مزامیر 35
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1ای خداوند با خصمان من مخاصمه نما و جنگ کن با آنانی که با من جنگ می‌کنند.
1Contend, LORD, with those who contend with me. Fight against those who fight against me.
2سپر و مجن را بگیر و به اعانت من برخیز.
2Take hold of shield and buckler, and stand up for my help.
3و نیزه را راست کن و راه را پیش روی جفاکنندگانم ببند و به‌جان من بگو من نجات توهستم.
3Brandish the spear and block those who pursue me. Tell my soul, “I am your salvation.”
4خجل و رسوا شوند آنانی که قصد جان من دارند و آنانی که بداندیش منند، برگردانیده وخجل شوند.
4Let those who seek after my soul be disappointed and brought to dishonor. Let those who plot my ruin be turned back and confounded.
5مثل کاه پیش روی باد باشند وفرشته خداوند ایشان را براند.
5Let them be as chaff before the wind, the LORD’s angel driving them on.
6راه ایشان تاریکی و لغزنده باد. و فرشته خداوند ایشان را تعاقب کند.
6Let their way be dark and slippery, the LORD’s angel pursuing them.
7زیرا دام خود را برای من بی‌سبب درحفره‌ای پنهان کردند که آن را برای جان من بی‌جهت کنده بودند.
7For without cause they have hidden their net in a pit for me. Without cause they have dug a pit for my soul.
8هلاکت ناگهانی بدو برسد و دامی که پنهان کرد خودش را بگیرد و در آن به هلاکت گرفتار گردد.
8Let destruction come on him unawares. Let his net that he has hidden catch himself. Let him fall into that destruction.
9و اما جان من در خداوندوجد خواهد کرد و در نجات او شادی خواهدنمود.
9My soul shall be joyful in the LORD. It shall rejoice in his salvation.
10همه استخوانهایم می‌گویند «ای خداوندکیست مانند تو که مسکین را از شخص قوی تر ازاو می‌رهاند و مسکین وفقیر را از تاراج کننده وی.»
10All my bones shall say, “LORD, who is like you, who delivers the poor from him who is too strong for him; yes, the poor and the needy from him who robs him?”
11شاهدان کینه ور برخاسته‌اند. چیزهایی را که نمی دانستم از من می‌پرسند.
11Unrighteous witnesses rise up. They ask me about things that I don’t know about.
12به عوض نیکویی بدی به من می‌کنند. جان مرا بیکس گردانیده‌اند.
12They reward me evil for good, to the bereaving of my soul.
13و اما من چون ایشان بیمار می‌بودند پلاس می‌پوشیدم. جان خود را به روزه می‌رنجانیدم ودعایم به سینه‌ام برمی گشت.
13But as for me, when they were sick, my clothing was sackcloth. I afflicted my soul with fasting. My prayer returned into my own bosom.
14مثل آنکه اودوست و برادرم می‌بود، سرگردان می‌رفتم. چون کسی‌که برای مادرش ماتم گیرد، از حزن خم می‌شدم.
14I behaved myself as though it had been my friend or my brother. I bowed down mourning, as one who mourns his mother.
15ولی چون افتادم شادی‌کنان جمع شدند. آن فرومایگان بر من جمع شدند. و کسانی که نشناخته بودم مرا دریدند و ساکت نشدند.
15But in my adversity, they rejoiced, and gathered themselves together. The attackers gathered themselves together against me, and I didn’t know it. They tore at me, and didn’t cease.
16مثل فاجرانی که برای نان مسخرگی می‌کنند. دندانهای خود را بر من می‌افشردند.
16Like the profane mockers in feasts, they gnashed their teeth at me.
17ای خداوند تا به کی نظر خواهی کرد! جانم را ازخرابیهای ایشان برهان و یگانه مرا از شیربچگان.
17Lord, how long will you look on? Rescue my soul from their destruction, my precious life from the lions.
18و تو را در جماعت بزرگ حمد خواهم گفت. ترا در میان قوم عظیم تسبیح خواهم خواند.
18I will give you thanks in the great assembly. I will praise you among many people.
19تاآنانی که بی‌سبب دشمن منند، بر من فخر نکنند. وآنانی که بر من بی‌سبب بغض می‌نمایند، چشمک نزنند.
19Don’t let those who are my enemies wrongfully rejoice over me; neither let those who hate me without a cause wink their eyes.
20زیرا برای سلامتی سخن نمی گویند و برآنانی که در زمین آرامند سخنان حیله آمیز را تفکرمی کنند.
20For they don’t speak peace, but they devise deceitful words against those who are quiet in the land.
21و دهان خود را بر من باز کرده، می‌گویند هه هه چشم ما دیده است.
21Yes, they opened their mouth wide against me. They said, “Aha! Aha! Our eye has seen it!”
22ای خداوند تو آن را دیده‌ای پس سکوت مفرما. ای خداوند از من دور مباش.
22You have seen it, LORD. Don’t keep silent. Lord, don’t be far from me.
23خویشتن را برانگیز وبرای داد من بیدار شو، ای خدای من و خداوند من برای دعوی من.
23Wake up! Rise up to defend me, my God! My Lord, contend for me!
24ای یهوه خدایم مرا موافق عدل خود داد بده، مبادا بر من شادی نمایند.
24Vindicate me, LORD my God, according to your righteousness. Don’t let them gloat over me.
25تادر دل خود نگویند اینک مراد ما. تا نگویند او رابلعیده‌ایم.
25Don’t let them say in their heart, “Aha! That’s the way we want it!” Don’t let them say, “We have swallowed him up!”
26و آنانی که در بدی من شادند، با هم خجل و شرمنده شوند. و آنانی که بر من تکبرمی کنند، به خجلت و رسوایی ملبس شوند.
26Let them be disappointed and confounded together who rejoice at my calamity. Let them be clothed with shame and dishonor who magnify themselves against me.
27آنانی که خواهان حق منند ترنم و شادی نمایند. و دائم گویند خداوند بزرگ است که به سلامتی بنده خود رغبت دارد.
27Let those who favor my righteous cause shout for joy and be glad. Yes, let them say continually, “May the LORD be magnified, who has pleasure in the prosperity of his servant!”
28و زبانم عدالت تو را بیان خواهد کرد و تسبیح تو را تمامی روز.
28My tongue shall talk about your righteousness and about your praise all day long.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.