Žalmy 132
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Píseň stupňů. Pamětliv buď, Hospodine, na Davida i na všecka trápení jeho,
1Посходня пісня. Спогадай, Господи, Давида і всї скорби його.
2Jak se přísahou zavázal Hospodinu, a slib učinil Nejmocnějšímu Jákobovu, řka:
2Як він клявся Господеві, робив обітницю могучому Богу Якова:
3Jistě že nevejdu do stánku domu svého, a nevstoupím na postel ložce svého,
3„Не ввійду до шатра дому мого, не ляжу на постелї відпочити;
4Aniž dám očím svým usnouti, ani víčkám svým zdřímati,
4Не дам спати очам моїм, нї дрімати повікам моїм,
5Dokudž nenajdu místa Hospodinu, k příbytkům Nejmocnějšímu Jákobovu.
5Поки не знайду для Господа оселї, дому для Бога Якова!‟
6Aj, uslyšavše o ní, že byla v kraji Efratském, našli jsme ji na polích Jaharských.
6Ось ми чували про неї в Ефратї, знайшли її на полях Яарських.
7Vejdemeť již do příbytků jeho, a skláněti se budeme u podnoží noh jeho.
7Ходїмо, ввійдемо до дому його, поклонимось у підніжя ніг його!
8Povstaniž, Hospodine, a vejdi do odpočinutí svého, ty i truhla velikomocnosti tvé.
8Встань, Господи, поступи на місце спокою твого, ти і скеня сили твоєї.
9Kněží tvoji ať se zobláčejí v spravedlnost, a svatí tvoji ať vesele prozpěvují.
9Сьвященники твої нехай правдою зодягнуться, а угодники твої нехай торжествують!
10Pro Davida služebníka svého neodvracejž tváři pomazaného svého.
10Задля Давида, слуги твого, не відсилай від себе лице помазанця твого!
11Učinilť jest Hospodin pravdomluvnou přísahu Davidovi, aniž se od ní uchýlí, řka: Z plodu života tvého posadím na trůn tvůj.
11Клявся Господь Давидові правдою, не відступить він від неї: З плоду тїла твого посаджу на твоїм престолї.
12Budou-li ostříhati synové tvoji smlouvy mé a svědectví mých, kterýmž je vyučovati budu, také i synové jejich až na věky seděti budou na stolici tvé.
12Коли сини твої хоронити муть заповіт мій і велїння мої, котрих навчу їх, то й сини їх по всї часи седїти муть на твоїм престолї.
13Neboť jest vyvolil Hospodin Sion, oblíbil jej sobě za svůj příbytek, řka:
13Бо Господь вибрав собі Сиона, бажав його собі за оселю.
14Toť bude obydlí mé až na věky, tuť přebývati budu, nebo jsem sobě to oblíbil.
14Ось місце мого вічного спокою; ту оселюся, бажав бо я того.
15Potravu jeho hojným požehnáním rozmnožím, chudé jeho chlebem nasytím,
15Буду щедро благословити їду його, вбогих його хлїбом до сита нагодую.
16A kněží jeho v spasení zobláčím, a svatí jeho vesele prozpěvovati budou.
16Сьвященників спасеннєм зодягну, і побожні люде його радуватись будуть.
17Tuť způsobím, aby zkvetl roh Davidův; připravím svíci pomazanému svému.
17На тому місцї дам рости рогові Давида; я приготовив сьвітильника для помазанця мого.
18Nepřátely jeho v hanbu zobláčím, nad ním pak kvésti bude koruna jeho.
18Ворогів його соромом покрию, а на йому сияти ме корона його.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.