Psalmaro 89
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1La favorfarojn de la Eternulo mi kantos eterne; De generacio al generacio mi sciigos Vian fidelecon per mia buŝo.
1Een leerdicht van Etan, den Ezrachiet. Uw genade, o Jahweh, wil ik eeuwig bezingen, Uw trouw verkonden van geslacht tot geslacht!
2Ĉar mi diris: Por eterne estas fundamentita la boneco, En la ĉielo estas fortikigita Via fideleco.
2Want Gij hebt gesproken: Mijn genade duurt eeuwig, Mijn trouw staat als de hemel onwankelbaar vast.
3Mi faris interligon kun Mia elektito. Mi ĵuris al David, Mia sklavo:
3Ik heb een verbond met mijn uitverkorene gesloten, Een eed gezworen aan David, mijn dienaar:
4Por eterne Mi fortikigos vian semon, Kaj Mi konstruis vian tronon por ĉiuj generacioj. Sela.
4Voor eeuwig zal Ik uw nazaat behouden, Uw troon doen staan van geslacht tot geslacht!
5Kaj la ĉielo gloras Viajn miraklojn, ho Eternulo, Kaj Vian fidelecon en la anaro de la sanktuloj.
5De hemelen loven uw wondermacht, Jahweh, En uw trouw in de gemeenschap der heiligen;
6Ĉar kiu en la ĉielo estas egala al la Eternulo? Kiu estas simila al la Eternulo inter la potenculoj?
6Want wie in de wolken kan zich meten met Jahweh, Wie van Gods zonen is aan Jahweh gelijk?
7Dio estas potenca en la anaro de la sanktuloj, Kaj timinda por ĉiuj, kiuj Lin ĉirkaŭas.
7Geweldig is God in de gemeenschap der heiligen, Machtig, ontzaglijk boven allen om Hem heen!
8Ho Eternulo, Dio Cebaot, Kiu estas potenca kiel Vi, ho Eternulo? Kaj Via fideleco estas en ĉio, kio Vin ĉirkaŭas.
8God der heirscharen, Jahweh, wie komt U nabij; Uw almacht en trouw omringen U, Jahweh!
9Vi regas la malkvietecon de la maro; Kiam leviĝas ĝiaj ondoj, Vi ilin kvietigas.
9Gij beheerst de onstuimige zee, En bedaart de bruisende golven;
10Vi faligis Rahabon, kiel mortigiton; Per Via forta brako Vi diskurigis Viajn malamikojn.
10Gij hebt Ráhab weggetrapt als een kreng, Uw vijanden uiteen gejaagd door uw machtige arm.
11Al Vi apartenas la ĉielo, kaj ankaŭ al Vi apartenas la tero; La universon, kaj ĉion, kio ĝin plenigas, Vi fondis.
11Van U is de hemel, van U is de aarde; Gij hebt de wereld gegrond met wat ze bevat.
12La nordon kaj la sudon Vi kreis; Tabor kaj Ĥermon prikantas Vian nomon.
12Het Noorden en Zuiden, Gij hebt ze geschapen; Tabor en Hermon prijzen uw Naam!
13Vi havas brakon kun forto; Potenca estas Via mano, alta estas Via dekstra.
13Aan U de arm met heldenkracht; Uw hand is sterk, uw rechter verheven.
14Virto kaj justeco estas la fundamento de Via trono; Boneco kaj vero iras antaŭ Via vizaĝo.
14Recht en gerechtigheid dragen uw troon, Genade en trouw gaan voor uw aangezicht uit!
15Feliĉa estas la popolo, kiu konas trumpetadon; Ho Eternulo, en la lumo de Via vizaĝo ili marŝas;
15Gelukkig het volk, dat nog jubelen kan, En wandelen in het licht van uw aanschijn, o Jahweh;
16Pro Via nomo ili ĝojas la tutan tagon, Kaj ili fieras pro Via justeco.
