Žalmy 109
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Přednímu zpěváku, žalm Davidův. Ó Bože chvály mé, nečiň se neslyše.
1Проводиреві; псальма Давидова. Боже, хвало моя, не мовчи!
2Nebo ústa nešlechetného a ústa lstivá proti mně se otevřela, mluvili proti mně jazykem lživým.
2Бо губи грішника і губи зрадливі проти мене відчинились; брехливими язиками говорять проти мене.
3A slovy jizlivými osočili mne, válčí proti mně beze vší příčiny.
3Ненависними словами мене обступили, і безвинно напали на мене.
4Protivili mi se za mé milování, ješto jsem se za ně modlíval.
4За любов мою ворогують на мене; а я все молюся.
5Odplacují se mi zlým za dobré, a nenávistí za milování mé.
5А вони менї злом за добро, за любов ненавистю відплатили.
6Postav nad ním bezbožníka, a protivník ať mu stojí po pravici.
6Пусти на него беззаконника, і сатана нехай стоїть праворуч у него.
7Když před soudem stane, ať zůstane za nešlechetného, a prosba jeho budiž jemu k hříchu.
7Коли на судї стане, нехай вийде виноватий, і благаннє його нехай за гріх полїчиться.
8Budiž dnů jeho málo, a úřad jeho vezmi jiný.
8Нехай віку свого не звікує, а уряд його возьме инший!
9Buďtež děti jeho sirotci, a žena jeho vdovou.
9Сини його будуть сиротами, а жінка його вдовою!
10Buďtež běhouni a tuláci synové jeho, žebřete, vyhnáni jsouce z poustek svých.
10Нехай сини його, блукаючи, на жебри розійдуться, і покинувши пустки свої, хлїба просять!
11Přitáhni k sobě lichevník všecko, cožkoli má, a úsilé jeho rozchvátejte cizí.
11Лихварь нехай все, що він має, загорне, й чужі люде працю його розхоплять!
12Nebudiž, kdo by mu chtěl milosrdenství prokázati, aniž buď, kdo by se smiloval nad sirotky jeho.
12Нехай нїкого не має, хто постояв би в добротї до його, і нехай не буде нїкого, хто б сиріт його помилував!
13Potomci jeho z kořen vyťati buďte, v druhém kolenu vyhlazeno buď jméno jejich.
13Потомство його нехай згине, в другому поколїнню нехай імя його буде затерте!
14Přijdiž na pamět nepravost předků jeho před Hospodinem, a hřích matky jeho nebuď shlazen.
14Нехай згадаються перед Господом несправедливостї батьків його, і гріх матері його нехай не затреться!
15Buďtež před Hospodinem ustavičně, až by vyhladil z země památku jejich,
15Нехай гріхи їх все будуть перед Господом, а він знищить память їх на землї!
16Proto že nepamatoval, aby činil milosrdenství, ale protivenství činil člověku chudému a nuznému a sevřenému bolestí srdce, aby jej zamordoval.
16Тому, що не було на думцї в його, творити милість, що до смерти гнобив чоловіка нужденного і бідного і засмученого в серцї.
17Poněvadž miloval zlořečení, nechať přijde na něj; neměl líbosti v požehnání, nechať se vzdálí od něho.
17Любив він проклін, нехай же спаде на його! Не любив благословення, нехай же нїколи не зазнає його!
18A tak budiž oblečen v zlořečenství jako v svůj oděv, a ať vejde do vnitřností jeho jako voda, a jako olej do kostí jeho.
18Прокляттєм, як одежою, зодягався, нехай же як вода просякне внутро його, і, як олїй, костї його проникне!
19Budiž jemu to jako plášť k přiodívání, a jako pás k ustavičnému opasování.
19Нехай буде йому одежою, котрою зодягається, і поясом, котрим все підперезується!
20Taková mzda přijdiž mým protivníkům od Hospodina, a mluvícím zlé věci proti duši mé.
20Така доля від Господа нехай буде ворогам моїм, і тим, що проти душі моєї зло говорять.
21Ty pak, Hospodine Pane, nalož se mnou laskavě pro jméno své, nebo dobré jest milosrdenství tvé; vytrhni mne.
21Ти ж, Господи, Боже, заступи мене задля імені твого! Блага бо милість твоя; спаси мене!
22Jsemť zajisté chudý a nuzný, a srdce mé raněno jest u vnitřnostech mých.
22Я бо нужденний і бідний, і серце моє зранене в мене.
23Jako stín, když se nachyluje, ucházeti musím; honí se za mnou jako za kobylkou.
23Як тїнь, що простирається, я зникаю, як сарана полохаюсь.
24Kolena má klesají postem, a tělo mé vyschlo z tučnosti.
24Колїна мої від посту охляли, і тїло моє змарнїло.
25Nadto jsem jim za posměch; když mne uhlédají, potřásají hlavami svými.
25І став я сьміховиском для них; побачивши мене, головами своїми покивують.
26Spomoz mi, ó Hospodine Bože můj, zachovej mne podlé milosrdenství svého,
26Поможи менї, Господи, Боже мій! Спаси мене по милостї твоїй!
27Tak aby poznati mohli, že jest to ruka tvá, a že jsi ty, Hospodine, učinil to.
27Щоб люде знали, що се рука твоя, Господи, і твоє дїло.
28Nechť oni jakkoli zlořečí, ty dobrořeč; kteříž povstali, nechť se zastydí, aby se veselil služebník tvůj.
28Нехай вони проклинають мене, а ти благослови! Встануть вони, то допусти сором на них, і дай зрадуватись слузї твому!
29Buďtež oblečeni protivníci moji v zahanbení, a nechť se odějí jako pláštěm hanbou svou.
29Вороги мої нехай соромом покриються і ганьбою своєю, як плащом, обгорнуться.
30Slaviti budu Hospodina velice ústy svými, a u prostřed mnohých chváliti jej budu,
30Буду щиро прославляти Господа устами моїми, і серед збору хвалити його.
31Proto že stojí po pravici nuznému, aby ho zachoval od těch, kteříž odsuzují život jeho.
31Бо він стоїть по правицї бідного, щоб спасти його від тих, що душу його судять.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.