Pjalm 137
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1KIT momoder ni kailan pilap en Papel o ja n eja n , ni ni tamanda Jion.
1Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.
2Kit la n adar at arp akan nin tuka kan, me mi waja o.
2Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.
3Pwe me jali kit edi inda, jen kaul, o jen pereperen ni at mamaiei: Komail wiai o n kit kaul apot duen Jion.
3Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj ĝojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.
4Iaduen at pan kak wiada kaul n il leowa nan jap en men wai?
4Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?
5Ma i pan monoke uk ala Ierujalem, pa i pali maun ap pil pu n monokinokla.
5Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesiĝu mia dekstra mano;
6Lo i pan paj o n pan n ata n at ai, ma i jolar pan taman uk adar, ma i jolar pan peren kida Ierujalem mon meakaroj.
6Algluiĝu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj ĝojoj.
7Mai n leowa, kom kotin tamanda en men Edom ar lokolokaia ni ran apwal en lerujalem Kawela, kawela lao Iel o n nan pwel!
7Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu ĝis ĝia fundamento.
8Toun Papel, morjued koe, re meid pai, me pan wiai o n uk duen me koe wiadar!
8Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.
9Meid pai ir, me pan koledi noum jeri pwelel o kajuk pajan nin takai!
9Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur ŝtono.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.