مزامیر 107
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
King James Version with Apocrypha
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
1O give thanks unto the LORD , for he is good: for his mercy endureth for ever.
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
2Let the redeemed of the LORD say so , whom he hath redeemed from the hand of the enemy;
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
3And gathered them out of the lands, from the east, and from the west, from the north, and from the south.
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
4They wandered in the wilderness in a solitary way; they found no city to dwell in.
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
5Hungry and thirsty, their soul fainted in them.
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
6Then they cried unto the LORD in their trouble, and he delivered them out of their distresses.
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
7And he led them forth by the right way, that they might go to a city of habitation.
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
8Oh that men would praise the LORD for his goodness, and for his wonderful works to the children of men!
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
9For he satisfieth the longing soul, and filleth the hungry soul with goodness.
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
10Such as sit in darkness and in the shadow of death, being bound in affliction and iron;
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
11Because they rebelled against the words of God, and contemned the counsel of the most High:
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
12Therefore he brought down their heart with labour; they fell down, and there was none to help.
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
13Then they cried unto the LORD in their trouble, and he saved them out of their distresses.
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
14He brought them out of darkness and the shadow of death, and brake their bands in sunder.
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
15Oh that men would praise the LORD for his goodness, and for his wonderful works to the children of men!
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
16For he hath broken the gates of brass, and cut the bars of iron in sunder.
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
17Fools because of their transgression, and because of their iniquities, are afflicted.
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
18Their soul abhorreth all manner of meat; and they draw near unto the gates of death.
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
19Then they cry unto the LORD in their trouble, and he saveth them out of their distresses.
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
20He sent his word, and healed them, and delivered them from their destructions.
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
21Oh that men would praise the LORD for his goodness, and for his wonderful works to the children of men!
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
22And let them sacrifice the sacrifices of thanksgiving, and declare his works with rejoicing.
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
23They that go down to the sea in ships, that do business in great waters;
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
24These see the works of the LORD , and his wonders in the deep.
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
25For he commandeth, and raiseth the stormy wind, which lifteth up the waves thereof.
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
26They mount up to the heaven, they go down again to the depths: their soul is melted because of trouble.
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
27They reel to and fro, and stagger like a drunken man, and are at their wits’ end.
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
28Then they cry unto the LORD in their trouble, and he bringeth them out of their distresses.
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
29He maketh the storm a calm, so that the waves thereof are still.
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
30Then are they glad because they be quiet; so he bringeth them unto their desired haven.
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
31Oh that men would praise the LORD for his goodness, and for his wonderful works to the children of men!
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
32Let them exalt him also in the congregation of the people, and praise him in the assembly of the elders.
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
33He turneth rivers into a wilderness, and the watersprings into dry ground;
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
34A fruitful land into barrenness, for the wickedness of them that dwell therein.
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
35He turneth the wilderness into a standing water, and dry ground into watersprings.
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
36And there he maketh the hungry to dwell, that they may prepare a city for habitation;
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
37And sow the fields, and plant vineyards, which may yield fruits of increase.
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
38He blesseth them also, so that they are multiplied greatly; and suffereth not their cattle to decrease.
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
39Again, they are minished and brought low through oppression, affliction, and sorrow.
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
40He poureth contempt upon princes, and causeth them to wander in the wilderness, where there is no way.
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
41Yet setteth he the poor on high from affliction, and maketh him families like a flock.
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
42The righteous shall see it , and rejoice: and all iniquity shall stop her mouth.
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
43Whoso is wise, and will observe these things , even they shall understand the lovingkindness of the LORD .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.