مزامیر 107
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Lutherbibel 1912
1خداوند را حمد بگویید زیرا که اونیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالاباد.
1Danket dem HERRN; denn er ist freundlich, und seine Güte währet ewiglich.
2فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.
2So sollen sagen, die erlöst sind durch den HERRN, die er aus der Not erlöst hat
3وایشان را از بلدان جمع کرده، از مشرق و مغرب واز شمال و جنوب.
3und die er aus den Ländern zusammengebracht hat vom Aufgang, vom Niedergang, von Mitternacht und vom Meer.
4در صحرا آواره شدند و دربادیه‌ای بی‌طریق و شهری برای سکونت نیافتند.
4Die irregingen in der Wüste, in ungebahntem Wege, und fanden keine Stadt, da sie wohnen konnten,
5گرسنه و تشنه نیز شدند و جان ایشان در ایشان مستمند گردید.
5hungrig und durstig, und ihre Seele verschmachtete;
6آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
6die zum HERRN riefen in ihrer Not, und er errettete sie aus ihren Ängsten
7و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.
7und führte sie einen richtigen Weg, daß sie gingen zur Stadt, da sie wohnen konnten:
8پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی آدم.
8die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
9زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت.
9daß er sättigt die durstige Seele und füllt die hungrige Seele mit Gutem.
10آنانی که در تاریکی و سایه موت نشسته بودند، که درمذلت و آهن بسته شده بودند.
10Die da sitzen mußten in Finsternis und Dunkel, gefangen in Zwang und Eisen,
11زیرا به کلام خدامخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.
11darum daß sie Gottes Geboten ungehorsam gewesen waren und das Gesetz des Höchsten geschändet hatten,
12و او دل ایشان را به مشقت ذلیل ساخت. بلغزیدند و مدد کننده‌ای نبود.
12dafür ihr Herz mit Unglück geplagt werden mußte, daß sie dalagen und ihnen niemand half;
13آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند وایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
13die zum HERRN riefen in ihrer Not, und er half ihnen aus ihren Ängsten
14ایشان را از تاریکی و سایه موت بیرون آورد وبندهای ایشان را بگسست.
14und führte sie aus der Finsternis und Dunkel und zerriß ihre Bande:
15پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
15die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die an den Menschenkindern tut,
16زیرا که دروازه های برنجین را شکسته، وبندهای آهنین را پاره کرده است.
16daß er zerbricht eherne Türen und zerschlägt eiserne Riegel.
17احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.
17Die Narren, so geplagt waren um ihrer Übertretung willen und um ihrer Sünden willen,
18جان ایشان هرقسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه های موت نزدیک شدند.
18daß ihnen ekelte vor aller Speise und sie todkrank wurden;
19آنگاه در تنگی خود نزدخداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
19die riefen zum HERRN in ihrer Not, und er half ihnen aus ihren Ängsten,
20کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.
20er sandte sein Wort und machte sie gesund und errettete sie, daß sie nicht starben:
21پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
21die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
22و قربانی های تشکر را بگذرانند و اعمال وی رابه ترنم ذکر کنند.
22und Dank opfern und erzählen seine Werke mit Freuden.
23آنانی که در کشتیها به دریارفتند، و در آبهای کثیر شغل کردند.
23Die mit Schiffen auf dem Meer fuhren und trieben ihren Handel in großen Wassern;
24اینان کارهای خداوند را دیدند و اعمال عجیب او را درلجه‌ها.
24die des HERRN Werke erfahren haben und seine Wunder im Meer,
25او گفت پس باد تند را وزانید و امواج آن را برافراشت.
25wenn er sprach und einen Sturmwind erregte, der die Wellen erhob,
26به آسمانها بالا رفتند و به لجه‌ها فرود شدند و جان ایشان از سخنی گداخته گردید.
26und sie gen Himmel fuhren und in den Abgrund fuhren, daß ihre Seele vor Angst verzagte,
27سرگردان گشته، مثل مستان افتان وخیزان شدند و عقل ایشان تمام حیران گردید.
27daß sie taumelten und wankten wie ein Trunkener und wußten keinen Rat mehr;
28آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریادبرآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.
28die zum HERRN schrieen in ihrer Not, und er führte sie aus ihren Ängsten
29طوفان را به آرامی ساکت ساخت که موجهایش ساکن گردید.
29und stillte das Ungewitter, daß die Wellen sich legten
30پس مسرور شدندزیرا که آسایش یافتند و ایشان را به بندر مرادایشان رسانید.
30und sie froh wurden, daß es still geworden war und er sie zu Lande brachte nach ihrem Wunsch:
31پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکرنمایند و به‌سبب کارهای عجیب او با بنی آدم.
31die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
32و او را در مجمع قوم متعال بخوانند و درمجلس مشایخ او را تسبیح بگویند.
32und ihn bei der Gemeinde preisen und bei den Alten rühmen.
33او نهرها رابه بادیه مبدل کرد و چشمه های آب را به زمین تشنه.
33Er machte Bäche trocken und ließ Wasserquellen versiegen,
34و زمین بارور را نیز به شوره زار، به‌سبب شرارت ساکنان آن.
34daß ein fruchtbar Land zur Salzwüste wurde um der Bosheit willen derer, die darin wohnten.
35بادیه را به دریاچه آب مبدل کرد و زمین خشک را به چشمه های آب.
35Er machte das Trockene wiederum wasserreich und im dürren Lande Wasserquellen
36و گرسنگان را در آنجا ساکن ساخت تا شهری برای سکونت بنا نمودند.
36und hat die Hungrigen dahingesetzt, daß sie eine Stadt zurichten, da sie wohnen konnten,
37و مزرعه‌ها کاشتند وتاکستانها غرس نمودند و حاصل غله به عمل آوردند.
37und Äcker besäen und Weinberge pflanzen möchten und die jährlichen Früchte gewönnen.
38و ایشان را برکت داد تا به غایت کثیرشدند و بهایم ایشان را نگذارد کم شوند.
38Und er segnete sie, daß sie sich sehr mehrten, und gab ihnen viel Vieh.
39و بازکم گشتند و ذلیل شدند، از ظلم و شقاوت و حزن.
39Sie waren niedergedrückt und geschwächt von dem Bösen, das sie gezwungen und gedrungen hatte.
40ذلت را بر روسا می‌ریزد و ایشان را در بادیه‌ای که راه ندارد آواره می‌سازد.
40Er schüttete Verachtung auf die Fürsten und ließ sie irren in der Wüste, da kein Weg ist,
41اما مسکین را ازمشقتش برمی افروزد و قبیله‌ها را مثل گله هابرایش پیدا می‌کند.
41und schützte den Armen vor Elend und mehrte sein Geschlecht wie eine Herde.
42صالحان این را دیده، شادمان می‌شوند و تمامی شرارت دهان خود راخواهد بست.
42Solches werden die Frommen sehen und sich freuen; und aller Bosheit wird das Maul gestopft werden.
43کیست خردمند تا بدین چیزهاتفکر نماید؟ که ایشان رحمت های خداوند راخواهند فهمید.
43Wer ist weise und behält dies? So werden sie merken, wie viel Wohltaten der HERR erzeigt.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.