Žalmy 49
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Přednímu kantoru z synů Chóre, žalm.
1Aŭskultu ĉi tion, ĉiuj popoloj; Atentu, ĉiuj loĝantoj de la mondo,
2Slyšte to všickni národové, pozorujte všickni obyvatelé zemští.
2Kaj altrangulo kaj malaltrangulo, Riĉulo kaj malriĉulo kune.
3Tak z lidu obecného, jako z povýšených, tak bohatý, jako chudý.
3Mia buŝo diros saĝaĵon, Kaj la penso de mia koro prudentaĵon.
4Ústa má mluviti budou moudrost, a přemyšlování srdce mého rozumnost.
4Mi klinos mian orelon al sentenco; Sur harpo mi esprimos mian enigmon.
5Nakloním k přísloví ucha svého, a při harfě vykládati budu přípovídku svou.
5Kial mi devus timi en tagoj de malbono, Kiam min ĉirkaŭas la malboneco de miaj persekutantoj,
6I proč se báti mám ve dnech zlých, aby nepravost těch, kteříž mi na paty šlapají, mne obklíčiti měla?
6Kiuj fidas sian potencon Kaj fanfaronas per sia granda riĉeco?
7Kteříž doufají v svá zboží, a množstvím bohatství svého se chlubí.
7Fraton tute ne liberigos homo, Nek donos al Dio elaĉeton por li
8Žádný bratra svého nijakž vykoupiti nemůže, ani Bohu za něj dáti mzdy vyplacení,
8(Multekosta estus la elaĉeto de ilia animo, Kaj neniam tio estos),
9(Neboť by velmi drahé musilo býti vyplacení duše jejich, protož nedovedeť toho na věky),
9Ke li restu viva eterne, Ke li ne vidu la tombon.
10Aby živ byl věčně, a neviděl porušení.
10Oni ja vidas, ke saĝuloj mortas, Kaj ankaŭ malsaĝulo kaj sensciulo pereas Kaj lasas al aliaj sian havon.
11Nebo se vídá, že i moudří umírají, blázen a hovadný člověk zaroveň hynou, zboží svého i cizím zanechávajíce.
11Ilia deziro estas, ke iliaj domoj ekzistu por ĉiam, Kaj iliaj loĝejoj de generacio al generacio; Ili nomas siajn bienojn laŭ siaj nomoj.
12Myšlení jejich jest, že domové jejich věční jsou, a příbytkové jejich od národu do pronárodu; pročež je po krajinách nazývají jmény svými.
12Sed homo ne restas longe en honoro; Li egaliĝas al bruto buĉota.
13Ale člověk v slávě netrvá, jsa podobný hovadům, kteráž hynou.
13Tia estas ilia vojo, ilia espero, Kaj iliaj posteuloj aprobas ilian opinion. Sela.
14Taková snažnost jejich jest bláznovstvím při nich, však potomci jejich ústy svými to schvalují. Sélah.
14Kiel ŝafoj ili estos metataj en Ŝeolon; La morto ilin paŝtos; Kaj matene virtuloj ilin ekposedos, Kaj ilia bildo pereos en Ŝeol, perdinte loĝejon.
15Jako hovada v pekle skladeni budou, smrt je žráti bude, ale upřímí panovati budou nad nimi v jitře; způsob pak oněchno aby zvetšel, z příbytku svého octnou se v hrobě.
15Sed Dio liberigos mian animon el la mano de Ŝeol, Ĉar Li prenos min. Sela.
16Ale Bůh vykoupí duši mou z moci pekla, když mne přijme. Sélah.
16Ne timu, kiam homo riĉiĝas, Kiam grandiĝas la gloro de lia domo.
17Neboj se, když by někdo zbohatl, a když by se rozmnožila sláva domu jeho.
17Ĉar mortante li nenion prenos; Ne iros post li malsupren lia honoro.
18Při smrti zajisté ničeho nevezme, aniž sstoupí za ním sláva jeho.
18Ĉar kvankam li ĝuigas sian animon dum sia vivado, Kaj oni vin laŭdas por tio, ke vi faras al vi bone,
19Ačťkoli duši své, pokudž jest živ, lahodí; k tomu chválí jej i jiní, když sobě čistě povoluje:
19Tamen li iros al la generacio de siaj patroj, Kiuj neniam vidos lumon.
20A však musí se odebrati za věkem otců svých, a na věky světla neuzří.
20Homo, kiu estas en honoro, sed ne havas prudenton, Estas egala al bruto buĉota.
21Summou: Èlověk jsa ve cti, neusrozumí-li sobě, bývá učiněn podobný hovadům, kteráž hynou.
no verse 21 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.