Psalmaro 66
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Ĝoje kriu al Dio tuta la tero.
1Voor muziekbegeleiding. Een lied; een psalm.
2Muziku la gloron de Lia nomo, Faru honoron al Lia gloro.
2Juich, heel de aarde, God ter ere, En prijs de glans van zijn Naam; Hef een heerlijk loflied aan,
3Diru al Dio: Kiel timindaj estas Viaj faroj! Pro Via granda forto kaŝiĝas antaŭ Vi Viaj malamikoj.
3En zeg tot God: Hoe ontzaglijk uw werken! Om uw almacht moeten uw vijanden U vleien,
4La tuta tero kliniĝas antaŭ Vi kaj kantas al Vi, Kantas Vian nomon. Sela.
4En moet heel de aarde U aanbidden, U ter eer een lofzang zingen, Glorie brengen aan uw Naam!
5Venu, kaj rigardu la farojn de Dio, Kiu estas timinda pro Siaj faroj inter la homidoj.
5Komt, en ziet de werken van God, Zijn wondere daden voor de kinderen der mensen:
6Li faris el maro sekan teron; Riveron oni transpaŝis piede; Tie ni ĝojis pro Li.
6De zee legde Hij droog, En ze trokken te voet door de stroom! Laat ons in Hem ons verheugen,
7Li regas per Sia potenco eterne; Liaj okuloj rigardas la popolojn; La ribelantoj ne leviĝu. Sela.
7Hij, die eeuwig heerst door zijn kracht; Hij houdt zijn oog op de volkeren gericht, En geen weerspannige durft tegen Hem opstaan.
8Laŭdu, ho popoloj, nian Dion, Kaj laŭte aŭdigu Lian gloron.
8Zegent, volkeren, onzen God, Laat zijn loflied luid weerschallen;
9Li donis vivon al nia animo, Kaj ne lasis falŝanceliĝi nian piedon.
9Hij is het, die ons in het leven hield, Onze voet niet liet wankelen.
10Ĉar Vi esploris nin, ho Dio; Vi refandis nin, kiel oni refandas arĝenton.
10Toch hebt Gij ons beproefd, o mijn God, Ons gelouterd, als men zilver loutert;
11Vi enirigis nin en kaptilon, Vi metis ŝarĝon sur niajn lumbojn;
11Gij hebt ons in ellende gedompeld, Ons rampen op de heupen gelegd.
12Vi rajdigis homojn sur niaj kapoj; Ni trapasis fajron kaj akvon, Sed Vi elirigis nin en bonstaton.
12Gij hebt anderen ons op het hoofd doen zitten, We zijn door vuur en water gegaan: Maar eindelijk toch Hebt Gij ons uitkomst gebracht.
13Mi eniros en Vian domon kun bruloferoj; Mi plenumos al Vi miajn promesojn,
13Zo treed ik met offers binnen uw huis, Om te volbrengen wat ik U heb beloofd:
14Kiujn eligis miaj lipoj kaj elparolis mia buŝo, Kiam mi estis en premo.
14Wat mijn lippen hebben gesproken, Wat mijn mond in mijn nood heeft gezegd.
15Grasajn bruloferojn mi alportos al Vi kun fumo de virŝafoj; Mi oferos bovidojn kaj kaprojn. Sela.
15Vette lammeren draag ik U Als brandoffers op; En met de offergeur van rammen, Bied ik U runderen en bokken aan.
16Venu, aŭskultu, ĉiuj, kiuj timas Dion; Kaj mi rakontos, kion Li faris por mia animo.
16Komt nu en hoort, ik wil u allen verkonden, U, die God vreest, wat Hij aan mij heeft gedaan:
17Al Li mi vokis per mia buŝo, Kaj Lia glorado estis sub mia lango.
17Nauwelijks riep ik Hem aan met mijn mond, Of ik had een danklied op mijn tong!
18Se mi vidus maljustaĵon en mia koro, Mia Sinjoro min ne aŭskultus;
18Was ik mij kwaad bewust in mijn hart, Dan had de Heer mij niet verhoord:
19Sed Dio aŭskultis, Li atentis la voĉon de mia preĝo.
19Maar nu heeft God naar mij geluisterd, En op mijn smeken gelet!
20Glorata estu Dio, Kiu ne forpuŝis mian preĝon kaj ne rifuzis al mi Sian bonecon.
20Gezegend zij God, die mijn bede niet afwees, Mij zijn genade niet onthield!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.