Psalmaro 105
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Gloru la Eternulon, voku Lian nomon; Sciigu inter la popoloj Liajn farojn.
1Halleluja! Looft Jahweh, verkondigt zijn Naam, Maakt onder de volken zijn daden bekend;
2Kantu al Li, muziku al Li; Parolu pri ĉiuj Liaj mirakloj.
2Zingt en juicht Hem ter ere, En verhaalt al zijn wonderen!
3Laŭdu Lian sanktan nomon; Ĝoju la koro de tiuj, kiuj serĉas la Eternulon.
3Roemt in zijn heilige Naam: Vreugd moet er zijn in de harten der Jahweh-vereerders!
4Turnu vin al la Eternulo kaj al Lia potenco; Serĉu ĉiam Lian vizaĝon.
4Wendt u tot Jahweh en zijn macht, Houdt niet op, zijn aanschijn te zoeken;
5Memoru Liajn miraklojn, kiujn Li faris, Liajn signomiraklojn kaj la juĝojn de Lia buŝo;
5Denkt aan de wonderen, die Hij deed, Aan zijn tekenen, aan zijn gerichten:
6Vi, semo de Abraham, Lia sklavo, Filoj de Jakob, Liaj elektitoj.
6Gij kinderen van Abraham, zijn dienaar; Gij zonen van Jakob, zijn vriend!
7Li estas la Eternulo, nia Dio; Sur la tuta tero estas Liaj juĝoj.
7Hij, Jahweh, is onze God; Voor heel de aarde gelden zijn wetten!
8Li memoras eterne Sian interligon, La vorton, kiun Li testamentis por mil generacioj,
8Hij blijft zijn verbond voor eeuwig indachtig, En zijn belofte in duizend geslachten:
9Kiun Li interkonsentis kun Abraham Kaj ĵuris al Isaak.
9Het verbond, met Abraham gesloten, De belofte, aan Isaäk gezworen.
10Li metis ĝin por Jakob kiel leĝon, Por Izrael kiel eternan interligon,
10En Hij heeft die belofte aan Jakob bekrachtigd, Aan Israël het eeuwig verbond:
11Dirante: Al vi Mi donos la landon Kanaanan Kiel vian parton heredan.
11Hij zeide: “Aan u zal Ik geven Het land van Kanaän als uw erfdeel.”
12Kiam ili estis malgrandnombraj, Malmultaj, kaj fremduloj en ĝi,
12Toch waren ze daar maar gering in getal, Nog zonder aanzien en vreemd.
13Kaj ili iradis de popolo al popolo, El unu regno al alia gento,
13En toen ze nog zwierven van volk tot volk, Van het ene rijk naar het andere,
14Tiam Li al neniu permesis premi ilin, Kaj Li punis pro ili reĝojn, dirante:
14Duldde Hij niet, dat iemand ze kwelde, Maar tuchtigde koningen om hunnentwil:
15Ne tuŝu Miajn sanktoleitojn, Kaj al Miaj profetoj ne faru malbonon.
15“Raakt mijn gezalfden niet aan, En doet mijn profeten geen leed!”
16Kaj Li sendis malsaton en la landon, Rompis ĉion, kio portis panon.
16En toen Hij honger in het land had ontboden, Alle broodstokken stuk had geslagen,
17Li sendis antaŭ ili homon: Jozef estis vendita kiel sklavo.
17Zond Hij een man voor hen uit, Werd Josef verkocht als een slaaf;
18Oni enpremis liajn piedojn en katenojn, Fero ŝarĝis lian korpon,
18Men sloeg zijn voeten in boeien, In ijzeren ketens werd hij gekluisterd.
19Ĝis la tempo, kiam venis Lia vorto; La parolo de la Eternulo lin elprovis.
19Maar toen eindelijk zijn voorzegging vervuld was, En Jahweh’s uitspraak hem in het gelijk had gesteld,
20Reĝo sendis kaj malligis lin, Reganto super popoloj liberigis lin;
20Beval de koning, hem te bevrijden, Liet de heerser der volken hem los;
21Li faris lin sinjoro super lia domo Kaj reganto super lia tuta havo,
21Hij stelde hem aan tot heer van zijn huis, Tot bestuurder van heel zijn bezit.
22Ke li submetu al si liajn eminentulojn Kaj saĝigu liajn maljunulojn.
22En terwijl hij diens vorsten door zijn geest onderrichtte, En wijsheid leerde aan zijn oudsten,
23Kaj Izrael venis en Egiptujon, Kaj Jakob enmigris en la landon de Ĥam.
