi scias mian malhonoron kaj mian honton kaj mian mokatecon; Antaŭ Vi estas ĉiuj miaj premantoj.
19Ти знаєш мою наругу, і зневагу мою, і сором мій; всї гнобителї мої перед тобою.
20Honto rompis mian koron, kaj mi senfortiĝis; Mi atendis kompatantojn, sed ili forestis; Konsolantojn, sed mi ne trovis.
20Від наруги серце мов розбилось, я став вельми нужденний; ждав я милосердя, не дождався, і потїшителїв, та не знайшов нїкого.
21Kaj ili donis al mi por manĝo galon, Kaj en mia soifo ili trinkigis al mi vinagron.
21До страви моєї вкинули вони жовч, а прагнущого оцтом мене напували.
22Ilia tablo antaŭ ili fariĝu reto, Kaj ilia prospero fariĝu kaptilo.
22Стіл їх нехай буде сїттю перед ними, і що на благо людям, нехай на петлю їм обернеться.
23Mallumiĝu iliaj okuloj, ke ili ne vidu; Kaj iliajn lumbojn malfortigu por ĉiam.
23Нехай в очах їм почорнїє, щоб не бачили сьвіта, і литки їх нехай їм завсїди трясуться.
24Verŝu sur ilin Vian furiozon, Kaj la flamo de Via kolero ilin ataku.
24Висип на них ярость твою, і поломя гнїву твого нехай обгорне їх!
25Ilia loĝejo dezertiĝu, En iliaj tendoj ne ekzistu loĝanto.
25Спустошеннє нехай спаде на оселю їх; в наметах їх щоб не осталось нї одного живого!
26Ĉar tiun, kiun Vi frapis, ili persekutas, Kaj la suferojn de Viaj batitoj ili rakontas.
26Вони бо знущаються над тим, кого ти покарав, втїшаються болями ранених твоїх.
27Aldonu kulpon al ilia kulpo, Ke ili ne atingu Vian bonecon.
27Полїчи їм неправду їх до неправди, і не дай їм увійти в правду твою.
28Ili estu elstrekitaj el la libro de vivantoj, Kaj ili ne estu skribitaj kune kun virtuloj.
28Нехай вичеркнуться з книги живих, і не будуть записані вкупі з праведними!
29Sed mi estas malriĉa kaj suferanta; Via helpo min defendu, ho Dio.
29Я ж бідний і горе менї; спасеннє твоє, Боже, нехай вислобонить мене!
30Mi gloros la nomon de Dio per kanto, Kaj mi rakontos en danko Lian grandecon.
30Буду прославляти імя Боже піснями, величати його хвалою.
31Kaj ĝi estos pli agrabla al la Eternulo, Ol bovo aŭ bovido kun kornoj kaj fendohavaj hufoj.
31Буде се любійше Господеві над бики, над теля рогате з росколеними ратицями.
32Vidos humiluloj kaj ĝojos! Ho serĉantoj de Dio, via koro reviviĝu.
32Побачать впокорені, вони звеселяться; ви, що шукаєте Бога, нехай оживе серце ваше!
33Ĉar la Eternulo aŭskultas humilulojn, Kaj Siajn malliberulojn Li ne malŝatas.
33Господь бо слухає бідних, і не одвертаєсь від попавших в неволю.
34Gloru Lin la ĉielo kaj la tero, La maroj, kaj ĉio, kio en ili moviĝas.
34Да восхвалять його небеса і земля, моря і все, що там живе-кишить.
35Ĉar Dio helpos Cionon kaj konstruos la urbojn de Judujo, Ke oni tie loĝos kaj ilin heredos.
35Бог бо спасе Сиона, і збудує городи Юдейські; і мати муть там оселю і займаньщину.
36Kaj la idaro de Liaj sklavoj ĝin heredos, Kaj la amantoj de Lia nomo loĝos en ĝi.
36І потомство слуг його мати ме наслїддє; і хто любить імя його, жити ме там.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.