مزامیر 139
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1ای خداوند مرا آزموده وشناختهای.
1Проводиреві хора; псальма Давидова. Господи! Ти розглянув мене, і пізнав.
2تو نشستن و برخاستن مرا میدانی و فکرهای مرا از دور فهمیدهای.
2Ти знаєш, коли я сяду, і коли встану; ти з далека розумієш думки мої.
3راه و خوابگاه مرا تفتیش کردهای و همه طریق های مرا دانستهای.
3Ти бачиш стежку мою і місце відпочинку, і всї дороги мої знаєш.
4زیرا که سخنی بر زبان من نیست، جز اینکه توای خداوند آن را تمام دانستهای.
4Бо ще нема слова на язику в мене, а вже ти Господи, добре все знаєш.
5از عقب و از پیش مرا احاطه کردهای و دست خویش را بر من نهادهای.
5З заду і з переду обступив мене! і руку свою положив на мене.
6اینگونه معرفت برایم زیاده عجیب است. و بلند است که بدان نمی توانم رسید.
6Розуміннє, надто — дивне, надто високе для мене, не здолїю збагнути його.
7از روح تو کجا بروم؟ و از حضور تو کجابگریزم؟
7Куди йти менї перед духом твоїм, куди втекти менї від лиця твого?
8اگر به آسمان صعود کنم، تو آنجاهستی! و اگر در هاویه بستر بگسترانم اینک توآنجا هستی!
8Зійшов би я на небо, — ти там єси; спочив би я під землею, і там ти єси.
9اگر بالهای سحر را بگیرم و دراقصای دریا ساکن شوم،
9Взяв би я крила в зорі ранньої, та й на самому краю моря осївся,
10در آنجا نیز دست تومرا رهبری خواهد نمود و دست راست تو مراخواهد گرفت.
10І туди б рука твоя провела мене, і правиця твоя попала.
11و گفتم: «یقین تاریکی مرا خواهدپوشانید.» که در حال شب گرداگرد من روشنایی گردید.
11І сказав би я: Тьма таки покриє мене, то й в ночі стане сьвітло кругом мене.
12تاریکی نیز نزد تو تاریک نیست و شب مثل روز روشن است و تاریکی و روشنایی یکی است.
12І тьма не затьмить перед тобою, і ніч яснїє як день; тьма — одно що сьвітло.
13زیرا که تو بر دل من مالک هستی؛ مرا دررحم مادرم نقش بستی.
13Ти сотворив внутро моє; ти зложив мене в утробі матері моєї.
14تو را حمد خواهم گفت زیرا که به طور مهیب و عجیب ساخته شدهام. کارهای تو عجیب است و جان من این رانیکو میداند.
14Прославляю тебе за те, що дав снагу менї предивну. Дїла твої чудесні, душа моя добре се знає.
15استخوانهایم از تو پنهان نبودوقتی که در نهان ساخته میشدم و در اسفل زمین نقشبندی میگشتم.
15Не були втаєні костї мої перед тобою, коли в тайнї постав я, як тая грудка в долїшнїх місцях землї штучно зложена.
16چشمان تو جنین مرا دیده است و در دفتر تو همه اعضای من نوشته شده، درروزهایی که ساخته میشد، وقتی که یکی از آنهاوجود نداشت.
16Очі твої бачили зародок мій, і в книзї твоїй все було записано; минали днї, як костї творились, від часу того, як ще нї одної не було.
17ای خدا، فکرهای تو نزد من چه قدر گرامی است و جمله آنها چه عظیم است!
17Як любі для мене думки твої, Боже! Як велика безлїч їх!
18اگر آنها رابشمارم، از ریگ زیاده است. وقتی که بیدارمی شوم هنوز نزد تو حاضر هستم.
18Полїчив би, та більше їх, як піску. Пробуджаюсь, і я ще з тобою.
19یقینای خدا شریران را خواهی کشت. پسای مردمان خون ریز از من دور شوید.
19О коли б ти, Боже, погубив беззаконника! І ви, людожери, відступіться геть від мене!…
20زیرا سخنان مکرآمیز درباره تو میگویند و دشمنانت نام تو رابه باطل میبرند.
20Та ворогів твоїх, що згадують тебе для беззаконня, що за марним ганяють.
21ای خداوند آیا نفرت نمی دارم از آنانی که تو را نفرت میدارند، و آیامخالفان تو را مکروه نمی شمارم؟
21Чи не мати менї ненавистї проти тих, що тебе ненавидять, і не гидитись тими, що проти тебе встали?
22ایشان را به نفرت تام نفرت میدارم. ایشان را دشمنان خویشتن میشمارم.
22Повною ненавистю ненавиджу їх; вони вороги в мене.
23ای خدا مرا تفتیش کن و دل مرا بشناس. مرابیازما و فکرهای مرا بدان،
23Розглянь мене, Боже, і пізнай серце моє! Випробуй мене, і пізнай думки мої!
24و ببین که آیا در من راه فساد است! و مرا به طریق جاودانی هدایت فرما.
24І подивись, чи йду я дорогою труду, і веди мене дорогою вічною.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.