Halelu 107
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1E MILILANI aku ia Iehova, no ka mea, ua maikai ia; Ua mau loa no hoi kona lokomaikai.
1Danket dem HERRN; denn er ist freundlich, und seine Güte währet ewiglich.
2E olelo mai no ka poe i hoolapanaiia e Iehova, Ka poe hoi ana i hoolapanai ai, mai ka lima mai o ka enemi.
2So sollen sagen, die erlöst sind durch den HERRN, die er aus der Not erlöst hat
3No ka mea, ua hooili mai oia ia lakou mai na aina mai, Mai ka hikina, a me ke komohana mai, E mai ke kukulu akau, a mai ke kai mai.
3und die er aus den Ländern zusammengebracht hat vom Aufgang, vom Niedergang, von Mitternacht und vom Meer.
4Kuewa wale lakou ma ka waonahele, Ma ke ala waoakua hoi; Aole i loaa ia lakou ke kulanakauhale kahi e noho ai.
4Die irregingen in der Wüste, in ungebahntem Wege, und fanden keine Stadt, da sie wohnen konnten,
5Pololi iho la lakou, a makewai hoi, A maule ko lakou uhane iloko o lakou.
5hungrig und durstig, und ihre Seele verschmachtete;
6Alaila, kahea aku lakou ia Iehova iloko o ko lakou pilikia, A hoopakele mai oia ia lakou i ko lakou popilikia ana.
6die zum HERRN riefen in ihrer Not, und er errettete sie aus ihren Ängsten
7Alakai mai la oia ia lakou ma ke ala pono, I hiki ai lakou i ke kulanakauhale, kahi e noho ai.
7und führte sie einen richtigen Weg, daß sie gingen zur Stadt, da sie wohnen konnten:
8E mililani aku na kanaka ia Iehova no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
8die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
9No ka mea, nana no i hookena i ka uhane makewai, A nana hoi i hoomaona i ka uhane pololi i ka maikai.
9daß er sättigt die durstige Seele und füllt die hungrige Seele mit Gutem.
10O ka poe i noho ma ka pouli, ma ka malu hoi o ka make, A paa no hoi i ka popilikia a me ka hao;
10Die da sitzen mußten in Finsternis und Dunkel, gefangen in Zwang und Eisen,
11No ka mea, ua kipi lakou i na olelo a ke Akua, A ua hoowahawaha i ke ao ana mai o ka Mea kiekie;
11darum daß sie Gottes Geboten ungehorsam gewesen waren und das Gesetz des Höchsten geschändet hatten,
12Alaila hookulou oia i ko lakou naau i ka luhi, Hina iho la lakou ilalo, aohe mea nana e kokua.
12dafür ihr Herz mit Unglück geplagt werden mußte, daß sie dalagen und ihnen niemand half;
13Alaila, hea aku lakou ia Iehova i ko lakou pilikia ana, A hoola mai oia ia lakou i ko lakou popilikia ana.
13die zum HERRN riefen in ihrer Not, und er half ihnen aus ihren Ängsten
14Hoopuka mai la oia ia lakou mailoko mai o ka pouli a me ka malu o ka make, A uhai hoi i ko lakou mea i paa ai.
14und führte sie aus der Finsternis und Dunkel und zerriß ihre Bande:
15E hoalohaloha aku na kanaka ia Iehova, no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
15die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die an den Menschenkindern tut,
16No ka mea, ua wawahi oia i na pani keleawe o na pukapa A ua uhai no hoi oia i na kaola kipuka hao.
16daß er zerbricht eherne Türen und zerschlägt eiserne Riegel.
17O ka poe i lalau ma ka aoao o ka poe hewa, A me ka lawehala, ua hoopilikiaia lakou.
17Die Narren, so geplagt waren um ihrer Übertretung willen und um ihrer Sünden willen,
18Hoopailua no ko lakou uhane i na mea ai a pau; A hookokoke no lakou i na pukapa o ka make.
18daß ihnen ekelte vor aller Speise und sie todkrank wurden;
19Alaila, hea aku no lakou ia Iehova i ko lakou pilikia ana, A hoola mai no oia ia lakou i ko lakou popilikia.
19die riefen zum HERRN in ihrer Not, und er half ihnen aus ihren Ängsten,
20Haawi mai la oia i kana olelo, a hoala iho la ia lakou, A hoopakele no hoi ia lakou, mai ko lakou lua aku.
20er sandte sein Wort und machte sie gesund und errettete sie, daß sie nicht starben:
21E hoalohaloha aku na kanaka ia Iehova no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
21die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
22E mohai aku no hoi lakou i ka mohai o ke aloha, A e hoike aku i kana mau hana me ka hauoli.
22und Dank opfern und erzählen seine Werke mit Freuden.
