مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
1Levantarei os meus olhos para os montes. De onde vem o meu socorro?
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2O meu socorro vem do SENHOR, que fez o céu e a terra.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3Ele não permitirá que o seu pé vacile. Aquele que o guarda não cochilará.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4Eis que aquele que guarda Israel não cochilará nem dormirá.
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
5O SENHOR é o seu guarda. O SENHOR é a sua sombra à sua mão direita.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6O sol não lhe fará mal de dia, nem a lua de noite.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7O SENHOR o guardará de todo o mal. Ele guardará a sua alma.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8O SENHOR guardará a sua saída e a sua entrada, desde agora e para todo o sempre.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.