Psalms 137
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.
1Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.
2Upon the willows in the midst thereof we hanged up our harps.
2Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.
3For there they that led us captive asked of us words of song, and our tormentors asked of us mirth: 'Sing us one of the songs of Zion.'
3Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj ĝojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.
4How shall we sing the LORD'S song in a foreign land?
4Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?
5If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning.
5Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesiĝu mia dekstra mano;
6Let my tongue cleave to the roof of my mouth, if I remember thee not; if I set not Jerusalem above my chiefest joy.
6Algluiĝu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj ĝojoj.
7Remember, O LORD, against the children of Edom the day of Jerusalem; who said: 'Rase it, rase it, even to the foundation thereof.'
7Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu ĝis ĝia fundamento.
8O daughter of Babylon, that art to be destroyed; happy shall he be, that repayeth thee as thou hast served us.
8Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.
9Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the rock.
9Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur ŝtono.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.