Psalmaro 73
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Lutherbibel 1912
1Jes, bona estas Dio por Izrael, Por tiuj, kiuj havas puran koron.
1Ein Psalm Asaphs. Israel hat dennoch Gott zum Trost, wer nur reines Herzens ist.
2Sed mi — apenaŭ ne falŝanceliĝis miaj piedoj, Preskaŭ elglitis miaj paŝoj.
2Ich aber hätte schier gestrauchelt mit meinen Füßen; mein Tritt wäre beinahe geglitten.
3Ĉar mi ĉagreniĝis pro la fanfaronuloj, Vidante la bonstaton de la malvirtuloj.
3Denn es verdroß mich der Ruhmredigen, da ich sah, daß es den Gottlosen so wohl ging.
4Ĉar ili ne havas suferojn de morto, Kaj iliaj fortoj estas fortikaj.
4Denn sie sind in keiner Gefahr des Todes, sondern stehen fest wie ein Palast.
5Ili ne partoprenas en la zorgoj de homoj, Kaj ili ne suferas kun aliaj homoj.
5Sie sind nicht in Unglück wie andere Leute und werden nicht wie andere Menschen geplagt.
6Tial ilian kolon ĉirkaŭvolvis fiereco, Kaj perforteco ilin vestas kiel ornamo.
6Darum muß ihr Trotzen köstlich Ding sein, und ihr Frevel muß wohl getan heißen.
7Pro graso elmetiĝis iliaj okuloj, Superbordiĝis en ilia koro la intencoj.
7Ihre Person brüstet sich wie ein fetter Wanst; sie tun, was sie nur gedenken.
8Ili mokas, ili parolas malbonintence pri premado; Ili parolas de alte.
8Sie achten alles für nichts und reden übel davon und reden und lästern hoch her.
9Kontraŭ la ĉielon ili levas sian buŝon, Kaj ilia lango promenas sur la tero.
9Was sie reden, daß muß vom Himmel herab geredet sein; was sie sagen, das muß gelten auf Erden.
10Tial tien ankaŭ iras Lia popolo, Kaj ili akvon ĉerpas abunde.
10Darum fällt ihnen ihr Pöbel zu und laufen ihnen zu mit Haufen wie Wasser
11Kaj ili diras: Kiel Dio scias? Kaj ĉu la Plejaltulo komprenas?
11und sprechen: “Was sollte Gott nach jenen fragen? Was sollte der Höchste ihrer achten?”
12Jen tiuj estas malvirtuloj, Kaj ili estas feliĉuloj de la mondo kaj atingis riĉecon!
12Siehe, das sind die Gottlosen; die sind glücklich in der Welt und werden reich.
13Nur vane mi purigis mian koron Kaj lavis per senkulpeco miajn manojn,
13Soll es denn umsonst sein, daß mein Herz unsträflich lebt und ich meine Hände in Unschuld wasche,
14Kaj mi turmentiĝas ĉiutage Kaj mi suferas punon ĉiumatene!
14ich bin geplagt täglich, und meine Strafe ist alle Morgen da?
15Se mi intencus paroli kiel ili, Tiam mi fariĝus perfida al la generacio de Viaj filoj.
15Ich hätte auch schier so gesagt wie sie; aber siehe, damit hätte ich verdammt alle meine Kinder, die je gewesen sind.
16Mi meditis, por kompreni ĉi tion; Sed ĝi estis malfacila en miaj okuloj,
16Ich dachte ihm nach, daß ich's begreifen möchte; aber es war mir zu schwer,
17Ĝis mi venis en la sanktejon de Dio Kaj ekkomprenis la finon de tio.
17bis daß ich ging in das Heiligtum Gottes und merkte auf ihr Ende.
18Vi starigas ilin sur glitiga loko; Kaj Vi ĵetas ilin en pereon.
18Ja, du setzest sie aufs Schlüpfrige und stürzest sie zu Boden.
19Kiel momente ili ruiniĝis! Pereis, malaperis de subita teruro!
19Wie werden sie so plötzlich zunichte! Sie gehen unter und nehmen ein Ende mit Schrecken.
20Simile al sonĝo post la vekiĝo, Vi, ho mia Sinjoro, en kolero tute sensignifigas ilian bildon.
20Wie ein Traum, wenn einer erwacht, so machst du, Herr, ihr Bild in der Stadt verschmäht.
21Kiam bolis mia koro Kaj turmentiĝis mia internaĵo,
21Da es mir wehe tat im Herzen und mich stach in meine Nieren,
22Tiam mi estis senklerulo kaj mi ne komprenis; Mi estis kiel bruto antaŭ Vi.
22da war ich ein Narr und wußte nichts; ich war wie ein Tier vor dir.
23Sed mi ĉiam estas apud Vi; Vi tenas min je la dekstra mano.
23Dennoch bleibe ich stets an dir; denn du hältst mich bei meiner rechten Hand,
24Per Via konsilo Vi min kondukas, Kaj poste Vi akceptas min kun honoro.
24du leitest mich nach deinem Rat und nimmst mich endlich in Ehren an.
25Kiu estas por mi en la ĉielo? Kaj krom Vi mi nenion volas sur la tero.
25Wenn ich nur dich habe, so frage ich nichts nach Himmel und Erde.
26Konsumiĝas mia karno kaj mia koro; Sed la fortikaĵo de mia koro kaj mia parto estas Dio por eterne.
26Wenn mir gleich Leib und Seele verschmachtet, so bist du doch, Gott, allezeit meines Herzens Trost und mein Teil.
27Jen tiuj, kiuj malproksimiĝas de Vi, pereas; Vi ekstermas ĉiun, kiu perfidiĝis al Vi.
27Denn siehe, die von dir weichen, werden umkommen; du bringest um, alle die von dir abfallen.
28Sed al mi estas bone, ke mi estas proksima al Dio; Sur mian Sinjoron, sur la Eternulon, mi metis mian fidon, Por rakonti ĉiujn Viajn farojn.
28Aber das ist meine Freude, daß ich mich zu Gott halte und meine Zuversicht setzte auf den Herrn HERRN, daß ich verkündige all dein Tun.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.