16Dat zich altijd verheugt in uw Naam, En in uw gerechtigheid roemt.
17Ĉar Vi estas la beleco de ilia forto; Kaj pro Via favoro altiĝas nia korno.
17Want Gij zijt onze heerlijke schutse, Door uw goedheid heft onze hoorn zich omhoog:
18Ĉar de la Eternulo estas nia ŝildo, Kaj de la Sanktulo de Izrael estas nia reĝo.
18Want Jahweh is ons tot schild, Israëls Heilige tot Koning!
19Tiam Vi parolis en vizio al Viaj fideluloj, Kaj Vi diris: Mi sendis helpon al heroo, Mi altigis elektiton el la popolo.
19Eens hebt Gij in visioenen gesproken, En tot uw getrouwe gezegd: Ik heb een dapperen strijder gekroond, Hoog verheven een jongeman uit het volk.
20Mi trovis Davidon, Mian sklavon, Per Mia sankta oleo Mi lin ŝmiris.
20Ik heb David, mijn dienaar, gevonden, Hem met mijn heilige olie gezalfd;
21Mia mano lin subtenos, Kaj Mia brako lin fortikigos.
21Mijn hand houdt hem vast, En mijn arm zal hem stutten!
22Ne venkos lin malamiko, Kaj malbonagulo lin ne premos.
22Geen vijand zal hem bespringen, Geen booswicht benauwen;
23Kaj Mi disbatos antaŭ lia vizaĝo liajn malamikojn, Kaj liajn malamantojn Mi frapos.
23Ik leg zijn vijanden voor hem neer, En sla zijn haters tegen de grond.
24Kaj Mia fideleco kaj Mia favoro estas kun li; Kaj per Mia nomo altiĝos lia korno.
24Mijn trouw en genade zullen hem steeds vergezellen, Door mijn Naam zal zijn hoorn zich verheffen;
25Kaj Mi etendos super la maron lian brakon Kaj super la riverojn lian dekstran manon.
25Ik leg zijn hand op de zee, Zijn rechter op de rivieren.
26Li vokos Min: Vi estas mia patro, Mia Dio, kaj la roko de mia savo.
26Hij mag tot Mij roepen: Mijn Vader zijt Gij, Mijn God en de Rots van mijn heil;
27Kaj Mi faros lin unuenaskito, Ĉefo super la reĝoj de la tero.
27En Ik zal hem tot eerstgeborene verheffen, Hoog boven de koningen der aarde.
28Por ĉiam Mi konservos al li Mian favoron; Kaj Mia interligo kun li estos fidela.
28Eeuwig zal Ik hem mijn genade behouden, Onverbreekbaar zal mijn verbond met hem zijn:
29Kaj lian semon Mi faros eterna, Kaj lian tronon longedaŭra kiel la ĉielo.
29Ik zal zijn geslacht laten duren voor eeuwig, Zijn troon als de dagen des hemels!
30Se liaj filoj forlasos Mian instruon Kaj ne iros laŭ Miaj leĝoj;
30En mochten zijn zonen mijn wet verzaken, En niet wandelen naar mijn geboden,
31Se Miajn decidojn ili malplenumos Kaj Miajn ordonojn ili ne observos:
31Mijn voorschriften schenden, Mijn bevel overtreden:
32Tiam Mi per bastono punos ilian pekon Kaj per batoj ilian krimon;
32Dan zal Ik wel met de roede hun misdaad bestraffen, En met slagen hun schuld,
33Sed Mian favoron Mi ne forprenos de li, Kaj Mian fidelecon Mi ne perfidos;
33Maar hèm zal Ik mijn gunst niet onthouden, En mijn trouw niet verloochenen.
34Mi ne malplenumos Mian interligon, Kaj tion, kio eliris el Mia buŝo, Mi ne ŝanĝos.
