Psaumes 44
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Au chef des chantres. Des fils de Koré. Cantique.
1Ho Dio, per niaj oreloj ni aŭdis, niaj patroj rakontis al ni, Kion Vi faris en iliaj tagoj, en tempo antikva.
2O Dieu! Nous avons entendu de nos oreilles, Nos pères nous ont raconté Les œuvres que tu as accomplies de leur temps, Aux jours d’autrefois.
2Vi per Via mano forpelis popolojn, kaj ilin Vi enloĝigis; Popolojn Vi pereigis, kaj ilin Vi vastigis.
3De ta main tu as chassé des nations pour les établir, Tu as frappé des peuples pour les étendre.
3Ĉar ne per sia glavo ili akiris la teron, Kaj ne ilia brako helpis ilin; Sed nur Via dekstra mano kaj Via brako kaj la lumo de Via vizaĝo, Ĉar Vi ilin favoris.
4Car ce n’est point par leur épée qu’ils se sont emparés du pays, Ce n’est point leur bras qui les a sauvés; Mais c’est ta droite, c’est ton bras, c’est la lumière de ta face, Parce que tu les aimais.
4Vi estas mia Reĝo, ho Dio; Disponu helpon al Jakob.
5O Dieu! Tu es mon roi: Ordonne la délivrance de Jacob!
5Per Vi ni disbatos niajn malamikojn; Per Via nomo ni piedpremos niajn kontraŭbatalantojn.
6Avec toi nous renversons nos ennemis, Avec ton nom nous écrasons nos adversaires.
6Ĉar ne mian pafarkon mi fidas, Mia glavo min ne helpos.
7Car ce n’est pas en mon arc que je me confie, Ce n’est pas mon épée qui me sauvera;
7Sed Vi helpas nin kontraŭ niaj malamikoj, Kaj niajn malamantojn Vi kovras per honto.
8Mais c’est toi qui nous délivres de nos ennemis, Et qui confonds ceux qui nous haïssent.
8Dion ni gloros ĉiutage, Kaj Vian nomon ni dankos eterne. Sela.
9Nous nous glorifions en Dieu chaque jour, Et nous célébrerons à jamais ton nom. — Pause.
9Tamen Vi nin forlasis kaj hontigis, Kaj Vi ne eliras kun nia militistaro.
10Cependant tu nous repousses, tu nous couvres de honte, Tu ne sors plus avec nos armées;
10Vi devigas nin forkuri de nia malamiko, Ke niaj malamantoj nin prirabu;
11Tu nous fais reculer devant l’ennemi, Et ceux qui nous haïssent enlèvent nos dépouilles.
11Vi fordonas nin por formanĝo, kiel ŝafojn, Kaj inter la popolojn Vi disĵetis nin;
12Tu nous livres comme des brebis à dévorer, Tu nous disperses parmi les nations.
12Vi vendis Vian popolon por nenio, Kaj prenis por ili nenian prezon;
13Tu vends ton peuple pour rien, Tu ne l’estimes pas à une grande valeur.
13Vi faris nin malestimataĵo por niaj najbaroj, Mokataĵo kaj insultataĵo por niaj ĉirkaŭantoj;
14Tu fais de nous un objet d’opprobre pour nos voisins, De moquerie et de risée pour ceux qui nous entourent;
14Vi faris nin instrua ekzemplo por la popoloj, Ke la nacioj balancas pri ni la kapon.
15Tu fais de nous un objet de sarcasme parmi les nations, Et de hochements de tête parmi les peuples.
15Ĉiutage mia malhonoro estas antaŭ mi, Kaj honto kovras mian vizaĝon,
16Ma honte est toujours devant moi, Et la confusion couvre mon visage,
16Pro la voĉo de mokanto kaj insultanto, Antaŭ la vizaĝo de malamiko kaj venĝanto.
17A la voix de celui qui m’insulte et m’outrage, A la vue de l’ennemi et du vindicatif.
17Ĉio tio trafis nin, sed ni Vin ne forgesis, Kaj ni ne perfidiĝis al Via interligo.
18Tout cela nous arrive, sans que nous t’ayons oublié, Sans que nous ayons violé ton alliance:
18Ne retiriĝis nia koro, Kaj niaj paŝoj ne deflankiĝis de Via vojo.
19Notre cœur ne s’est point détourné, Nos pas ne se sont point éloignés de ton sentier,
19Kiam Vi batis nin sur loko de ŝakaloj Kaj kovris nin per ombro de morto,
20Pour que tu nous écrases dans la demeure des chacals, Et que tu nous couvres de l’ombre de la mort.
20Tiam se ni forgesus la nomon de nia Dio Kaj ni etendus niajn manojn al fremda dio:
21Si nous avions oublié le nom de notre Dieu, Et étendu nos mains vers un dieu étranger,
21Ĉu Dio tion ne trovus? Li ja scias la sekretojn de la koro.
22Dieu ne le saurait-il pas, Lui qui connaît les secrets du cœur?
22Pro Vi ni ja estas mortigataj ĉiutage; Oni rigardas nin kiel ŝafojn por buĉo.
23Mais c’est à cause de toi qu’on nous égorge tous les jours, Qu’on nous regarde comme des brebis destinées à la boucherie.
23Leviĝu, kial Vi dormas, mia Sinjoro? Vekiĝu, ne forpuŝu por ĉiam.
24Réveille-toi! Pourquoi dors-tu, Seigneur? Réveille-toi! Ne nous repousse pas à jamais!
24Kial Vi kaŝas Vian vizaĝon, Forgesas nian mizeron kaj nian suferon?
25Pourquoi caches-tu ta face? Pourquoi oublies-tu notre misère et notre oppression?
25Nia animo estas ja ĵetita en la polvon; Nia korpo kliniĝis al la tero.
26Car notre âme est abattue dans la poussière, Notre corps est attaché à la terre.
26Leviĝu; helpu kaj savu nin pro Via boneco.
27Lève-toi, pour nous secourir! Délivre-nous à cause de ta bonté!
no verse 27 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.