مزامیر 73
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1هرآینه خدا برای اسرائیل نیکوست، یعنی برای آنانی که پاک دل هستند.
1Ein Psalm Asaphs. Israel hat dennoch Gott zum Trost, wer nur reines Herzens ist.
2واما من نزدیک بود که پایهایم از راه در رود ونزدیک بود که قدمهایم بلغزد.
2Ich aber hätte schier gestrauchelt mit meinen Füßen; mein Tritt wäre beinahe geglitten.
3زیرا بر متکبران حسد بردم چون سلامتی شریران را دیدم.
3Denn es verdroß mich der Ruhmredigen, da ich sah, daß es den Gottlosen so wohl ging.
4زیراکه در موت ایشان قیدها نیست و قوت ایشان مستحکم است.
4Denn sie sind in keiner Gefahr des Todes, sondern stehen fest wie ein Palast.
5مثل مردم در زحمت نیستند ومثل آدمیان مبتلا نمی باشند.
5Sie sind nicht in Unglück wie andere Leute und werden nicht wie andere Menschen geplagt.
6بنابراین گردن ایشان به تکبر آراسته است وظلم مثل لباس ایشان را می‌پوشاند.
6Darum muß ihr Trotzen köstlich Ding sein, und ihr Frevel muß wohl getan heißen.
7چشمان ایشان از فربهی بدر‌آمده است و از خیالات دل خود تجاوز می‌کنند.
7Ihre Person brüstet sich wie ein fetter Wanst; sie tun, was sie nur gedenken.
8استهزا می‌کنند و حرفهای بد می‌زنند و سخنان ظلم آمیز را از جای بلندمی گویند.
8Sie achten alles für nichts und reden übel davon und reden und lästern hoch her.
9دهان خود را بر آسمانها گذارده‌اند وزبان ایشان در جهان گردش می‌کند.
9Was sie reden, daß muß vom Himmel herab geredet sein; was sie sagen, das muß gelten auf Erden.
10پس قوم او بدینجا برمی گردند و آبهای فراوان، بدیشان نوشانیده می‌شود.
10Darum fällt ihnen ihr Pöbel zu und laufen ihnen zu mit Haufen wie Wasser
11و ایشان می‌گویند: «خدا چگونه بداند و آیا حضرت اعلی علم دارد؟»
11und sprechen: “Was sollte Gott nach jenen fragen? Was sollte der Höchste ihrer achten?”
12اینک اینان شریر هستند که همیشه مطمئن بوده، در دولتمندی افزوده می‌شوند.
12Siehe, das sind die Gottlosen; die sind glücklich in der Welt und werden reich.
13یقین من دل خود را عبث طاهر ساخته و دستهای خود رابه پاکی شسته‌ام.
13Soll es denn umsonst sein, daß mein Herz unsträflich lebt und ich meine Hände in Unschuld wasche,
14و من تمامی روز مبتلامی شوم و تادیب من هر بامداد حاضر است.
14ich bin geplagt täglich, und meine Strafe ist alle Morgen da?
15اگر می‌گفتم که چنین سخن گویم، هر آینه برطبقه فرزندان تو خیانت می‌کردم.
15Ich hätte auch schier so gesagt wie sie; aber siehe, damit hätte ich verdammt alle meine Kinder, die je gewesen sind.
16چون تفکرکردم که این را بفهمم، در نظر من دشوار آمد.
16Ich dachte ihm nach, daß ich's begreifen möchte; aber es war mir zu schwer,
17تابه قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه در آخرت ایشان تامل کردم.
17bis daß ich ging in das Heiligtum Gottes und merkte auf ihr Ende.
18هر آینه ایشان را در جایهای لغزنده گذارده‌ای. ایشان را به خرابیها خواهی انداخت.
18Ja, du setzest sie aufs Schlüpfrige und stürzest sie zu Boden.
19چگونه بغته به هلاکت رسیده‌اند! تباه شده، از ترسهای هولناک نیست گردیده‌اند.
19Wie werden sie so plötzlich zunichte! Sie gehen unter und nehmen ein Ende mit Schrecken.
20مثل خواب کسی چون بیدار شد، ای خداوندهمچنین چون برخیزی، صورت ایشان را ناچیزخواهی شمرد.
20Wie ein Traum, wenn einer erwacht, so machst du, Herr, ihr Bild in der Stadt verschmäht.
21لیکن دل من تلخ شده بود و در اندرون خود، دل ریش شده بودم.
21Da es mir wehe tat im Herzen und mich stach in meine Nieren,
22و من وحشی بودم ومعرفت نداشتم و مثل بهایم نزد تو گردیدم.
22da war ich ein Narr und wußte nichts; ich war wie ein Tier vor dir.
23ولی من دائم با تو هستم. تو دست راست مراتایید کرده‌ای.
23Dennoch bleibe ich stets an dir; denn du hältst mich bei meiner rechten Hand,
24موافق رای خود مرا هدایت خواهی نمود و بعد از این مرا به جلال خواهی رسانید.
24du leitest mich nach deinem Rat und nimmst mich endlich in Ehren an.
25کیست برای من در آسمان؟ و غیر ازتو هیچ‌چیز را در زمین نمی خواهم.
25Wenn ich nur dich habe, so frage ich nichts nach Himmel und Erde.
26اگرچه جسد و دل من زائل گردد، لیکن صخره دلم وحصه من خداست تا ابدالاباد.
26Wenn mir gleich Leib und Seele verschmachtet, so bist du doch, Gott, allezeit meines Herzens Trost und mein Teil.
27زیرا آنانی که ازتو دورند هلاک خواهند شد. و آنانی را که از توزنا می‌کنند، نابود خواهی ساخت.
27Denn siehe, die von dir weichen, werden umkommen; du bringest um, alle die von dir abfallen.
28و اما مرانیکوست که به خدا تقرب جویم. بر خداوندیهوه توکل کرده‌ام تا همه کارهای تو را بیان کنم.
28Aber das ist meine Freude, daß ich mich zu Gott halte und meine Zuversicht setzte auf den Herrn HERRN, daß ich verkündige all dein Tun.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.