Žalmy 59
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Přednímu z kantorů, jako: Nevyhlazujž, Davidův žalm zlatý, když poslal Saul, aby střehouc domu, zabili ho.
1Проводиреві хора: „Не пропадеш!‟ Памятна пісня Давидова, як Саул післав стерегти дім його, щоб вбити його. Визволь мене від ворогів моїх, мій Боже! Оборони мене від тих, що встали проти мене.
2Vytrhni mne od nepřátel mých, Bože můj; před těmi, kteříž povstávají proti mně, bezpečna mne učiň.
2Визволь мене від тих, що роблять беззаконнє, і спаси мене від кровожадних!
3Vytrhni mne od těch, kteříž páší nepravost, a od mužů vražedlných zachovej mne.
3Ось бо вони чигають на душу мою; сильні збираються на мене не за переступ мій і не за гріх мій, Господи!
4Neb aj, zálohy činí duši mé, sbírají se proti mně mocní, bez mého provinění a bez hříchu mého, ó Hospodine.
4Без вини моєї збігаються і готовляться; встань на поміч менї й поглянь!
5Beze vší mé nepravosti sbíhají se, a strojí; povstaniž mně vstříc, a popatř.
5Встань, Господи, Боже сил небесних, Боже Ізраїлський, щоб побачити всї ті народи! Не пощади нї одного з тих невірних беззаконників!
6Sám ty, Hospodine Bože zástupů, Bože Izraelský, prociť, abys navštívil všecky národy, aniž se smilovávej nad kterým z těch převrácenců nešlechetných. Sélah.
6Вечером вертають назад, виють, як собаки, і кругом обходять город.
7Navracejí se k večerou, štěkají jako psi, a běhají okolo města.
7Ось, губами своїми верзяють, мечі в устах їх, бо, думають вони, хто почує?
8Aj, coť vynášejí ústy svými! Mečové jsou ve rtech jejich, nebo říkají: Zdaliž kdo slyší?
8А ти, Господи, посьмієшся над ними, осоромиш всї народи.
9Ale ty, Hospodine, směješ se jim, posmíváš se všechněm národům.
9Сило моя! До тебе я обертаюсь, ти бо прибіжище моє.
10Když on moc provozuje, na tebe pozor míti budu, nebo ty, Bože, jsi hrad můj vysoký.
10Бог милосердний на зустріч менї вийде; Бог дасть менї втїху над ворогами моїми.
11Bůh mně milosrdný předejdeť mne, Bůh dá mi viděti pomstu nad nepřátely mými.
11Не повбивай їх, щоб не забув народ мій! Розсип їх потугою своєю, і притисни їх, Господи, защитнику наш!
12Nezbijej jich, aby nezapomněl lid můj, ale zmítej jimi mocí svou, a sházej je, pavézo naše, ó Pane.
12За гріхи губ їх, за слова уст їх, нехай спіймаються в гординї своїй, і за проклони і за брехню, котру росказують.
13Hřích úst svých, slova rtů svých, (postiženi jsouce v pýše své, pro prokletí a chřadnutí), ať vypravují.
13Зроби конець в яростї, зроби конець, щоб їх більш не було, щоб пізнали, що Бог править над родом Якова аж по край землї.
14Zahlaď v prchlivosti, zahlaď je, ať jich není, ať poznají, že Bůh panuje v Jákobovi i do končin země. Sélah.
14А вечером нехай вертають назад, нехай виють, як собаки, і кругом города ходять.
15I nechažť se pak zase navracejí k večerou, štěkají jako psi, a běhají okolo města.
15Нехай шляються за їдою, і неситі ночують.
16Nechať těkají, a potravy hledají, však hladovití jsouce, uložiti se musejí.
16А я про силу твою буду сьпівати, і вранцї прославляти благость твою; ти бо був великою зашитою моєю, і прибіжищем в день тїсноти моєї.
17Já pak zpívati budu o síle tvé, hned z jitra hlasitě slaviti budu milosrdenství tvé, nebo jsi byl hrad můj vysoký, a útočiště v den ssoužení mého.
17Тобї, сило моя, буду сьпівати псальми; Бог бо защита моя, Бог помилує мене.
18A posilen jsa, žalmy tobě zpívati budu; nebo jsi Bůh, vysoký hrad můj, Bůh mně milosrdný.
no verse 18 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.