23O ka poe iho ilalo i ka moana, ma na moku, A hana i ka hana ma na moana nui;
23Die mit Schiffen auf dem Meer fuhren und trieben ihren Handel in großen Wassern;
24Ua ike no keia poe i na hana o Iehova, A mo kana mau mea kupanaha ma ka hohonu.
24die des HERRN Werke erfahren haben und seine Wunder im Meer,
25No ka mea, olelo wale mai oia, a hoala i ka makani kupikipikio, A piipii aku la na ale.
25wenn er sprach und einen Sturmwind erregte, der die Wellen erhob,
26Pii aku la lakou i ka lani, a iho ilalo i ka hohonu: A hehee ko lakou uhane i ka ino.
26und sie gen Himmel fuhren und in den Abgrund fuhren, daß ihre Seele vor Angst verzagte,
27Hikaka lakou i o, a ia nei, a kunewanewa hoi e like me ke kanaka ona, A pau wale aku no ko lakou akamai.
27daß sie taumelten und wankten wie ein Trunkener und wußten keinen Rat mehr;
28Alaila, hea aku lakou ia Iehova i ko lakou pilikia ana, A hoopakele mai oia ia lakou, mailoko mai o ko lakou popilikia.
28die zum HERRN schrieen in ihrer Not, und er führte sie aus ihren Ängsten
29Hoolilo no oia i ka ino i pohu, A malie loa iho la na ale.
29und stillte das Ungewitter, daß die Wellen sich legten
30Alaila, lealea lakou, no ka mea, ua malie; A hoopae no oia ia lakou ma ke awa a lakou e makemake ai.
30und sie froh wurden, daß es still geworden war und er sie zu Lande brachte nach ihrem Wunsch:
31E mililani aku na kanaka ia Iehova no kona lokomaikai, A no kana mau hana kupanaha i na keiki a kanaka!
31die sollen dem HERRN danken für seine Güte und für seine Wunder, die er an den Menschenkindern tut,
32E hapai no hoi ia ia ma ka ahakanaka, A e halelu aku ia ia ma ke anaina o ka poe kahiko.
32und ihn bei der Gemeinde preisen und bei den Alten rühmen.
33Hoolilo no oia i na muliwai i waonahele, A me na waipuna i aina maloo;
33Er machte Bäche trocken und ließ Wasserquellen versiegen,
34A me ka aina hua nui, i aina hua ole, No ka hewa o ka poe e noho ana malaila.
34daß ein fruchtbar Land zur Salzwüste wurde um der Bosheit willen derer, die darin wohnten.
35A hoolilo no hoi oia i ka waonahele, i wai lana, A me ka aina maloo hoi i wai puna.
35Er machte das Trockene wiederum wasserreich und im dürren Lande Wasserquellen
36Malaila no oia e hoonoho ai i ka poe pololi, A hoomakaukau no hoi lakou i kulanakauhale, kahi e noho ai;
36und hat die Hungrigen dahingesetzt, daß sie eine Stadt zurichten, da sie wohnen konnten,
37A lulu no hoi lakou ma na mahinaai, A kauu iho no i na mala waina, A haawiia mai ka hua i hoohuaia'i.
37und Äcker besäen und Weinberge pflanzen möchten und die jährlichen Früchte gewönnen.
38Hoomaikai mai la oia ia lakou, a kawowo nui ae la; Aole ia i hoemi i ka lakou poe holoholona.
38Und er segnete sie, daß sie sich sehr mehrten, und gab ihnen viel Vieh.
39A mahope, hooemiia lakou, a hoohaahania no hoi, No ka hookaumahaia, a me ka hewa, a me ka pilikia.
39Sie waren niedergedrückt und geschwächt von dem Bösen, das sie gezwungen und gedrungen hatte.
40Ninini mai oia i ka hoomaau maluna o na'lii, A alakai no hoi oia ia lakou ma kahi mehameha, ala ole.
40Er schüttete Verachtung auf die Fürsten und ließ sie irren in der Wüste, da kein Weg ist,
41Hookiekie nae oia i ka poe hune mailoko aku o ka pilikia, A hoolilo i kona mau ohana, me he ohana hipa la.
41und schützte den Armen vor Elend und mehrte sein Geschlecht wie eine Herde.
42E ike aku no ka poe pono, a e lealea lakou; A e paa no ka nuku o ka hewa a pau.
42Solches werden die Frommen sehen und sich freuen; und aller Bosheit wird das Maul gestopft werden.
43Owai la ka mea akamai, a malama i keia mau mea! O lakou ka i hoomaopopo i ka lokomaikai o Iehova.
43Wer ist weise und behält dies? So werden sie merken, wie viel Wohltaten der HERR erzeigt.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.