مزامیر 120
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1نزد خداوند در تنگی خود فریادکردم و مرا اجابت فرمود.
1Ein Lied im höhern Chor. Ich rufe zu dem HERRN in meiner Not, und er erhört mich.
2ای خداوند جان مرا خلاصی ده از لب دروغ و از زبان حیله گر.
2HERR, errette meine Seele von den Lügenmäulern, von den falschen Zungen.
3چه چیز به تو داده شود و چه چیز بر توافزوده گردد، ای زبان حیله گر؟
3Was kann mir die falsche Zunge tun, was kann sie ausrichten?
4تیرهای تیزجباران با اخگرهای طاق!
4Sie ist wie scharfe Pfeile eines Starken, wie Feuer in Wachholdern.
5وای بر من که در ماشک ماوا گزیدهام و در خیمه های قیدار ساکن شدهام.
5Wehe mir, daß ich ein Fremdling bin unter Mesech; ich muß wohnen unter den Hütten Kedars.
6چه طویل شدسکونت جان من با کسیکه سلامتی را دشمن میدارد.
6Es wird meiner Seele lang, zu wohnen bei denen, die den Frieden hassen.
7من از اهل سلامتی هستم، لیکن چون سخن میگویم، ایشان آماده جنگ میباشند.
7Ich halte Frieden; aber wenn ich rede, so fangen sie Krieg an.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.