مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Synodal Translation (Синодальный перевод)
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
1Возрадовался я, когда сказали мне: “пойдем в дом Господень”.
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2Вот, стоят ноги наши во вратах твоих, Иерусалим,
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3Иерусалим, устроенный как город, слитый в одно,
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4куда восходят колена, колена Господни, по закону Израилеву, славить имя Господне.
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
5Там стоят престолы суда, престолы дома Давидова.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6Просите мира Иерусалиму: да благоденствуют любящие тебя!
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7Да будет мир в стенах твоих, благоденствие - в чертогах твоих!
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8Ради братьев моих и ближних моих говорю я: “мир тебе!”
no verse 9 in this text
9Ради дома Господа, Бога нашего, желаю блага тебе.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.