Žalmy 22
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Přednímu zpěváku k času jitřnímu, žalm Davidův.
1Mia Dio, mia Dio, kial Vi forlasis min, Kaj estas malproksima de mia savo, de miaj plendaj paroloj?
2Bože můj, Bože můj, pročež jsi mne opustil? Vzdálils se od spasení mého a od slov naříkání mého.
2Mia Dio, mi vokas en la tago, kaj Vi ne respondas; En la nokto, kaj mi ne trovas trankvilon.
3Bože můj, přes celý den volám, a neslyšíš, i v noci, a nemohu se utajiti.
3Sed Vi estas sankta, Ho Vi, kiu loĝas inter la glorado de Izrael.
4Ty zajisté jsi svatý, zůstávající vždycky k veliké chvále Izraelovi.
4Vin fidis niaj patroj; Ili fidis, kaj Vi ilin helpis.
5V toběť doufali otcové naši, doufali, a vysvobozovals je.
5Al Vi ili kriadis kaj estis savataj; Vin ili fidis, kaj ili ne devis honti.
6K tobě volávali, a spomáhals jim; v tobě doufali, a nebývali zahanbeni.
6Sed mi estas vermo kaj ne homo; Mokata de la homoj, malestimata de la popolo.
7Já pak červ jsem, a ne člověk, útržka lidská a povrhel vůbec.
7Ĉiuj, kiuj min vidas, insultas min, Malfermegas la buŝon, balancas la kapon, dirante:
8Všickni, kteříž mne vidí, posmívají se mi, ošklebují se, a hlavami potřásají, říkajíce:
8Li apogis sin al la Eternulo: Tiu helpu lin; Tiu savu lin, se Li amas lin.
9Spustiltě se na Hospodina, nechť ho vysvobodí; nechať jej vytrhne, poněvadž se mu v něm zalíbilo.
9Vi eltiris ja min el la ventro, Vi zorgis pri mi sur la brusto de mia patrino.
10Ješto ty jsi, kterýž jsi mne vyvedl z života, ustaviv mne v doufání při prsích matky mé.
10Al Vi mi estis ĵetita de post la momento de mia naskiĝo; De la ventro de mia patrino Vi estas mia Dio.
11Na tebeť jsem uvržen od narození svého, od života matky mé Bůh můj ty jsi.
11Ne malproksimiĝu de mi, Ĉar malfeliĉo estas proksima, kaj helpanton mi ne havas.
12Nevzdalujž se ode mne, nebo ssoužení blízké jest, a nemám spomocníka.
12Ĉirkaŭis min multaj bovoj, Fortaj bovoj Baŝanaj stariĝis ĉirkaŭ mi.
13Obkličujíť mne býkové mnozí, silní volové z Bázan obstupují mne.
13Ili malfermegis kontraŭ mi siajn buŝojn, Kiel leono ŝiranta kaj krieganta.
14Otvírají na mne ústa svá, jako lev rozsapávající a řvoucí.
14Kiel akvo mi disverŝiĝis, Kaj disiĝis ĉiuj miaj ostoj; Mia koro fariĝis kiel vakso, Fandiĝis en mia interno.
15Jako voda rozplynul jsem se, a rozstoupily se všecky kosti mé, a srdce mé jako vosk rozpustilo se u prostřed vnitřností mých.
15Mia forto elsekiĝis kiel peco da poto; Mia lango algluiĝis al mia palato; Kaj Vi metas min en tomban polvon.
16Vyprahla jako střepina síla má, a jazyk můj přilnul k dásním mým, anobrž v prachu smrti položils mne.
16Ĉar ĉirkaŭis min hundoj; Amaso da malbonuloj staras ĉirkaŭ mi; Ili mordas miajn manojn kaj piedojn.
17Nebo psi obskočili mne, rota zlostníků oblehla mne, zprobijeli ruce mé i nohy mé.
17Mi povas kalkuli ĉiujn miajn ostojn; Ili rigardas kaj konstante rigardas.
18Mohl bych sčísti všecky kosti své, oni pak hledí na mne, a dívají se mi.
18Ili dividas miajn vestojn inter si, Pri mia tuniko ili lotas.
19Dělí mezi sebou roucha má, a o můj oděv mecí los.
19Sed Vi, ho Eternulo, ne malproksimiĝu; Mia forto, rapidu, por helpi min.
20Ale ty, Hospodine, nevzdalujž se, sílo má, přispěj k spomožení mému.
20Savu de la glavo mian animon, Mian solan savu de la hundo.
21Vychvať od meče duši mou, a z moci psů jedinkou mou.
21Savu min de buŝo de leono, Kaj helpu min kontraŭ kornoj de bubaloj.
22Zachovej mne od úst lva, a od rohů jednorožcových vyprosť mne.
22Mi predikos Vian nomon al miaj fratoj; En la mezo de popola kunveno mi Vin gloros.
23I budu vypravovati bratřím svým o jménu tvém, u prostřed shromáždění chváliti tě budu, řka:
23Respektantoj de la Eternulo, gloru Lin; Tuta semo de Jakob, honoru Lin; Tuta semo de Izrael, estimegu Lin.
24Kteříž se bojíte Hospodina, chvalte jej, všecko símě Jákobovo ctěte jej, a boj se ho všecka rodino Izraelova.
24Ĉar Li ne malŝatis kaj ne malestimis la suferojn de premato, Kaj ne kaŝis antaŭ li Sian vizaĝon; Sed aŭskultis lin, kiam tiu kriis al Li.
25Nebo nepohrdá, ani se odvrací od trápení ztrápeného, aniž skrývá tváři své od něho, nýbrž když k němu volá, vyslýchá jej.
25Vin mi gloros en granda komunumo; Mi plenumos miajn promesojn antaŭ Liaj respektantoj.
26O tobě chvála má v shromáždění velikém, sliby své plniti budu před těmi, kteříž se bojí tebe.
26La humiluloj manĝu kaj satiĝu, Gloru la Eternulon Liaj serĉantoj; Via koro vivu eterne.
27Jísti budou tiší a nasyceni budou, chváliti budou Hospodina ti, kteříž ho hledají, živo bude srdce vaše na věky.
27Rememoros kaj revenos al la Eternulo ĉiuj finoj de la mondo; Kaj kliniĝos antaŭ Vi ĉiuj popolaj familioj.
28Rozpomenou a obrátí se k Hospodinu všecky končiny země, a skláněti se budou před ním všecky čeledi národů.
28Ĉar al la Eternulo apartenas la reĝado; Li reĝas super la popoloj.
29Nebo Hospodinovo jest království, a onť panuje nad národy.
29Manĝos kaj kliniĝos ĉiuj grasuloj de la tero; Antaŭ Li genufleksos ĉiuj forirantaj al la tombo Kaj nepovantaj konservi sian animon viva.
30Jísti budou a skláněti se před ním všickni tuční země, jemu se klaněti budou všickni sstupující do prachu, a kteříž duše své nemohou při životu zachovati.
30Naskotaro Lin servos; Oni predikos pri mia Sinjoro al la estonta generacio.
31Símě jejich sloužiti mu bude, a přičteno bude ku Pánu v každém věku.
31Al naskota popolo oni venos kaj predikos Pri Lia justeco kaj pri Liaj faroj.
32Přijdouť, a lidu, kterýž z nich vyjde, vypravovati budou spravedlnost jeho; nebo ji skutkem vykonal.
no verse 32 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.