Psalmorum
Chapter 9
Clementine Vulgate, 1598
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Psalmorum 9

Clementine Vulgate, 1598
Lutherbibel 1912
1In finem, pro occultis filii. Psalmus David.
1Ein Psalm Davids, von der schönen Jugend, vorzusingen. Ich danke dem HERRN von ganzem Herzen und erzähle alle deine Wunder.
2[Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo; narrabo omnia mirabilia tua.
2Ich freue mich und bin fröhlich in dir und lobe deinen Namen, du Allerhöchster,
3Lætabor et exsultabo in te; psallam nomini tuo, Altissime.
3daß du meine Feinde hinter sich getrieben hast; sie sind gefallen und umgekommen vor dir.
4In convertendo inimicum meum retrorsum; infirmabuntur, et peribunt a facie tua.
4Denn du führest mein Recht und meine Sache aus; du sitzest auf dem Stuhl, ein rechter Richter.
5Quoniam fecisti judicium meum et causam meam; sedisti super thronum, qui judicas justitiam.
5Du schiltst die Heiden und bringst die Gottlosen um; ihren Namen vertilgst du immer und ewiglich.
6Increpasti gentes, et periit impius: nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.
6Die Schwerter des Feindes haben ein Ende; die Städte hast du umgekehrt; ihr Gedächtnis ist umgekommen samt ihnen.
7Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu;
7Der HERR aber bleibt ewiglich; er hat seinen Stuhl bereitet zum Gericht,
8et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum,
8und er wird den Erdboden recht richten und die Völker regieren rechtschaffen.
9et ipse judicabit orbem terræ in æquitate: judicabit populos in justitia.
9Und der HERR ist des Armen Schutz, ein Schutz in der Not.
10Et factus est Dominus refugium pauperi; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.
10Darum hoffen auf dich, die deinen Namen kennen; denn du verlässest nicht, die dich, HERR, suchen.
11Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.
11Lobet den HERRN, der zu Zion wohnt; verkündiget unter den Völkern sein Tun!
12Psallite Domino qui habitat in Sion; annuntiate inter gentes studia ejus:
12Denn er gedenkt und fragt nach ihrem Blut; er vergißt nicht des Schreiens der Armen.
13quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est; non est oblitus clamorem pauperum.
13HERR, sei mir gnädig; siehe an mein Elend unter den Feinden, der du mich erhebst aus den Toren des Todes,
14Miserere mei, Domine: vide humilitatem meam de inimicis meis,
14auf daß ich erzähle all deinen Preis in den Toren der Tochter Zion, daß ich fröhlich sei über deine Hilfe.
15qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion:
15Die Heiden sind versunken in der Grube, die sie zugerichtet hatten; ihr Fuß ist gefangen in dem Netz, das sie gestellt hatten.
16exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum.
16So erkennt man, daß der HERR Recht schafft. Der Gottlose ist verstrickt in dem Werk seiner Hände. (Zwischenspiel. Sela.)
17Cognoscetur Dominus judicia faciens; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.
17Ach daß die Gottlosen müßten zur Hölle gekehrt werden, alle Heiden, die Gottes vergessen!
18Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.
18Denn er wird des Armen nicht so ganz vergessen, und die Hoffnung der Elenden wird nicht verloren sein ewiglich.
19Quoniam non in finem oblivio erit pauperis; patientia pauperum non peribit in finem.
19HERR, stehe auf, daß die Menschen nicht Oberhand haben; laß alle Heiden vor dir gerichtet werden!
20Exsurge, Domine; non confortetur homo: judicentur gentes in conspectu tuo.
20Gib ihnen, HERR, einen Meister, daß die Heiden erkennen, daß sie Menschen sind. (Sela.)
21Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt.
no verse 21 in this text
22Ut quid, Domine, recessisti longe; despicis in opportunitatibus, in tribulatione?
no verse 22 in this text
23Dum superbit impius, incenditur pauper: comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.
no verse 23 in this text
24Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur.
no verse 24 in this text
25Exacerbavit Dominum peccator: secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.
no verse 25 in this text
26Non est Deus in conspectu ejus; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus; omnium inimicorum suorum dominabitur.
no verse 26 in this text
27Dixit enim in corde suo: Non movebor a generatione in generationem, sine malo.
no verse 27 in this text
28Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo; sub lingua ejus labor et dolor.
no verse 28 in this text
29Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.
no verse 29 in this text
30Oculi ejus in pauperem respiciunt; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem; rapere pauperem dum attrahit eum.
no verse 30 in this text
31In laqueo suo humiliabit eum; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.
no verse 31 in this text
32Dixit enim in corde suo: Oblitus est Deus; avertit faciem suam, ne videat in finem.
no verse 32 in this text
33Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua; ne obliviscaris pauperum.
no verse 33 in this text
34Propter quid irritavit impius Deum? dixit enim in corde suo: Non requiret.
no verse 34 in this text
35Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper; orphano tu eris adjutor.
no verse 35 in this text
36Contere brachium peccatoris et maligni; quæretur peccatum illius, et non invenietur.
no verse 36 in this text
37Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi; peribitis, gentes, de terra illius.
no verse 37 in this text
38Desiderium pauperum exaudivit Dominus; præparationem cordis eorum audivit auris tua:
no verse 38 in this text
39judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.]
no verse 39 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.