Psaumes 137
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Sur les bords des fleuves de Babylone, Nous étions assis et nous pleurions, En nous souvenant de Sion.
1Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.
2Aux saules de la contrée Nous avions suspendu nos harpes.
2Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.
3Là, nos vainqueurs nous demandaient des chants, Et nos oppresseurs de la joie: Chantez-nous quelques-uns des cantiques de Sion!
3Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj ĝojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.
4Comment chanterions-nous les cantiques de l’Éternel Sur une terre étrangère?
4Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?
5Si je t’oublie, Jérusalem, Que ma droite m’oublie!
5Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesiĝu mia dekstra mano;
6Que ma langue s’attache à mon palais, Si je ne me souviens de toi, Si je ne fais de Jérusalem Le principal sujet de ma joie!
6Algluiĝu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj ĝojoj.
7Éternel, souviens-toi des enfants d’Édom, Qui, dans la journée de Jérusalem, Disaient: Rasez, rasez Jusqu’à ses fondements!
7Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu ĝis ĝia fundamento.
8Fille de Babylone, la dévastée, Heureux qui te rend la pareille, Le mal que tu nous as fait!
8Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.
9Heureux qui saisit tes enfants, Et les écrase sur le roc!
9Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur ŝtono.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.