Halelu
Chapter 104
Baibala Hemolele (Hawaii…
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1E Iehova, e kuu Akua e, ua nui loa no oe; Ua kahikoia no oe i ka nani a me ka hanohano.
1Lobe den HERRN, meine Seele! HERR, mein Gott, du bist sehr herrlich; du bist schön und prächtig geschmückt.
2Ua uhiia no oe i ka malamalama me he kapa la; Ua hohola no oe i na lani me he paku la.
2Licht ist dein Kleid, das du anhast; du breitest aus den Himmel wie einen Teppich;
3Ua haua no oia i kona mau keena kiekie ma na wai; Ua kau aku no hoi i na ao maluna i kaa mau nona: A ua holoholo me na eheu o ka makani.
3Du wölbest es oben mit Wasser; du fährst auf den Wolken wie auf einem Wagen und gehst auf den Fittichen des Windes;
4Ua hana oia i kona poe elele, he makani; A i kona poe kahuns hoi, he lapalapa ahi;
4der du machst Winde zu deinen Engeln und zu deinen Dienern Feuerflammen;
5Ua hoopaa oia i ka honua maluna o kona kumu, I ole ia e nauweuwe, a mau loa aku.
5der du das Erdreich gegründet hast auf seinem Boden, daß es bleibt immer und ewiglich.
6A ua uhi no oe ia i ka hohonu, me he kapa la: Ku mai la na wai, maluna o na mauna.
6Mit der Tiefe deckst du es wie mit einem Kleide, und Wasser standen über den Bergen.
7I kou papa ana, holo no lakou; I ka leo o kou hekili, auhee aku la lakou.
7Aber von deinem Schelten flohen sie, von deinem Donner fuhren sie dahin.
8Ea mai la no maluna o na mauna; A emi iho la ma na awawa ilalo, A i kahi au i hookumu ai no lakou.
8Die Berge gingen hoch hervor, und die Täler setzten sich herunter zum Ort, den du ihnen gegründet hast.
9Ua kau pale oe i mokuna no lakou. I ole lakou e hala'e; I ole hoi e hoi hou mai, a uhi i ka honua.
9Du hast eine Grenze gesetzt, darüber kommen sie nicht und dürfen nicht wiederum das Erdreich bedecken.
10Kuu mai la oia i na waipuna ma na awawa, I kahe mai lakou, mawaena o na mauna.
10Du läßt Brunnen quellen in den Gründen, daß die Wasser zwischen den Bergen hinfließen,
11Hoohainu no lakou i na holoholona a pau o ke kula; A hooana no hoi na hoki hihiu i ko lakou makewai.
11daß alle Tiere auf dem Felde trinken und das Wild seinen Durst lösche.
12Maluna olaila na manu o ka lewa e hoopunana'i, A kani hoi ko lakou leo iwaena o na lala.
12An denselben sitzen die Vögel des Himmels und singen unter den Zweigen.
13Ua hoomauu mai no oia i ua mauna, mailoko mai o kona waihonawai; Ua maona hoi ka aina i ka hua o kau hana ana.
13Du feuchtest die Berge von obenher; du machst das Land voll Früchte, die du schaffest;
14Nana no i hooulu mai ka mauu no na holoholona, A me ka mea uli hoi i pono ai na kanaka: I hoopuka mai ai oia i ka ai mailoko mai o ka honua,
14du lässest Gras wachsen für das Vieh und Saat zu Nutz den Menschen, daß du Brot aus der Erde bringest,
15A me ka waina hoi i mea e olioli ai ko na kanaka naau, A me ka aila hoi, i mea e hinuhinu ai kana maka, A me ka berena, ka mea e hooikaika ai ka naau o na kanaka.
15und daß der Wein erfreue des Menschen Herz, daß seine Gestalt schön werde vom Öl und das Brot des Menschen Herz stärke;
16Ua kena no na laau o Iehova, Na kedera hoi o Lebanona, na mea ana i kanu ai;
16daß die Bäume des HERRN voll Saft stehen, die Zedern Libanons, die er gepflanzt hat.
17Malaila no e hoopunana'i na manu; O ke kikonia, o na laau kaa kona hale.
17Daselbst nisten die Vögel, und die Reiher wohnen auf den Tannen.
18O na mauna kiekie ka puuhonua o na kao hihiu; A o na pohaku hoi ko na rabita.
