Psalmorum 137
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Louis Segond 1910
1Ipsi David. [Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo, quoniam audisti verba oris mei. In conspectu angelorum psallam tibi;
1Sur les bords des fleuves de Babylone, Nous étions assis et nous pleurions, En nous souvenant de Sion.
2adorabo ad templum sanctum tuum, et confitebor nomini tuo: super misericordia tua et veritate tua; quoniam magnificasti super omne, nomen sanctum tuum.
2Aux saules de la contrée Nous avions suspendu nos harpes.
3In quacumque die invocavero te, exaudi me; multiplicabis in anima mea virtutem.
3Là, nos vainqueurs nous demandaient des chants, Et nos oppresseurs de la joie: Chantez-nous quelques-uns des cantiques de Sion!
4Confiteantur tibi, Domine, omnes reges terræ, quia audierunt omnia verba oris tui.
4Comment chanterions-nous les cantiques de l’Éternel Sur une terre étrangère?
5Et cantent in viis Domini, quoniam magna est gloria Domini;
5Si je t’oublie, Jérusalem, Que ma droite m’oublie!
6quoniam excelsus Dominus, et humilia respicit, et alta a longe cognoscit.
6Que ma langue s’attache à mon palais, Si je ne me souviens de toi, Si je ne fais de Jérusalem Le principal sujet de ma joie!
7Si ambulavero in medio tribulationis, vivificabis me; et super iram inimicorum meorum extendisti manum tuam, et salvum me fecit dextera tua.
7Éternel, souviens-toi des enfants d’Édom, Qui, dans la journée de Jérusalem, Disaient: Rasez, rasez Jusqu’à ses fondements!
8Dominus retribuet pro me. Domine, misericordia tua in sæculum; opera manuum tuarum ne despicias.]
8Fille de Babylone, la dévastée, Heureux qui te rend la pareille, Le mal que tu nous as fait!
no verse 9 in this text
9Heureux qui saisit tes enfants, Et les écrase sur le roc!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.