Žalmy 105
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Oslavujte Hospodina, ohlašujte jméno jeho, oznamujte mezi národy skutky jeho.
1Halleluja! Looft Jahweh, verkondigt zijn Naam, Maakt onder de volken zijn daden bekend;
2Zpívejte jemu, žalmy prozpěvujte jemu, rozmlouvejte o všech divných skutcích jeho.
2Zingt en juicht Hem ter ere, En verhaalt al zijn wonderen!
3Chlubte se jménem svatým jeho; vesel se srdce těch, kteříž hledají Hospodina.
3Roemt in zijn heilige Naam: Vreugd moet er zijn in de harten der Jahweh-vereerders!
4Hledejte Hospodina a síly jeho, hledejte tváři jeho ustavičně.
4Wendt u tot Jahweh en zijn macht, Houdt niet op, zijn aanschijn te zoeken;
5Rozpomínejte se na divné skutky jeho, kteréž činil, na zázraky jeho a na soudy úst jeho,
5Denkt aan de wonderen, die Hij deed, Aan zijn tekenen, aan zijn gerichten:
6Símě Abrahamovo, služebníka jeho, synové Jákobovi, vyvolení jeho.
6Gij kinderen van Abraham, zijn dienaar; Gij zonen van Jakob, zijn vriend!
7Onť jest Hospodin Bůh náš, na vší zemi soudové jeho.
7Hij, Jahweh, is onze God; Voor heel de aarde gelden zijn wetten!
8Pamatuje věčně na smlouvu svou, na slovo, kteréž přikázal až do tisíce pokolení,
8Hij blijft zijn verbond voor eeuwig indachtig, En zijn belofte in duizend geslachten:
9Kteréž upevnil s Abrahamem, a na přísahu svou učiněnou Izákovi.
9Het verbond, met Abraham gesloten, De belofte, aan Isaäk gezworen.
10Nebo ji utvrdil Jákobovi za ustanovení, Izraelovi za smlouvu věčnou,
10En Hij heeft die belofte aan Jakob bekrachtigd, Aan Israël het eeuwig verbond:
11Pravě: Tobě dám zemi Kananejskou za podíl dědictví vašeho,
11Hij zeide: “Aan u zal Ik geven Het land van Kanaän als uw erfdeel.”
12Ješto jich byl malý počet, malý počet, a ještě v ní byli pohostinu.
12Toch waren ze daar maar gering in getal, Nog zonder aanzien en vreemd.
13Přecházeli zajisté z národu do národu, a z království k jinému lidu.
13En toen ze nog zwierven van volk tot volk, Van het ene rijk naar het andere,
14Nedopustil žádnému ublížiti jim, ano i krále pro ně trestal, řka:
14Duldde Hij niet, dat iemand ze kwelde, Maar tuchtigde koningen om hunnentwil:
15Nedotýkejte se pomazaných mých, a prorokům mým nečiňte nic zlého.
15“Raakt mijn gezalfden niet aan, En doet mijn profeten geen leed!”
16Když přivolav hlad na zemi, všecku hůl chleba polámal,
16En toen Hij honger in het land had ontboden, Alle broodstokken stuk had geslagen,
17Poslal před nimi muže znamenitého, jenž za služebníka prodán byl, totiž Jozefa.
17Zond Hij een man voor hen uit, Werd Josef verkocht als een slaaf;
18Jehož nohy sevřeli pouty, železa podniknouti musil,
18Men sloeg zijn voeten in boeien, In ijzeren ketens werd hij gekluisterd.
19Až do toho času, když se zmínka stala o něm; řeč Hospodinova zkusila ho.
19Maar toen eindelijk zijn voorzegging vervuld was, En Jahweh’s uitspraak hem in het gelijk had gesteld,
20Poslav král, propustiti ho rozkázal, panovník lidu svobodna ho učinil.
20Beval de koning, hem te bevrijden, Liet de heerser der volken hem los;
21Ustanovil ho pánem domu svého, a panovníkem všeho vládařství svého,
21Hij stelde hem aan tot heer van zijn huis, Tot bestuurder van heel zijn bezit.
22Aby vládl i knížaty jeho podlé své líbosti, a starce jeho vyučoval moudrosti.
