Psalmaro 66
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Lutherbibel 1912
1Ĝoje kriu al Dio tuta la tero.
1Ein Psalmlied, vorzusingen. Jauchzet Gott, alle Lande!
2Muziku la gloron de Lia nomo, Faru honoron al Lia gloro.
2Lobsinget zu Ehren seinem Namen; rühmet ihn herrlich!
3Diru al Dio: Kiel timindaj estas Viaj faroj! Pro Via granda forto kaŝiĝas antaŭ Vi Viaj malamikoj.
3Sprechet zu Gott: “Wie wunderbar sind deine Werke! es wird deinen Feinden fehlen vor deiner großen Macht.
4La tuta tero kliniĝas antaŭ Vi kaj kantas al Vi, Kantas Vian nomon. Sela.
4Alles Land bete dich an und lobsinge dir, lobsinge deinem Namen.” (Sela.)
5Venu, kaj rigardu la farojn de Dio, Kiu estas timinda pro Siaj faroj inter la homidoj.
5Kommet her und sehet an die Werke Gottes, der so wunderbar ist in seinem Tun unter den Menschenkindern.
6Li faris el maro sekan teron; Riveron oni transpaŝis piede; Tie ni ĝojis pro Li.
6Er verwandelt das Meer ins Trockene, daß man zu Fuß über das Wasser ging; dort freuten wir uns sein.
7Li regas per Sia potenco eterne; Liaj okuloj rigardas la popolojn; La ribelantoj ne leviĝu. Sela.
7Er herrscht mit seiner Gewalt ewiglich; seine Augen schauen auf die Völker. Die Abtrünnigen werden sich nicht erhöhen können. (Sela.)
8Laŭdu, ho popoloj, nian Dion, Kaj laŭte aŭdigu Lian gloron.
8Lobet, ihr Völker, unsern Gott; lasset seinen Ruhm weit erschallen,
9Li donis vivon al nia animo, Kaj ne lasis falŝanceliĝi nian piedon.
9der unsre Seelen im Leben erhält und läßt unsre Füße nicht gleiten.
10Ĉar Vi esploris nin, ho Dio; Vi refandis nin, kiel oni refandas arĝenton.
10Denn, Gott, du hast uns versucht und geläutert wie das Silber geläutert wird;
11Vi enirigis nin en kaptilon, Vi metis ŝarĝon sur niajn lumbojn;
11du hast uns lassen in den Turm werfen; du hast auf unsere Lenden eine Last gelegt;
12Vi rajdigis homojn sur niaj kapoj; Ni trapasis fajron kaj akvon, Sed Vi elirigis nin en bonstaton.
12du hast Menschen lassen über unser Haupt fahren; wir sind in Feuer und Wasser gekommen: aber du hast uns ausgeführt und erquickt.
13Mi eniros en Vian domon kun bruloferoj; Mi plenumos al Vi miajn promesojn,
13Darum will ich mit Brandopfern gehen in dein Haus und dir meine Gelübde bezahlen,
14Kiujn eligis miaj lipoj kaj elparolis mia buŝo, Kiam mi estis en premo.
14wie ich meine Lippen habe aufgetan und mein Mund geredet hat in meiner Not.
15Grasajn bruloferojn mi alportos al Vi kun fumo de virŝafoj; Mi oferos bovidojn kaj kaprojn. Sela.
15Ich will dir Brandopfer bringen von feisten Schafen samt dem Rauch von Widdern; ich will opfern Rinder mit Böcken. (Sela.)
16Venu, aŭskultu, ĉiuj, kiuj timas Dion; Kaj mi rakontos, kion Li faris por mia animo.
16Kommet her, höret zu alle, die ihr Gott fürchtet; ich will erzählen, was er an meiner Seele getan hat.
17Al Li mi vokis per mia buŝo, Kaj Lia glorado estis sub mia lango.
17Zu ihm rief ich mit meinem Munde, und pries ihn mit meiner Zunge.
18Se mi vidus maljustaĵon en mia koro, Mia Sinjoro min ne aŭskultus;
18Wo ich Unrechtes vorhätte in meinem Herzen, so würde der Herr nicht hören;
19Sed Dio aŭskultis, Li atentis la voĉon de mia preĝo.
19aber Gott hat mich erhört und gemerkt auf mein Flehen.
20Glorata estu Dio, Kiu ne forpuŝis mian preĝon kaj ne rifuzis al mi Sian bonecon.
20Gelobt sei Gott, der mein Gebet nicht verwirft noch seine Güte von mir wendet.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.