34Mijn verbond zal Ik nimmer verbreken, Nooit veranderen wat Ik eens heb gezegd;
35Unu aferon Mi ĵuris per Mia sankteco: Mi ne perfidos al David;
35Bij mijn heiligheid heb Ik het eens en voor altijd gezworen, En nooit breek Ik David mijn woord!
36Lia semo estos eterna, Kaj lia trono estos kiel la suno antaŭ Mi.
36Zijn geslacht zal eeuwig bestaan, En zijn troon als de zon voor mijn aanschijn;
37Kiel la luno, ĝi staros eterne, Kaj kiel la atestulo en la ĉielo ĝi estos fidinda. Sela.
37Als de maan, die stand houdt voor eeuwig, En trouw in de wolken blijft staan.
38Sed nun Vi forpuŝis kaj malestimis, Vi koleris Vian sanktoleiton.
38En nu hebt Gij toch uw Gezalfde versmaad en verstoten, Tegen hem uw gramschap ontstoken;
39Vi disigis la interligon kun Via sklavo, Ĵetis sur la teron lian kronon.
39Het verbond met uw dienaar verbroken, Zijn kroon vertrapt op de grond.
40Vi detruis ĉiujn liajn barilojn, Ruinigis liajn fortikaĵojn.
40Al zijn wallen hebt Gij geslecht, Zijn vestingen in puin gelegd;
41Prirabas lin ĉiuj pasantoj; Li fariĝis mokataĵo por siaj najbaroj.
41Iedereen plundert hem, die er voorbij gaat, En zijn buren spotten met hem.
42Vi altigis la dekstran manon de liaj malamikoj, Vi ĝojigis ĉiujn liajn kontraŭulojn.
42Gij hebt de rechterhand van zijn verdrukkers verhoogd, En al zijn vijanden van blijdschap doen juichen,
43Vi returnis la tranĉon de lia glavo, Kaj ne subtenis lin en la milito.
43Doen wijken de kling van zijn zwaard, Hem geen stand doen houden in de strijd.
44Vi forigis lian brilon, Kaj lian tronon Vi ĵetis sur la teron.
44Gij hebt hem van zijn glorie beroofd, Zijn troon ter aarde geworpen;
45Vi mallongigis la tagojn de lia juneco, Vi kovris lin per honto. Sela.
45De dagen verkort van zijn jeugdige kracht, En hem met schande bedekt.
46Ĝis kiam, ho Eternulo, Vi kaŝos Vin senĉese Kaj Via kolerego brulos kiel fajro?
46Hoe lang nog, Jahweh, zult Gij U maar altijd verbergen, En zal uw gramschap laaien als vuur?
47Ho, rememoru, kia estas la daŭro de mia vivo, Por kia vantaĵo Vi kreis ĉiujn homidojn.
47Bedenk toch, wat het leven is, Hoe vergankelijk Gij den mens hebt gemaakt.
48Kiu homo vivas kaj neniam vidos morton, Savos sian animon de la mano de Ŝeol? Sela.
48Waar leeft de man, die de dood niet zal zien, Zijn leven kan redden uit de klauw van het graf?
49Kie estas Viaj antaŭaj favorfaroj, mia Sinjoro, Pri kiuj Vi ĵuris al David per Via fideleco?
49Heer, waar zijn dan uw vroegere gunsten gebleven, Die Gij David bij uw trouw hadt bezworen?
50Rememoru, mia Sinjoro, la malhonoron de Viaj sklavoj, Kiun mi portas en mia brusto de ĉiuj multaj popoloj,
50Ach Heer, gedenk toch de smaad van uw dienaar, De hoon der volken, die ik in mijn boezem verkrop,
51Kaj per kiu malhonoras Viaj malamikoj, ho Eternulo, Per kiu ili malhonoras la paŝosignojn de Via sanktoleito.
51Waarmee uw vijanden schimpen, o Jahweh, En uw Gezalfde tergen bij iedere stap!
52Glorata estu la Eternulo eterne. Amen, kaj Amen!
52Gezegend zij Jahweh in eeuwigheid; Amen, Amen!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.