Psalms 137
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1By the rivers of Babylon, there we sat down, yea, we wept, when we remembered Zion.
1Aan Babels stromen zaten wij schreiend Bij de gedachte aan Sion;
2Upon the willows in the midst thereof we hanged up our harps.
2En aan de wilgen, die daar stonden, Hingen wij onze harpen op.
3For there they that led us captive asked of us words of song, and our tormentors asked of us mirth: 'Sing us one of the songs of Zion.'
3Ja, daar durfden onze rovers Ons nog liederen vragen; En onze beulen: “Zingt ons vrolijke wijsjes Uit de zangen van Sion!”
4How shall we sing the LORD'S song in a foreign land?
4Ach, hoe zouden wij Jahweh’s liederen zingen Op vreemde bodem!
5If I forget thee, O Jerusalem, let my right hand forget her cunning.
5Jerusalem, zo ik u zou vergeten, Ik vergat mijn rechterhand nog eer;
6Let my tongue cleave to the roof of my mouth, if I remember thee not; if I set not Jerusalem above my chiefest joy.
6Mijn tong mag aan mijn gehemelte kleven, Zo ik u niet gedenk: Zo ik niet meer van Jerusalem houd, Dan van het toppunt van vreugde.
7Remember, O LORD, against the children of Edom the day of Jerusalem; who said: 'Rase it, rase it, even to the foundation thereof.'
7Jahweh, reken de zonen van Edom De dag van Jerusalem toe; Die riepen: Smijt ze neer, smijt ze neer; Neer met haar op de grond!
8O daughter of Babylon, that art to be destroyed; happy shall he be, that repayeth thee as thou hast served us.
8En gij, dochter van Babel, moordenares: Heil hem, die u vergeldt wat gij ons hebt gedaan;
9Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones against the rock.
9Heil hem, die uw kinderen grijpt, En tegen de rots te pletter slaat!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.