Žalmy 109
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Přednímu zpěváku, žalm Davidův. Ó Bože chvály mé, nečiň se neslyše.
1Ho Dio, mia gloro, ne silentu.
2Nebo ústa nešlechetného a ústa lstivá proti mně se otevřela, mluvili proti mně jazykem lživým.
2Ĉar buŝon malvirtan kaj buŝon malican ili malfermis kontraŭ mi, Ili parolas kun mi per mensogema lango.
3A slovy jizlivými osočili mne, válčí proti mně beze vší příčiny.
3Per vortoj de malamo ili min ĉirkaŭis, Kaj ili militas kontraŭ mi sen mia kulpo.
4Protivili mi se za mé milování, ješto jsem se za ně modlíval.
4Por mia amo ili min malamas; Sed mi preĝas.
5Odplacují se mi zlým za dobré, a nenávistí za milování mé.
5Ili pagas al mi malbonon por bono Kaj malamon por mia amo.
6Postav nad ním bezbožníka, a protivník ať mu stojí po pravici.
6Metu malvirtulon super lin; Kaj kontraŭulo stariĝu ĉe lia dekstra mano.
7Když před soudem stane, ať zůstane za nešlechetného, a prosba jeho budiž jemu k hříchu.
7Kiam li estos juĝata, li eliru kulpa; Kaj lia preĝo estu peko.
8Budiž dnů jeho málo, a úřad jeho vezmi jiný.
8Liaj tagoj estu malmultaj; Lian oficon ricevu alia.
9Buďtež děti jeho sirotci, a žena jeho vdovou.
9Liaj infanoj estu orfoj, Kaj lia edzino estu vidvino.
10Buďtež běhouni a tuláci synové jeho, žebřete, vyhnáni jsouce z poustek svých.
10Liaj infanoj vagadu, Kaj ili petu kaj serĉu apud siaj ruinoj.
11Přitáhni k sobě lichevník všecko, cožkoli má, a úsilé jeho rozchvátejte cizí.
11Kreditoro forprenu ĉion, kion li havas; Kaj fremduloj disrabu lian laboron.
12Nebudiž, kdo by mu chtěl milosrdenství prokázati, aniž buď, kdo by se smiloval nad sirotky jeho.
12Neniu faru al li ion bonan; Kaj ne troviĝu kompatanto por liaj orfoj.
13Potomci jeho z kořen vyťati buďte, v druhém kolenu vyhlazeno buď jméno jejich.
13Lia idaro estu kondamnita al ekstermo; En la dua generacio elviŝiĝu ilia nomo.
14Přijdiž na pamět nepravost předků jeho před Hospodinem, a hřích matky jeho nebuď shlazen.
14La malbonago de liaj patroj rememoriĝu al la Eternulo, Kaj la peko de lia patrino ne elviŝiĝu.
15Buďtež před Hospodinem ustavičně, až by vyhladil z země památku jejich,
15Ili estu ĉiam antaŭ la Eternulo, Kaj Li ekstermu la memoron pri ili de sur la tero.
16Proto že nepamatoval, aby činil milosrdenství, ale protivenství činil člověku chudému a nuznému a sevřenému bolestí srdce, aby jej zamordoval.
16Pro tio, ke li ne memoris fari bonfarojn, Kaj ke li persekutis mizerulon kaj malriĉulon kaj korsuferanton, Por lin mortigi.
17Poněvadž miloval zlořečení, nechať přijde na něj; neměl líbosti v požehnání, nechať se vzdálí od něho.
17Li amis malbenon, kaj ĝi venis sur lin; Li ne volis benon, kaj ĝi malproksimiĝis de li.
18A tak budiž oblečen v zlořečenství jako v svůj oděv, a ať vejde do vnitřností jeho jako voda, a jako olej do kostí jeho.
18Li metis sur sin malbenon, kiel veston; Kaj ĝi penetris en lian internon, kiel akvo, Kaj en liajn ostojn, kiel oleo.
19Budiž jemu to jako plášť k přiodívání, a jako pás k ustavičnému opasování.
19Ĝi estu por li kiel vesto, per kiu li sin kovras, Kaj kiel zono, kiun li ĉiam portas ĉirkaŭ si.
20Taková mzda přijdiž mým protivníkům od Hospodina, a mluvícím zlé věci proti duši mé.
20Tia estas de la Eternulo la agado kontraŭ miaj kontraŭuloj, Kaj kontraŭ tiuj, kiuj parolas malbonon kontraŭ mia animo.
21Ty pak, Hospodine Pane, nalož se mnou laskavě pro jméno své, nebo dobré jest milosrdenství tvé; vytrhni mne.
21Kaj Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, agu kun mi pro Via nomo; Ĉar bona estas Via favorkoreco, savu min.
22Jsemť zajisté chudý a nuzný, a srdce mé raněno jest u vnitřnostech mých.
22Ĉar mi estas malriĉulo kaj mizerulo, Kaj mia koro estas rompita en mia interno.
23Jako stín, když se nachyluje, ucházeti musím; honí se za mnou jako za kobylkou.
23Kiel ombro longiĝanta mi malaperas; Oni forskuas min kiel akridon.
24Kolena má klesají postem, a tělo mé vyschlo z tučnosti.
24Miaj genuoj senfortiĝis de fastado, Kaj mia karno perdis la grason.
25Nadto jsem jim za posměch; když mne uhlédají, potřásají hlavami svými.
25Kaj mi fariĝis mokataĵo por ili; Kiam ili vidas min, ili balancas sian kapon.
26Spomoz mi, ó Hospodine Bože můj, zachovej mne podlé milosrdenství svého,
26Helpu min, ho Eternulo, mia Dio; Savu min laŭ Via boneco.
27Tak aby poznati mohli, že jest to ruka tvá, a že jsi ty, Hospodine, učinil to.
27Kaj oni sciu, ke tio estas Via mano; Ke Vi, ho Eternulo, tion faris.
28Nechť oni jakkoli zlořečí, ty dobrořeč; kteříž povstali, nechť se zastydí, aby se veselil služebník tvůj.
28Ili malbenas, sed Vi benu; Ili leviĝis, sed ili estos hontigitaj, kaj Via sklavo ĝojos.
29Buďtež oblečeni protivníci moji v zahanbení, a nechť se odějí jako pláštěm hanbou svou.
29Miaj kontraŭuloj kovriĝu per malhonoro, Kaj ili envolviĝu en sian honton kiel en veston.
30Slaviti budu Hospodina velice ústy svými, a u prostřed mnohých chváliti jej budu,
30Mi forte gloros la Eternulon per mia buŝo, Kaj meze de multaj homoj mi Lin laŭdos.
31Proto že stojí po pravici nuznému, aby ho zachoval od těch, kteříž odsuzují život jeho.
31Ĉar Li staras ĉe la dekstra flanko de malriĉulo, Por savi lin de tiuj, kiuj juĝas lian animon.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.