مزامیر 44
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم وپدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کرده‌ای.
1Боже, својим ушима слушасмо, оци нам наши приповедаше дело које си учинио у њихово време, у старо време.
2تو به‌دست خود امت‌ها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
2Руком својом изгнао си народе, а њих посадио; искоренио си племена, а њих намножио.
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
3Јер не задобише земље својим мачем, нити им мишица њихова поможе, него Твоја десница и Твоја мишица, и светлост лица Твог, јер Ти беху омилели.
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
4Боже, царе мој, Ти си онај исти, пошљи помоћ Јакову!
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
5С Тобом ћемо избости непријатеље своје, и с именом Твојим изгазићемо оне који устају на нас.
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
6Јер се не уздам у лук свој, нити ће ми мач мој помоћи.
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
7Него ћеш нас Ти избавити од непријатеља наших, и ненавиднике наше посрамићеш.
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
8Богом ћемо се хвалити сваки дан, и име Твоје славићемо довека.
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
9Али сад си нас повргао и посрамио, и не идеш с војском нашом.
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.
10Обраћаш нас те бежимо испред непријатеља, и непријатељи нас наши харају.
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امت‌ها پراکنده ساخته‌ای.
11Дао си нас као овце да нас једу, и по народима расејао си нас.
12قوم خود را بی‌بها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
12У бесцење си продао народ свој, и ниси му подигао цене.
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
13Дао си нас на подсмех суседима нашим, да нам се ругају и срамоте нас који живе око нас.
14ما را در میان امت هاضرب‌المثل ساخته‌ای. جنبانیدن سر در میان قومها.
14Начинио си од нас причу у народа, гледајући нас машу главом туђинци.
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
15Сваки је дан срамота моја преда мном, и стид је попао лице моје.
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
16Од речи подсмевачевих и ругачевих, и од погледа непријатељевих и осветљивчевих.
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
17Све ово снађе нас; али не заборависмо Тебе, нити преступисмо завет Твој.
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
18Не одступи натраг срце наше, и стопе наше не зађоше с пута Твог.
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
19Кад си нас био у земљи змајевској, и покривао нас сеном смртним,
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
20Онда да бејасмо заборавили име Бога свог и подигли руке своје к Богу туђем,
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
21Не би ли Бог изнашао то? Јер Он зна тајне у срцу.
22هر آینه به‌خاطر تو تمامی روز کشته می‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.
22А убијају нас за Тебе сваки дан; с нама поступају као с овцама кланицама.
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
23Устани, што спаваш, Господе! Пробуди се, немој одбацити засвагда.
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
24Зашто кријеш лице своје? Заборављаш невољу и муку нашу?
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
25Душа наша паде у прах, тело је наше бачено на земљу.
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
26Устани, помоћи наша, и избави нас ради милости своје.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.