Žalmy 69
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Přednímu z kantorů na šošannim, žalm Davidův.
1Проводиреві хора: На Шошанїм. Давидова. Спаси мене, Боже, бо повідь займає душу мою!
2Vysvoboď mne, ó Bože, neboť jsou dosáhly vody až k duši mé.
2Загруз я в глибокому болотї і нема в йому дна; попав на глибину, і бистрінь заливає мене.
3Pohřížen jsem v hlubokém bahně, v němž dna není; všel jsem do hlubokosti vod, jejichž proud zachvátil mne.
3Я знемігся від поклику, гортань моя висохла; втомились очі мої, визираючи Бога мого.
4Ustal jsem, volaje, vyschlo hrdlo mé, zemdlely oči mé od ohlídání se na tě Boha svého.
4Більше ненавидящих мене безвинно, як волосся на голові в мене; потужні мої губителї, що без причини ворогують на мене; чого я не загарбав, те мусїв я дати.
5Více jest těch, kteříž mne nenávidí bez příčiny, než vlasů hlavy mé; zmocnili se ti, kteříž mne vyhladiti usilují, a jsou nepřátelé moji bez mého provinění; to, čehož jsem nevydřel, nahražovati jsem musil.
5Ти, Боже знаєш мій нерозум, і провини мої не закриті перед тобою.
6Bože, ty znáš sám nemoudrost mou, a výstupkové moji nejsou skryti před tebou.
6Не дай же через мене осоромитись тим, що вповають на тебе, Господи, Боже сил небесних! Не дай осоромитись через мене тим, що шукають тебе, Боже Ізраїля!
7Nechť nebývají zahanbeni příčinou mou ti, kteříž na tě očekávají, Pane, Hospodine zástupů; nechť nepřicházejí skrze mne k hanbě ti, kteříž tě hledají, ó Bože Izraelský.
7Бо за тебе терплю зневагу, і сором покрив лице моє!
8Neboť pro tebe snáším pohanění, a stud přikryl tvář mou.
8Чужим став я братам моїм, і чужинцем синам матері моєї.
9Cizí učiněn jsem bratřím svým, a cizozemec synům matky své,
9Бо ревність для дому твого ізсушила мене, і зневага тих, що тебе зневажають, впала на мене.
10Proto že horlivost domu tvého snědla mne, a hanění hanějících tě na mne připadla.
10Коли я плакав і душа віддалась посту, то й те було менї в наругу.
11Když jsem plakal, postem trápiv duši svou, bylo mi to ku potupě obráceno.
11Надїв я волосїнницю, і стався їм приповідкою.
12Když jsem bral na se pytel místo roucha, tehdy jsem jim byl za přísloví.
12Сидячі у воротах мають помовку про мене; складають піснї на підпитку.
13Pomlouvali mne, sedíce v bráně, a písničkou byl jsem těm, kteříž pili víno.
13Я ж, Господи, — молитва моя до тебе, в час благоволення твого. Боже, по великостї милосердя твого вислухай мене, по правдї спасення твого!
14Já pak modlitbu svou k tobě odsílám, Hospodine, časť jest dobré líbeznosti tvé. Ó Bože, vedlé množství milosrdenství svého vyslyš mne, pro pravdu svou spasitelnou.
14Витягни мене з болота, не дай менї потонути! Дай менї вирятуватись від ненавидників моїх, і з глибинї вод.
15Vytrhni mne z bláta, abych nebyl pohřížen; nechť jsem vytržen od těch, kteříž mne nenávidí, jako z hlubokostí vod,
15Бистрінь водяна нехай не затопить мене, і глибінь не проковтне мене, й яма роззявлена нехай не затулить челюстей своїх.
16Aby mne nezachvátili proudové vod, a nesehltila hlubina, ani se nade mnou zavřela prohlubně.
16Вислухай мене, Господи, велика бо твоя милість; поглянь на мене по великостї милосердя твого.
17Vyslyšiž mne, Hospodine, neboť jest dobré milosrdenství tvé; vedlé množství slitování svých vzhlédniž na mne.
17І не одвертай лиця твого від слуги твого, я бо в тїснотї; вислухай мене скоро!