22En terwijl hij diens vorsten door zijn geest onderrichtte, En wijsheid leerde aan zijn oudsten,
23Potom všel Izrael do Egypta, a Jákob pohostinu byl v zemi Chamově.
23Trok Israël Egypte binnen, Werd Jakob gast in het land van Cham.
24Kdež rozmnožil Bůh lid svůj náramně, a učinil, aby silnější byl nad nepřátely své.
24Daar liet Hij zijn volk heel vruchtbaar worden, Veel talrijker dan zijn verdrukkers.
25Změnil mysl těchto, aby v nenávisti měli lid jeho, a aby ukládali lest o služebnících jeho.
25Maar toen hun hart verstarde, en zij zijn volk gingen haten, En trouweloos zijn dienaren kwelden,
26I poslal Mojžíše slouhu svého, a Arona, kteréhož vyvolil.
26Zond Hij Moses, zijn dienstknecht, Aäron, dien Hij zelf had gekozen;
27Kteříž předložili jim slova znamení jeho a zázraků v zemi Chamově.
27En zij verrichtten zijn tekenen onder hen, En wonderen in het land van Cham.
28Poslal tmu, a zatmělo se, aniž odporná byla slovu jeho.
28Hij zond duisternis af, en maakte het donker; Maar men achtte niet op zijn bevel.
29Obrátil vody jejich v krev, a zmořil ryby v nich.
29Hij veranderde hun wateren in bloed, En doodde hun vissen.
30Vydala země jejich množství žab, i v pokoleních králů jejich.
30Hun land krioelde van kikkers, Tot in de zalen zelfs van hun koning.
31Řekl, i přišla směsice žížal, a stěnice na všecky končiny jejich.
31Hij sprak: Daar kwamen de muggen, Muskieten over heel hun gebied.
32Dal místo deště krupobití, oheň hořící na zemi jejich,
32Hij gaf hun hagel voor regen, En het vuur laaide op in hun land.
33Tak že potloukl réví jejich i fíkoví jejich, a zpřerážel dříví v krajině jejich.
33Hij sloeg hun wijnstok en vijg, En knakte de bomen op hun grond.
34Řekl, i přišly kobylky a chroustů nesčíslné množství.
34Hij sprak: Daar kwamen de sprinkhanen aan, En ontelbare slokkers;
35I sežrali všelikou bylinu v krajině jejich, a pojedli úrody země jejich.
35Ze verslonden al het gewas op het veld, En schrokten de vruchten weg van hun akker.
36Nadto pobil všecko prvorozené v zemi jejich, počátek všeliké síly jejich.
36Hij sloeg alle eerstgeborenen in hun land, Al de eersten van hun mannenkracht.
37Tedy vyvedl své s stříbrem a zlatem, aniž byl v pokoleních jejich, ješto by se poklesl.
37Toen voerde Hij hen uit met zilver en goud, En geen van hun stammen bleef struikelend achter.
38Veselili se Egyptští, když tito vycházeli; nebo byl připadl na ně strach Izraelských.
38Egypte was blij, dat ze gingen; Want de schrik voor hen had ze bevangen.
39Roztáhl oblak k zastírání jich, a oheň k osvěcování noci.
39En Hij spreidde een wolk uit tot dek, Een vuur, om de nacht te verlichten.
40K žádosti přivedl křepelky, a chlebem nebeským sytil je.
40Zij baden: Hij liet de kwakkels komen, En verzadigde hen met brood uit de hemel;
41Otevřel skálu, i tekly vody, a odcházely přes vyprahlá místa jako řeka.
41Hij spleet de rotsen: daar borrelden de wateren, En vloeiden door de woestijn als een stroom:
42Nebo pamětliv byl na slovo svatosti své, k Abrahamovi služebníku svému mluvené.
42Want Hij was zijn heilige belofte indachtig, Aan Abraham, zijn dienaar, gedaan!
43Protož vyvedl lid svůj s radostí, s prozpěvováním vyvolené své.
43Zo leidde Hij zijn volk met gejubel, Zijn uitverkorenen onder gejuich.
44A dal jim země pohanů, a tak úsilí národů dědičně obdrželi,
44Hij schonk hun de landen der heidenen, En ze erfden het vermogen der volken:
45Aby zachovávali ustanovení jeho, a práv jeho ostříhali. Halelujah.
45Opdat ze zijn geboden zouden volbrengen, En zijn wetten onderhouden!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.