Psalms 105
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1O give thanks unto the LORD, call upon His name; make known His doings among the peoples.
1Halleluja! Looft Jahweh, verkondigt zijn Naam, Maakt onder de volken zijn daden bekend;
2Sing unto Him, sing praises unto Him; speak ye of all His marvellous works.
2Zingt en juicht Hem ter ere, En verhaalt al zijn wonderen!
3Glory ye in His holy name; let the heart of them rejoice that seek the LORD.
3Roemt in zijn heilige Naam: Vreugd moet er zijn in de harten der Jahweh-vereerders!
4Seek ye the LORD and His strength; seek His face continually.
4Wendt u tot Jahweh en zijn macht, Houdt niet op, zijn aanschijn te zoeken;
5Remember His marvellous works that He hath done, His wonders, and the judgments of His mouth;
5Denkt aan de wonderen, die Hij deed, Aan zijn tekenen, aan zijn gerichten:
6O ye seed of Abraham His servant, ye children of Jacob, His chosen ones.
6Gij kinderen van Abraham, zijn dienaar; Gij zonen van Jakob, zijn vriend!
7He is the LORD our God; His judgments are in all the earth.
7Hij, Jahweh, is onze God; Voor heel de aarde gelden zijn wetten!
8He hath remembered His covenant for ever, the word which He commanded to a thousand generations;
8Hij blijft zijn verbond voor eeuwig indachtig, En zijn belofte in duizend geslachten:
9The covenant which He made with Abraham, and His oath unto Isaac;
9Het verbond, met Abraham gesloten, De belofte, aan Isaäk gezworen.
10And He established it unto Jacob for a statute, to Israel for an everlasting covenant;
10En Hij heeft die belofte aan Jakob bekrachtigd, Aan Israël het eeuwig verbond:
11Saying: 'Unto thee will I give the land of Canaan, the lot of your inheritance.'
11Hij zeide: “Aan u zal Ik geven Het land van Kanaän als uw erfdeel.”
12When they were but a few men in number. Yea, very few, and sojourners in it,
12Toch waren ze daar maar gering in getal, Nog zonder aanzien en vreemd.
13And when they went about from nation to nation, from one kingdom to another people,
13En toen ze nog zwierven van volk tot volk, Van het ene rijk naar het andere,
14He suffered no man to do them wrong, yea, for their sake He reproved kings:
14Duldde Hij niet, dat iemand ze kwelde, Maar tuchtigde koningen om hunnentwil:
15'Touch not Mine anointed ones, and do My prophets no harm.'
15“Raakt mijn gezalfden niet aan, En doet mijn profeten geen leed!”
16And He called a famine upon the land; He broke the whole staff of bread.
16En toen Hij honger in het land had ontboden, Alle broodstokken stuk had geslagen,
17He sent a man before them; Joseph was sold for a servant;
17Zond Hij een man voor hen uit, Werd Josef verkocht als een slaaf;
18His feet they hurt with fetters, his person was laid in iron;
18Men sloeg zijn voeten in boeien, In ijzeren ketens werd hij gekluisterd.
19Until the time that his word came to pass, the word of the LORD tested him.
19Maar toen eindelijk zijn voorzegging vervuld was, En Jahweh’s uitspraak hem in het gelijk had gesteld,
20The king sent and loosed him; even the ruler of the peoples, and set him free.
20Beval de koning, hem te bevrijden, Liet de heerser der volken hem los;
21He made him lord of his house, and ruler of all his possessions;
21Hij stelde hem aan tot heer van zijn huis, Tot bestuurder van heel zijn bezit.
22To bind his princes at his pleasure, and teach his elders wisdom.
22En terwijl hij diens vorsten door zijn geest onderrichtte, En wijsheid leerde aan zijn oudsten,
23Israel also came into Egypt; and Jacob sojourned in the land of Ham.
23Trok Israël Egypte binnen, Werd Jakob gast in het land van Cham.
24And He increased His people greatly, and made them too mighty for their adversaries.
24Daar liet Hij zijn volk heel vruchtbaar worden, Veel talrijker dan zijn verdrukkers.
25He turned their heart to hate His people, to deal craftily with His servants.
25Maar toen hun hart verstarde, en zij zijn volk gingen haten, En trouweloos zijn dienaren kwelden,
26He sent Moses His servant, and Aaron whom He had chosen.
26Zond Hij Moses, zijn dienstknecht, Aäron, dien Hij zelf had gekozen;
27They wrought among them His manifold signs, and wonders in the land of Ham.
27En zij verrichtten zijn tekenen onder hen, En wonderen in het land van Cham.
28He sent darkness, and it was dark; and they rebelled not against His word.
28Hij zond duisternis af, en maakte het donker; Maar men achtte niet op zijn bevel.
29He turned their waters into blood, and slew their fish.
29Hij veranderde hun wateren in bloed, En doodde hun vissen.
30Their land swarmed with frogs, in the chambers of their kings.
30Hun land krioelde van kikkers, Tot in de zalen zelfs van hun koning.
31He spoke, and there came swarms of flies, and gnats in all their borders.
31Hij sprak: Daar kwamen de muggen, Muskieten over heel hun gebied.
32He gave them hail for rain, and flaming fire in their land.
32Hij gaf hun hagel voor regen, En het vuur laaide op in hun land.
33He smote their vines also and their fig-trees; and broke the trees of their borders.
33Hij sloeg hun wijnstok en vijg, En knakte de bomen op hun grond.
34He spoke, and the locust came, and the canker-worm without number,
34Hij sprak: Daar kwamen de sprinkhanen aan, En ontelbare slokkers;
35And did eat up every herb in their land, and did eat up the fruit of their ground.
35Ze verslonden al het gewas op het veld, En schrokten de vruchten weg van hun akker.
36He smote also all the first-born in their land, the first-fruits of all their strength.
36Hij sloeg alle eerstgeborenen in hun land, Al de eersten van hun mannenkracht.
37And He brought them forth with silver and gold; and there was none that stumbled among His tribes.
37Toen voerde Hij hen uit met zilver en goud, En geen van hun stammen bleef struikelend achter.
38Egypt was glad when they departed; for the fear of them had fallen upon them.
38Egypte was blij, dat ze gingen; Want de schrik voor hen had ze bevangen.
39He spread a cloud for a screen; and fire to give light in the night.
39En Hij spreidde een wolk uit tot dek, Een vuur, om de nacht te verlichten.
40They asked, and He brought quails, and gave them in plenty the bread of heaven.
40Zij baden: Hij liet de kwakkels komen, En verzadigde hen met brood uit de hemel;
41He opened the rock, and waters gushed out; they ran, a river in the dry places.
41Hij spleet de rotsen: daar borrelden de wateren, En vloeiden door de woestijn als een stroom:
42For He remembered His holy word unto Abraham His servant;
42Want Hij was zijn heilige belofte indachtig, Aan Abraham, zijn dienaar, gedaan!
43And He brought forth His people with joy, His chosen ones with singing.
43Zo leidde Hij zijn volk met gejubel, Zijn uitverkorenen onder gejuich.
44And He gave them the lands of the nations, and they took the labour of the peoples in possession;
44Hij schonk hun de landen der heidenen, En ze erfden het vermogen der volken:
45That they might keep His statutes, and observe His laws. Hallelujah.
45Opdat ze zijn geboden zouden volbrengen, En zijn wetten onderhouden!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.