Žalmy 132
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Píseň stupňů. Pamětliv buď, Hospodine, na Davida i na všecka trápení jeho,
1Rememoru, ho Eternulo, Davidon kaj ĉiujn liajn suferojn;
2Jak se přísahou zavázal Hospodinu, a slib učinil Nejmocnějšímu Jákobovu, řka:
2Ke li ĵuris al la Eternulo, Kaj donis sanktan promeson al la Potenculo de Jakob:
3Jistě že nevejdu do stánku domu svého, a nevstoupím na postel ložce svého,
3Mi ne eniros en la ŝirmejon de mia domo, Mi ne supreniros sur la liton, pretigitan por mi;
4Aniž dám očím svým usnouti, ani víčkám svým zdřímati,
4Mi ne donos dormon al miaj okuloj, Nek dormeton al miaj palpebroj,
5Dokudž nenajdu místa Hospodinu, k příbytkům Nejmocnějšímu Jákobovu.
5Ĝis mi trovos lokon por la Eternulo, Loĝejon por la Potenculo de Jakob.
6Aj, uslyšavše o ní, že byla v kraji Efratském, našli jsme ji na polích Jaharských.
6Jen ni aŭdis, ke ĝi estas en Efrata; Ni ĝin trovis sur arbara kampo.
7Vejdemeť již do příbytků jeho, a skláněti se budeme u podnoží noh jeho.
7Ni iru en Lian loĝejon, Ni kliniĝu antaŭ la benketo de Liaj piedoj.
8Povstaniž, Hospodine, a vejdi do odpočinutí svého, ty i truhla velikomocnosti tvé.
8Leviĝu, ho Eternulo, en Vian ripozejon, Vi kaj la kesto de Via potenco.
9Kněží tvoji ať se zobláčejí v spravedlnost, a svatí tvoji ať vesele prozpěvují.
9Viaj pastroj vestiĝu per justeco, Kaj Viaj fideluloj triumfu.
10Pro Davida služebníka svého neodvracejž tváři pomazaného svého.
10Pro David, Via sklavo, Ne forturnu la vizaĝon de Via sanktoleito.
11Učinilť jest Hospodin pravdomluvnou přísahu Davidovi, aniž se od ní uchýlí, řka: Z plodu života tvého posadím na trůn tvůj.
11La Eternulo ĵuris al David veron, kaj Li ne dekliniĝos de ĝi: Frukton de via ventro Mi sidigos sur via trono;
12Budou-li ostříhati synové tvoji smlouvy mé a svědectví mých, kterýmž je vyučovati budu, také i synové jejich až na věky seděti budou na stolici tvé.
12Se viaj filoj observos Mian interligon kaj Mian leĝon, kiun Mi instruos al ili, Tiam ankaŭ iliaj filoj eterne sidos sur via trono.
13Neboť jest vyvolil Hospodin Sion, oblíbil jej sobě za svůj příbytek, řka:
13Ĉar la Eternulo elektis Cionon, Kaj deziris, ke ĝi estu loĝejo por Li:
14Toť bude obydlí mé až na věky, tuť přebývati budu, nebo jsem sobě to oblíbil.
14Ĉi tio estas Mia ripozejo por eterne; Ĉi tie Mi loĝos, ĉar ĝin Mi ekdeziris.
15Potravu jeho hojným požehnáním rozmnožím, chudé jeho chlebem nasytím,
15Ĝian nutraĵon Mi abunde benos, Ĝiajn malriĉulojn Mi satigos per pano.
16A kněží jeho v spasení zobláčím, a svatí jeho vesele prozpěvovati budou.
16Kaj ĝiajn pastrojn Mi vestos per savo; Kaj ĝiaj fideluloj ĝojos kaj triumfos.
17Tuť způsobím, aby zkvetl roh Davidův; připravím svíci pomazanému svému.
17Tie Mi elkreskigos kornon al David, Tie Mi aranĝos lumilon por Mia sanktoleito.
18Nepřátely jeho v hanbu zobláčím, nad ním pak kvésti bude koruna jeho.
18Liajn malamikojn Mi kovros per honto; Sed sur li brilos lia krono.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.