23Trok Israël Egypte binnen, Werd Jakob gast in het land van Cham.
24Kaj Li tre kreskigis Sian popolon, Kaj faris ĝin pli forta ol ĝiaj malamikoj.
24Daar liet Hij zijn volk heel vruchtbaar worden, Veel talrijker dan zijn verdrukkers.
25Li malĝustigis ilian koron, Ke ili ekmalamis Lian popolon, ekruzis kontraŭ Liaj sklavoj.
25Maar toen hun hart verstarde, en zij zijn volk gingen haten, En trouweloos zijn dienaren kwelden,
26Li sendis Moseon, Sian sklavon, Kaj Aaronon, kiun Li elektis.
26Zond Hij Moses, zijn dienstknecht, Aäron, dien Hij zelf had gekozen;
27Ili faris inter ili Liajn pruvosignojn Kaj miraklojn en la lando de Ĥam.
27En zij verrichtten zijn tekenen onder hen, En wonderen in het land van Cham.
28Li sendis mallumon kaj mallumigis; Kaj ili ne atentis Liajn vortojn.
28Hij zond duisternis af, en maakte het donker; Maar men achtte niet op zijn bevel.
29Li ŝanĝis ilian akvon en sangon, Kaj senvivigis iliajn fiŝojn.
29Hij veranderde hun wateren in bloed, En doodde hun vissen.
30Ilia tero eksvarmigis ranojn, En la ĉambroj de iliaj reĝoj.
30Hun land krioelde van kikkers, Tot in de zalen zelfs van hun koning.
31Li diris, kaj venis fiinsektoj, Pedikoj en ĉiuj iliaj regionoj.
31Hij sprak: Daar kwamen de muggen, Muskieten over heel hun gebied.
32Antataŭ pluvo Li donis al ili hajlon, Flamantan fajron en ilia lando.
32Hij gaf hun hagel voor regen, En het vuur laaide op in hun land.
33Li batis iliajn vinbertrunkojn kaj iliajn figarbojn, Kaj rompis la arbojn en iliaj limoj.
33Hij sloeg hun wijnstok en vijg, En knakte de bomen op hun grond.
34Li diris, kaj venis akridoj kaj skaraboj sennombraj
34Hij sprak: Daar kwamen de sprinkhanen aan, En ontelbare slokkers;
35Kaj formanĝis la tutan herbon en ilia lando Kaj formanĝis la produktojn de ilia tero.
35Ze verslonden al het gewas op het veld, En schrokten de vruchten weg van hun akker.
36Kaj Li mortigis ĉiujn unuenaskitojn en ilia lando, La komencaĵojn de ĉiuj iliaj fortoj.
36Hij sloeg alle eerstgeborenen in hun land, Al de eersten van hun mannenkracht.
37Sed ilin Li elkondukis kun arĝento kaj oro, Kaj en iliaj triboj estis neniu kadukulo.
37Toen voerde Hij hen uit met zilver en goud, En geen van hun stammen bleef struikelend achter.
38Ĝojis Egiptujo, kiam ili eliris, Ĉar atakis ĝin timo antaŭ ili.
38Egypte was blij, dat ze gingen; Want de schrik voor hen had ze bevangen.
39Li etendis nubon, kiel kovron; Kaj fajron, por ke ĝi lumu en la nokto.
39En Hij spreidde een wolk uit tot dek, Een vuur, om de nacht te verlichten.
40Ili petis, kaj Li sendis koturnojn, Kaj per pano ĉiela Li ilin satigis.
40Zij baden: Hij liet de kwakkels komen, En verzadigde hen met brood uit de hemel;
41Li malfermis rokon, Kaj ekfluis akvo kaj ekiris kiel rivero en la dezerto.
41Hij spleet de rotsen: daar borrelden de wateren, En vloeiden door de woestijn als een stroom:
42Ĉar Li memoris Sian sanktan vorton Al Abraham, Sia sklavo.
42Want Hij was zijn heilige belofte indachtig, Aan Abraham, zijn dienaar, gedaan!
43Kaj Li elkondukis Sian popolon en ĝojo, Siajn elektitojn kun kantado.
43Zo leidde Hij zijn volk met gejubel, Zijn uitverkorenen onder gejuich.
44Kaj Li donis al ili la landojn de popoloj, Kaj la laboron de gentoj ili heredis;
44Hij schonk hun de landen der heidenen, En ze erfden het vermogen der volken:
45Por ke ili plenumu Liajn leĝojn Kaj konservu Liajn instruojn. Haleluja!
45Opdat ze zijn geboden zouden volbrengen, En zijn wetten onderhouden!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.