Žalmy 44
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Přednímu zpěváku z synů Chóre, vyučující.
1Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.
2Bože, ušima svýma slýchali jsme, a otcové naši vypravovali nám o skutcích, kteréž jsi činíval za dnů jejich, za dnů starodávních.
2Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.
3Tys sám rukou svou vyhnal pohany, a vštípil jsi je; potřel jsi lidi, a je jsi rozplodil.
3Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo, Ĉar Vi ilin favoris.
4Neboť jsou neopanovali země mečem svým, aniž jim rámě jejich spomohlo, ale pravice tvá a rámě tvé, a světlost oblíčeje tvého, proto že jsi je zamiloval.
4Vi estas mia Reĝo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.
5Ty jsi sám král můj, ó Bože, udílejž hojného spasení Jákobova.
5Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.
6V toběť jsme protivníky naše potírali, a ve jménu tvém pošlapávali jsme povstávající proti nám.
6Ĉar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.
7Neboť jsem v lučišti svém naděje neskládal, aniž mne kdy obránil meč můj.
7Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.
8Ale ty jsi nás vysvobozoval od nepřátel našich, a kteříž nás nenávidí, ty jsi zahanboval.
8Dion ni gloros ĉiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.
9A protož chválíme tě Boha na každý den, a jméno tvé ustavičně oslavujeme. Sélah.
9Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.
10Ale nyní jsi nás zahnal i zahanbil, a nevycházíš s vojsky našimi.
10Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;
11Obrátil jsi nás nazpět, a ti, kteříž nás nenávidí, rozchvátali mezi sebou jmění naše.
11Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn, Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;
12Oddal jsi nás, jako ovce k snědení, i mezi pohany rozptýlil jsi nás.
12Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;
13Prodal jsi lid svůj bez peněz, a nenadsadils mzdy jejich.
13Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj, Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;
14Vydal jsi nás k utrhání sousedům našim, ku posměchu a ku potupě těm, kteříž jsou vůkol nás.
14Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.
15Uvedl jsi nás v přísloví mezi národy, a mezi lidmi, aby nad námi hlavou zmítáno bylo.
15Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi, Kaj honto kovras mian vizaĝon,
16Na každý den styděti se musím, a hanba tváři mé přikrývá mne,
16Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto, Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.
17A to z příčiny řeči utrhajícího a hanějícího, z příčiny nepřítele a vymstívajícího se.
17Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.
18Všecko to přišlo na nás, a však jsme se nezapomenuli na tě, aniž jsme zrušili smlouvy tvé.
18Ne retiriĝis nia koro, Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.
19Neobrátilo se nazpět srdce naše, aniž se uchýlil krok náš od stezky tvé,
19Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,
20Ačkoli jsi nás byl potřel na místě draků, a přikryl jsi nás stínem smrti.
20Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:
21Kdybychom se byli zapomenuli na jméno Boha svého, a pozdvihli rukou svých k bohu cizímu,
21Ĉu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.
22Zdaliž by toho Bůh byl nevyhledával? Nebo on zná skrytosti srdce.
22Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage; Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.
23Anobrž pro tebe mordováni býváme každého dne, jmíni jsme jako ovce k zabití oddané.
23Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.
24Procitiž, proč spíš, ó Pane? Probudiž se, a nezaháněj nás na věky.
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?
25I pročež tvář svou skrýváš, a zapomínáš se na trápení a ssoužení naše?
25Nia animo estas ja ĵetita en la polvon; Nia korpo kliniĝis al la tero.
26Nebotě se již sklonila až k prachu duše naše, přilnul k zemi život náš.
26Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.
27Povstaniž k našemu spomožení, a vykup nás pro své milosrdenství.
no verse 27 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.