مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من میآید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا میآید؟» ]
1Посходня пісня. Очі мої підношу на гори, звідки поміч моя прийде.
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2Поміч моя від Господа, що сотворив небо і землю.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3Не дасть нозї твоїй спіткнутись; твій сторож не дрімає.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4Бач! Сторож Ізраїля не задрімає, і не засне він.
5خداوند حافظ تو میباشد. خداوند بهدست راستت سایه تو است.
5Господь сторож твій, Господь тїнь твоя, праворуч у тебе.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6Не вдарить на тебе сонце в день, нї в ночі місяць.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه میدارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7Господь заступить тебе від всякого лиха, він заступить душу твою.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8Заступить Господь вихід твій і вхід твій від нинї по віки.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.