مزامیر 107
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
World English Bible
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
1Give thanks to the LORD, for he is good, for his loving kindness endures forever.
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
2Let the redeemed by the LORD say so, whom he has redeemed from the hand of the adversary,
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
3and gathered out of the lands, from the east and from the west, from the north and from the south.
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
4They wandered in the wilderness in a desert way. They found no city to live in.
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
5Hungry and thirsty, their soul fainted in them.
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
6Then they cried to the LORD in their trouble, and he delivered them out of their distresses.
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
7He led them also by a straight way, that they might go to a city to live in.
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
8Let them praise the LORD for his loving kindness, for his wonderful deeds to the children of men!
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
9For he satisfies the longing soul. He fills the hungry soul with good.
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
10Some sat in darkness and in the shadow of death, being bound in affliction and iron,
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
11because they rebelled against the words of God, and condemned the counsel of the Most High.
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
12Therefore he brought down their heart with labor. They fell down, and there was no one to help.
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
13Then they cried to the LORD in their trouble, and he saved them out of their distresses.
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
14He brought them out of darkness and the shadow of death, and broke away their chains.
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
15Let them praise the LORD for his loving kindness, for his wonderful deeds to the children of men!
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
16For he has broken the gates of bronze, and cut through bars of iron.
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
17Fools are afflicted because of their disobedience, and because of their iniquities.
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
18Their soul abhors all kinds of food. They draw near to the gates of death.
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
19Then they cry to the LORD in their trouble, and he saves them out of their distresses.
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
20He sends his word, and heals them, and delivers them from their graves.
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
21Let them praise the LORD for his loving kindness, for his wonderful deeds to the children of men!
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
22Let them offer the sacrifices of thanksgiving, and declare his deeds with singing.
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
23Those who go down to the sea in ships, who do business in great waters,
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
24these see the LORD’s deeds, and his wonders in the deep.
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
25For he commands, and raises the stormy wind, which lifts up its waves.
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
26They mount up to the sky; they go down again to the depths. Their soul melts away because of trouble.
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
27They reel back and forth, and stagger like a drunken man, and are at their wits’ end.
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
28Then they cry to the LORD in their trouble, and he brings them out of their distress.
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
29He makes the storm a calm, so that its waves are still.
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
30Then they are glad because it is calm, so he brings them to their desired haven.
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
31Let them praise the LORD for his loving kindness, for his wonderful deeds for the children of men!
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
32Let them exalt him also in the assembly of the people, and praise him in the seat of the elders.
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
33He turns rivers into a desert, water springs into a thirsty ground,
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
34and a fruitful land into a salt waste, for the wickedness of those who dwell in it.
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
35He turns a desert into a pool of water, and a dry land into water springs.
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
36There he makes the hungry live, that they may prepare a city to live in,
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
37sow fields, plant vineyards, and reap the fruits of increase.
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
38He blesses them also, so that they are multiplied greatly. He doesn’t allow their livestock to decrease.
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
39Again, they are diminished and bowed down through oppression, trouble, and sorrow.
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
40He pours contempt on princes, and causes them to wander in a trackless waste.
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
41Yet he lifts the needy out of their affliction, and increases their families like a flock.
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
42The upright will see it, and be glad. All the wicked will shut their mouths.
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
43Whoever is wise will pay attention to these things. They will consider the loving kindnesses of the LORD.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.