مزامیر 121
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا می‌آید؟» ]
1Подижем очи своје ка горама; одакле ми долази помоћ?
2اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
2Помоћ је мени од Господа, који је створио небо и земљу.
3او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.
3Неће дати да попузне нога твоја; не дремље чувар твој.
4اینک او که حافظ اسرائیل است، نمی خوابد و به خواب نمی رود.
4Гле, не дремље и не спава чувар Израиљев.
5خداوند حافظ تو می‌باشد. خداوند به‌دست راستت سایه تو است.
5Господ је чувар твој, Господ је сен твој, Он ти је с десне стране.
6آفتاب در روز به تو اذیت نخواهد رسانید و نه ماهتاب در شب.
6Дању те неће сунце убити ни месец ноћу.
7خداوندتو را از هر بدی نگاه می‌دارد. او جان تو را حفظخواهد کرد.
7Господ ће те сачувати од сваког зла, сачуваће душу твоју Господ.
8خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.
8Господ ће чувати улазак твој и излазак твој, одсад и довека.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.