مزامیر 44
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1ای خدا به گوشهای خود شنیده‌ایم وپدران ما، ما را خبر داده‌اند، از کاری که در روزهای ایشان و در ایام سلف کرده‌ای.
1We have heard with our ears, God; our fathers have told us what work you did in their days, in the days of old.
2تو به‌دست خود امت‌ها را بیرون کردی، اماایشان را غرس نمودی. قومها را تباه کردی، اما ایشان را منتشر ساختی.
2You drove out the nations with your hand, but you planted them. You afflicted the peoples, but you spread them abroad.
3زیرا که به شمشیر خود زمین را تسخیر نکردند و بازوی ایشان ایشان را نجات نداد. بلکه دست راست تو وبازو و نور روی تو. زیرا از ایشان خرسندبودی.
3For they didn’t get the land in possession by their own sword, neither did their own arm save them; but your right hand, your arm, and the light of your face, because you were favorable to them.
4ای خدا تو پادشاه من هستی. پس برنجات یعقوب امر فرما.
4God, you are my King. Command victories for Jacob!
5به مدد تو دشمنان خود راخواهیم افکند و به نام تو مخالفان خویش راپایمال خواهیم ساخت.
5Through you, we will push down our adversaries. Through your name, we will tread down those who rise up against us.
6زیرا بر کمان خودتوکل نخواهم داشت و شمشیرم مرا خلاصی نخواهد داد.
6For I will not trust in my bow, neither will my sword save me.
7بلکه تو ما را از دشمنان ما خلاصی دادی و مبغضان ما را خجل ساختی.
7But you have saved us from our adversaries, and have shamed those who hate us.
8تمامی روزبر خدا فخر خواهیم کرد و نام تو را تا به ابد تسبیح خواهیم خواند، سلاه.
8In God we have made our boast all day long. We will give thanks to your name forever. Selah.
9لیکن الان تو ما را دورانداخته و رسوا ساخته‌ای و با لشکرهای ما بیرون نمی آیی.
9But now you rejected us, and brought us to dishonor, and don’t go out with our armies.
10و ما را از پیش دشمن روگردان ساخته‌ای و خصمان ما برای خویشتن تاراج می‌کنند.
10You make us turn back from the adversary. Those who hate us take plunder for themselves.
11ما را مثل گوسفندان برای خوراک تسلیم کرده‌ای و ما را در میان امت‌ها پراکنده ساخته‌ای.
11You have made us like sheep for food, and have scattered us among the nations.
12قوم خود را بی‌بها فروختی و ازقیمت ایشان نفع نبردی.
12You sell your people for nothing, and have gained nothing from their sale.
13ما را نزد همسایگان ماعار گردانیدی. اهانت و سخریه نزد آنانی که گرداگرد مایند.
13You make us a reproach to our neighbors, a scoffing and a derision to those who are around us.
14ما را در میان امت هاضرب‌المثل ساخته‌ای. جنبانیدن سر در میان قومها.
14You make us a byword among the nations, a shaking of the head among the peoples.
15و رسوایی من همه روزه در نظر من است. و خجالت رویم مرا پوشانیده است،
15All day long my dishonor is before me, and shame covers my face,
16ازآواز ملامت گو و فحاش، از روی دشمن و انتقام گیرنده.
16at the taunt of one who reproaches and verbally abuses, because of the enemy and the avenger.
17این همه بر ما واقع شد. اما تو را فراموش نکردیم و در عهد تو خیانت نورزیدیم.
17All this has come on us, yet we haven’t forgotten you. We haven’t been false to your covenant.
18دل مابه عقب برنگردید و پایهای ما از طریق تو انحراف نورزید.
18Our heart has not turned back, neither have our steps strayed from your path,
19هرچند ما را در مکان اژدرها کوبیدی و ما را به سایه موت پوشانیدی.
19though you have crushed us in the haunt of jackals, and covered us with the shadow of death.
20نام خدای خود را هرگز فراموش نکردیم و دست خود را به خدای غیر برنیفراشتیم.
20If we have forgotten the name of our God, or spread out our hands to a strange god,
21آیا خدا این راغوررسی نخواهد کرد؟ زیرا او خفایای قلب رامی داند.
21won’t God search this out? For he knows the secrets of the heart.
22هر آینه به‌خاطر تو تمامی روز کشته می‌شویم و مثل گوسفندان ذبح شمرده می‌شویم.
22Yes, for your sake we are killed all day long. We are regarded as sheep for the slaughter.
23ای خداوند بیدار شو چراخوابیده‌ای؟ برخیز و ما را تا به ابد دور مینداز.
23Wake up! Why do you sleep, Lord? Arise! Don’t reject us forever.
24چرا روی خود را پوشانیدی و ذلت و تنگی مارا فراموش کردی؟
24Why do you hide your face, and forget our affliction and our oppression?
25زیرا که جان ما به خاک خم شده است و شکم ما به زمین چسبیده.
25For our soul is bowed down to the dust. Our body clings to the earth.
26به جهت اعانت ما برخیز و بخاطر رحمانیت خود ما رافدیه ده.
26Rise up to help us. Redeem us for your loving kindness’ sake.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.