Psalmorum 137
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Lutherbibel 1912
1Ipsi David. [Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo, quoniam audisti verba oris mei. In conspectu angelorum psallam tibi;
1An den Wassern zu Babel saßen wir und weinten, wenn wir an Zion gedachten.
2adorabo ad templum sanctum tuum, et confitebor nomini tuo: super misericordia tua et veritate tua; quoniam magnificasti super omne, nomen sanctum tuum.
2Unsere Harfen hingen wir an die Weiden, die daselbst sind.
3In quacumque die invocavero te, exaudi me; multiplicabis in anima mea virtutem.
3Denn dort hießen uns singen, die uns gefangen hielten, und in unserm Heulen fröhlich sein: “Singet uns ein Lied von Zion!”
4Confiteantur tibi, Domine, omnes reges terræ, quia audierunt omnia verba oris tui.
4Wie sollten wir des HERRN Lied singen in fremden Landen?
5Et cantent in viis Domini, quoniam magna est gloria Domini;
5Vergesse ich dein, Jerusalem, so werde ich meiner Rechten vergessen.
6quoniam excelsus Dominus, et humilia respicit, et alta a longe cognoscit.
6Meine Zunge soll an meinem Gaumen kleben, wo ich nicht dein gedenke, wo ich nicht lasse Jerusalem meine höchste Freude sein.
7Si ambulavero in medio tribulationis, vivificabis me; et super iram inimicorum meorum extendisti manum tuam, et salvum me fecit dextera tua.
7HERR, gedenke der Kinder Edom den Tag Jerusalems, die da sagten: “Rein ab, rein ab bis auf ihren Boden!”
8Dominus retribuet pro me. Domine, misericordia tua in sæculum; opera manuum tuarum ne despicias.]
8Du verstörte Tochter Babel, wohl dem, der dir vergilt, wie du uns getan hast!
no verse 9 in this text
9Wohl dem, der deine jungen Kinder nimmt und zerschmettert sie an dem Stein!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.