مزامیر 139
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1ای خداوند مرا آزموده وشناخته‌ای.
1Ein Psalm Davids, vorzusingen. HERR, Du erforschest mich und kennest mich.
2تو نشستن و برخاستن مرا می‌دانی و فکرهای مرا از دور فهمیده‌ای.
2Ich sitze oder stehe auf, so weißt du es; du verstehst meine Gedanken von ferne.
3راه و خوابگاه مرا تفتیش کرده‌ای و همه طریق های مرا دانسته‌ای.
3Ich gehe oder liege, so bist du um mich und siehst alle meine Wege.
4زیرا که سخنی بر زبان من نیست، جز اینکه تو‌ای خداوند آن را تمام دانسته‌ای.
4Denn siehe, es ist kein Wort auf meiner Zunge, das du, HERR, nicht alles wissest.
5از عقب و از پیش مرا احاطه کرده‌ای و دست خویش را بر من نهاده‌ای.
5Von allen Seiten umgibst du mich und hältst deine Hand über mir.
6این‌گونه معرفت برایم زیاده عجیب است. و بلند است که بدان نمی توانم رسید.
6Solche Erkenntnis ist mir zu wunderbar und zu hoch; ich kann sie nicht begreifen.
7از روح تو کجا بروم؟ و از حضور تو کجابگریزم؟
7Wo soll ich hin gehen vor deinem Geist, und wo soll ich hin fliehen vor deinem Angesicht?
8اگر به آسمان صعود کنم، تو آنجاهستی! و اگر در هاویه بستر بگسترانم اینک توآنجا هستی!
8Führe ich gen Himmel, so bist du da. Bettete ich mir in die Hölle, siehe, so bist du auch da.
9اگر بالهای سحر را بگیرم و دراقصای دریا ساکن شوم،
9Nähme ich Flügel der Morgenröte und bliebe am äußersten Meer,
10در آنجا نیز دست تومرا رهبری خواهد نمود و دست راست تو مراخواهد گرفت.
10so würde mich doch deine Hand daselbst führen und deine Rechte mich halten.
11و گفتم: «یقین تاریکی مرا خواهدپوشانید.» که در حال شب گرداگرد من روشنایی گردید.
11Spräche ich: Finsternis möge mich decken! so muß die Nacht auch Licht um mich sein.
12تاریکی نیز نزد تو تاریک نیست و شب مثل روز روشن است و تاریکی و روشنایی یکی است.
12Denn auch Finsternis ist nicht finster bei dir, und die Nacht leuchtet wie der Tag, Finsternis ist wie das Licht.
13زیرا که تو بر دل من مالک هستی؛ مرا دررحم مادرم نقش بستی.
13Denn du hast meine Nieren bereitet und hast mich gebildet im Mutterleib.
14تو را حمد خواهم گفت زیرا که به طور مهیب و عجیب ساخته شده‌ام. کارهای تو عجیب است و جان من این رانیکو می‌داند.
14Ich danke dir dafür, daß ich wunderbar gemacht bin; wunderbar sind deine Werke, und das erkennt meine Seele wohl.
15استخوانهایم از تو پنهان نبودوقتی که در نهان ساخته می‌شدم و در اسفل زمین نقشبندی می‌گشتم.
15Es war dir mein Gebein nicht verhohlen, da ich im Verborgenen gemacht ward, da ich gebildet ward unten in der Erde.
16چشمان تو جنین مرا دیده است و در دفتر تو همه اعضای من نوشته شده، درروزهایی که ساخته می‌شد، وقتی که یکی از آنهاوجود نداشت.
16Deine Augen sahen mich, da ich noch unbereitet war, und alle Tage waren auf dein Buch geschrieben, die noch werden sollten, als derselben keiner da war.
17ای خدا، فکرهای تو نزد من چه قدر گرامی است و جمله آنها چه عظیم است!
17Aber wie köstlich sind vor mir, Gott, deine Gedanken! Wie ist ihrer so eine große Summe!
18اگر آنها رابشمارم، از ریگ زیاده است. وقتی که بیدارمی شوم هنوز نزد تو حاضر هستم.
18Sollte ich sie zählen, so würde ihrer mehr sein denn des Sandes. Wenn ich aufwache, bin ich noch bei dir.
19یقین‌ای خدا شریران را خواهی کشت. پس‌ای مردمان خون ریز از من دور شوید.
19Ach Gott, daß du tötetest die Gottlosen, und die Blutgierigen von mir weichen müßten!
20زیرا سخنان مکرآمیز درباره تو می‌گویند و دشمنانت نام تو رابه باطل می‌برند.
20Denn sie reden von dir lästerlich, und deine Feinde erheben sich ohne Ursache.
21ای خداوند آیا نفرت نمی دارم از آنانی که تو را نفرت می‌دارند، و آیامخالفان تو را مکروه نمی شمارم؟
21Ich hasse ja, HERR, die dich hassen, und es verdrießt mich an ihnen, daß sie sich wider dich setzen.
22ایشان را به نفرت تام نفرت می‌دارم. ایشان را دشمنان خویشتن می‌شمارم.
22Ich hasse sie im rechten Ernst; sie sind mir zu Feinden geworden.
23ای خدا مرا تفتیش کن و دل مرا بشناس. مرابیازما و فکرهای مرا بدان،
23Erforsche mich, Gott, und erfahre mein Herz; prüfe mich und erfahre, wie ich's meine.
24و ببین که آیا در من راه فساد است! و مرا به طریق جاودانی هدایت فرما.
24Und siehe, ob ich auf bösem Wege bin, und leite mich auf ewigem Wege.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.