18A neskrývej tváři své od služebníka svého, neboť mám úzkost; rychle vyslyš mne.
18Приближися до душі моєї, вирятуй її; спаси її задля ворогів моїх!
19Přibliž se k duši mé, a vyprosť ji; pro nepřátely mé vykup mne.
19Ти знаєш мою наругу, і зневагу мою, і сором мій; всї гнобителї мої перед тобою.
20Ty znáš pohanění mé, a zahanbení mé, i potupu mou, před tebouť jsou všickni nepřátelé moji.
20Від наруги серце мов розбилось, я став вельми нужденний; ждав я милосердя, не дождався, і потїшителїв, та не знайшов нїкого.
21Pohanění potřelo srdce mé, pročež jsem byl v žalosti. Očekával jsem, zdali by mne kdo politoval, ale žádného nebylo, zdali by kdo potěšiti chtěli, ale nedočkal jsem.
21До страви моєї вкинули вони жовч, а прагнущого оцтом мене напували.
22Nýbrž místo pokrmu poskytli mi žluči, a v žízni mé napájeli mne octem.
22Стіл їх нехай буде сїттю перед ними, і що на благо людям, нехай на петлю їм обернеться.
23Budiž jim stůl jejich před nimi za osídlo, a pokojný způsob jejich místo síti.
23Нехай в очах їм почорнїє, щоб не бачили сьвіта, і литки їх нехай їм завсїди трясуться.
24Ať se zatmí oči jejich, aby viděti nemohli, a bedra jejich k stálému přiveď zemdlení.
24Висип на них ярость твою, і поломя гнїву твого нехай обгорне їх!
25Vylí na ně rozhněvání své, a prchlivost hněvu tvého ať je zachvátí.
25Спустошеннє нехай спаде на оселю їх; в наметах їх щоб не осталось нї одного живого!
26Budiž příbytek jejich pustý, v staních jejich kdo by obýval, ať není žádného.
26Вони бо знущаються над тим, кого ти покарав, втїшаються болями ранених твоїх.
27Nebo se tomu, jehož jsi ty zbil, protiví, a o bolesti zraněných tvých rozmlouvají.
27Полїчи їм неправду їх до неправди, і не дай їм увійти в правду твою.
28Přilož nepravost k nepravosti jejich, a ať nepřicházejí k spravedlnosti tvé.
28Нехай вичеркнуться з книги живих, і не будуть записані вкупі з праведними!
29Nechť jsou vymazáni z knihy živých, a s spravedlivými ať nejsou zapsáni.
29Я ж бідний і горе менї; спасеннє твоє, Боже, нехай вислобонить мене!
30Já pak ztrápený jsem, a bolestí sevřený, ale spasení tvé, ó Bože, na místě bezpečném postaví mne.
30Буду прославляти імя Боже піснями, величати його хвалою.
31I buduť chváliti jméno Boží s prozpěvováním, a velebiti je s děkováním.
31Буде се любійше Господеві над бики, над теля рогате з росколеними ратицями.
32A bude to příjemnější Hospodinu nežli vůl, neb volek rohatý s rozdělenými kopyty.
32Побачать впокорені, вони звеселяться; ви, що шукаєте Бога, нехай оживе серце ваше!
33To když uhlédají tiší, radovati se budou, hledajíce Boha, a ožive srdce jejich.
33Господь бо слухає бідних, і не одвертаєсь від попавших в неволю.
34Neboť vyslýchá chudé Hospodin, a vězni svými nezhrzí.
34Да восхвалять його небеса і земля, моря і все, що там живе-кишить.
35Chvaltež ho nebesa a země, moře i všeliký hmyz jejich.
35Бог бо спасе Сиона, і збудує городи Юдейські; і мати муть там оселю і займаньщину.
36Bůhť zajisté zachová Sion, a vzdělá města Judská, i budou tu bydliti, a zemi tu dědičně obdrží.
36І потомство слуг його мати ме наслїддє; і хто любить імя його, жити ме там.
37Tolikéž i símě služebníků jeho dědičně jí vládnouti budou, a milující jméno jeho v ní přebývati.
no verse 37 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.