18Die hohen Berge sind der Gemsen Zuflucht, und die Steinklüfte der Kaninchen.
19Nana no i hana i na mahina no na kau; Ua ike no ka la i kona napoo ana.
19Du hast den Mond gemacht, das Jahr darnach zu teilen; die Sonne weiß ihren Niedergang.
20Lawe mai no oe i ka pouli, a ua po; Ia manawa, kolo mai na mea kolo a pau o ka nahelehele.
20Du machst Finsternis, daß es Nacht wird; da regen sich alle wilden Tiere,
21Uwo mai la hoi na liona opiopio i ko lakou wahi, A imi hoi i ka ai, mai ke Akua mai.
21die jungen Löwen, die da brüllen nach dem Raub und ihre Speise suchen von Gott.
22Puka mai la ka la, alaila, akoakoa lakou, A moe no lakou, ma ko lakou ana.
22Wenn aber die Sonne aufgeht, heben sie sich davon und legen sich in ihre Höhlen.
23Hele aku no ke kanaka i kana hana, A i kona hooikaika hoi, a ahiahi.
23So geht dann der Mensch aus an seine Arbeit und an sein Ackerwerk bis an den Abend.
24Nani ka nui o kau mau hana, e Iehova! Ma ke akamai i hana mai ai oe ia mau mea a pau: Ua piha hoi ka honua i kau waiwai.
24HERR, wie sind deine Werke so groß und viel! Du hast sie alle weislich geordnet, und die Erde ist voll deiner Güter.
25A me keia moana nui hoi, a palahalaha, Malaila no na mea kolo, pau ole i ka heluia, A me na mea ola, he liilii, a he nui no hoi.
25Das Meer, das so groß und weit ist, da wimmelt's ohne Zahl, große und kleine Tiere.
26Malaila no na moku e holo ae; Aia hoi kela leviatana au i hana'i, e paani ilaila.
26Daselbst gehen die Schiffe; da sind Walfische, die du gemacht hast, daß sie darin spielen.
27Kakali no keia poe a pau ia oe, I haawi mai ai oe i ka lakou ai i ka wa pono.
27Es wartet alles auf dich, daß du ihnen Speise gebest zu seiner Zeit.
28O ka mea au e haawi mai ai na lakou, oia ka lakou e hooiliili iho; Wehe no oe i kou lima, a lako iho la lakou i ka maikai.
28Wenn du ihnen gibst, so sammeln sie; wenn du deine Hand auftust, so werden sie mit Gut gesättigt.
29I huna oe i kou maka, make koke iho la lakou; Lawe oe i ko lakou ea, make no lakou, a hoi hou i ka lepo.
29Verbirgst du dein Angesicht, so erschrecken sie; du nimmst weg ihren Odem, so vergehen sie und werden wieder zu Staub.
30Hoouna mai oe i kou ea, ua hanaia iho la lakou; A nau no hoi i hoano hou i ka mnka o ka honua.
30Du lässest aus deinen Odem, so werden sie geschaffen, und du erneuest die Gestalt der Erde.
31E mau loa ana no ka nani o Iehova; E lealea mai no o Iehova i kana mau hana.
31Die Ehre des HERRN ist ewig; der HERR hat Wohlgefallen an seinen Werken.
32Nana mai no oia i ka honua, a haalulu iho la ia; Hoopa mai oia i na mauna, uwahi ae la lakou.
32Er schaut die Erde an, so bebt sie; er rührt die Berge an, so rauchen sie.
33E oli aku au ia Iehova i ka manawa o ko'u ola ana; E hoolea no hoi au i ke Akua, a i ko'u hopena,
33Ich will dem HERRN singen mein Leben lang und meinen Gott loben, solange ich bin.
34He mea ono ko'u noonoo ana ia ia; A ma Iehova no wau e lealea ai.
34Meine Rede müsse ihm wohl gefallen. Ich freue mich des HERRN.
35E hookiia'e ka poe hewa mai ka honua aku, O ka poe lawehala hoi, aole e koe lakou. E hoomaikai aku ia Iehova, e kuu uhane: E halelu aku oukou ia Iehova.
35Der Sünder müsse ein Ende werden auf Erden, und die Gottlosen nicht mehr sein. Lobe den HERRN, meine Seele! Halleluja!

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.