Halelu 137
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1MA na muliwai o Babulona, malaila kakou i noho iho ai, A uwe aku la i ko kakou hoomanao ana ia Ziona.
1An den Wassern zu Babel saßen wir und weinten, wenn wir an Zion gedachten.
2Ma na wilou maloko olaila, I kaulai ai makou i ko makou mea kani.
2Unsere Harfen hingen wir an die Weiden, die daselbst sind.
3No ka mea, malaila, noi mai ka poe i lawe pio ia makou, I na olelo o ke oli; A o ka poe hoinoino ia makou, noi mai lakou e lealea makou, I mai, E oli mai oukou i ka oli o Ziona.
3Denn dort hießen uns singen, die uns gefangen hielten, und in unserm Heulen fröhlich sein: “Singet uns ein Lied von Zion!”
4Pehea la makou e oli ai i ka oli o Iehova, Ma ka aina malihini?
4Wie sollten wir des HERRN Lied singen in fremden Landen?
5Ina e hoopoina au ia oe, e Ierusalema, E poina pu no ko'u lima akua i ka hana,
5Vergesse ich dein, Jerusalem, so werde ich meiner Rechten vergessen.
6I ole au e hoomanao ia oe, E pipili hoi kuu aleio i ka aluna o ko'u waha; I ole hoi e kela aku ko'u makemake ia Ierusalema, Mamua o ko'u mea lealea mai.
6Meine Zunge soll an meinem Gaumen kleben, wo ich nicht dein gedenke, wo ich nicht lasse Jerusalem meine höchste Freude sein.
7E Iehova, e hoomanao oe i na keiki o Edoma, I ka la o Ierusalema; I ka poe i olelo mai, E wawahi, e wawahi, A ilalo i ke kumu ona.
7HERR, gedenke der Kinder Edom den Tag Jerusalems, die da sagten: “Rein ab, rein ab bis auf ihren Boden!”
8E ke kaikamahine o Babulona, ka mea e anaiia auanei, E pomaikai auanei ka mea hoopai aku ia oe, i ka hewa, Au i hana hewa mai ai ia makou.
8Du verstörte Tochter Babel, wohl dem, der dir vergilt, wie du uns getan hast!
9E pomaikai no hoi ka mea lalau aku i kau mau keiki, A ulupa ia lakou ilalo i na pohaku.
9Wohl dem, der deine jungen Kinder nimmt und zerschmettert sie an dem Stein!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.