Psalmaro 104
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Lutherbibel 1912
1Benu, ho mia animo, la Eternulon. Ho Eternulo, mia Dio, Vi estas tre granda, De majesto kaj beleco Vi estas vestita;
1Lobe den HERRN, meine Seele! HERR, mein Gott, du bist sehr herrlich; du bist schön und prächtig geschmückt.
2Vi, kiu estas ĉirkaŭkovrita de lumo kiel de vesto, Kiu sternas la ĉielon kiel tapiŝon;
2Licht ist dein Kleid, das du anhast; du breitest aus den Himmel wie einen Teppich;
3Kiu aranĝas sur la akvo Siajn ĉambrojn, Kiu faras la nubojn Lia veturilo; Kiu iras sur la flugiloj de la vento;
3Du wölbest es oben mit Wasser; du fährst auf den Wolken wie auf einem Wagen und gehst auf den Fittichen des Windes;
4Kiu faras la ventojn Liaj senditoj, Flamantan fajron Liaj servantoj;
4der du machst Winde zu deinen Engeln und zu deinen Dienern Feuerflammen;
5Kiu fondis la teron sur ĝiaj fundamentoj, Ke ĝi neniam ŝanceliĝos.
5der du das Erdreich gegründet hast auf seinem Boden, daß es bleibt immer und ewiglich.
6La abismon Vi kovris kiel per vesto, Sur la montoj staras akvo;
6Mit der Tiefe deckst du es wie mit einem Kleide, und Wasser standen über den Bergen.
7De Via minaco ĝi kuras, De la voĉo de Via tondro ĝi forrapidas.
7Aber von deinem Schelten flohen sie, von deinem Donner fuhren sie dahin.
8Ĝi leviĝas sur montojn, malleviĝas sur valojn, Al tiu loko, kiun Vi destinis por ĝi.
8Die Berge gingen hoch hervor, und die Täler setzten sich herunter zum Ort, den du ihnen gegründet hast.
9Vi faris limon, kiun ĝi ne superpaŝos, Por ke ĝi ne revenu por kovri la teron.
9Du hast eine Grenze gesetzt, darüber kommen sie nicht und dürfen nicht wiederum das Erdreich bedecken.
10Vi sendas fontojn al la riveroj, Kiuj iras inter montoj;
10Du läßt Brunnen quellen in den Gründen, daß die Wasser zwischen den Bergen hinfließen,
11Ili trinkigas ĉiujn kampajn bestojn; Sovaĝaj azenoj kvietigas sian soifon.
11daß alle Tiere auf dem Felde trinken und das Wild seinen Durst lösche.
12Apud ili loĝas la birdoj ĉielaj, El inter la branĉoj ili sonigas sian voĉon.
12An denselben sitzen die Vögel des Himmels und singen unter den Zweigen.
13Vi trinkigas la montojn el Viaj ĉambroj; Per la produktoj de Viaj faroj satiĝas la tero.
13Du feuchtest die Berge von obenher; du machst das Land voll Früchte, die du schaffest;
14Vi kreskigas herbon por la bruto, Kaj verdaĵon, kiu servas al la homo, Por elirigi panon el la tero.
14du lässest Gras wachsen für das Vieh und Saat zu Nutz den Menschen, daß du Brot aus der Erde bringest,
15Kaj la vino gajigas la koron de la homo, La vizaĝo brilas de la oleo, Kaj la pano fortikigas la koron de la homo.
15und daß der Wein erfreue des Menschen Herz, daß seine Gestalt schön werde vom Öl und das Brot des Menschen Herz stärke;
16Satiĝas la arboj de la Eternulo, La cedroj de Lebanon, kiujn Li plantis;
16daß die Bäume des HERRN voll Saft stehen, die Zedern Libanons, die er gepflanzt hat.
17Kaj tie nestas birdoj; Cikonio havas sian loĝejon sur abioj;
17Daselbst nisten die Vögel, und die Reiher wohnen auf den Tannen.
18La altaj montoj estas por la ibeksoj, La rokoj estas rifuĝejo por la hirakoj.
18Die hohen Berge sind der Gemsen Zuflucht, und die Steinklüfte der Kaninchen.
19Li aranĝis la lunon laŭ la partoj de tempo; La suno scias sian subiron.
19Du hast den Mond gemacht, das Jahr darnach zu teilen; die Sonne weiß ihren Niedergang.
20Vi sendas mallumon, kaj fariĝas nokto, Dum kiu vagas ĉiuj arbaraj bestoj;
20Du machst Finsternis, daß es Nacht wird; da regen sich alle wilden Tiere,
21La leonidoj krias pri rabakiro, Por peti de Dio sian manĝaĵon.
21die jungen Löwen, die da brüllen nach dem Raub und ihre Speise suchen von Gott.
22Kiam leviĝas la suno, Ili sin kaŝas kaj kuŝiĝas en siaj loĝejoj.
22Wenn aber die Sonne aufgeht, heben sie sich davon und legen sich in ihre Höhlen.
23Eliras homo por sia okupiĝo, Por sia laboro ĝis la vespero.
23So geht dann der Mensch aus an seine Arbeit und an sein Ackerwerk bis an den Abend.
24Kiel multaj estas Viaj faroj, ho Eternulo! Ĉion Vi faris kun saĝo; La tero estas plena de Viaj faritaĵoj.
24HERR, wie sind deine Werke so groß und viel! Du hast sie alle weislich geordnet, und die Erde ist voll deiner Güter.
25Jen la maro, granda kaj vasta: Tie estas rampaĵoj sennombraj, Bestoj malgrandaj kaj grandaj;
25Das Meer, das so groß und weit ist, da wimmelt's ohne Zahl, große und kleine Tiere.
26Tie iras ŝipoj; Tie estas la levjatano, kiun Vi kreis, ke ĝi tie ludu.
26Daselbst gehen die Schiffe; da sind Walfische, die du gemacht hast, daß sie darin spielen.
27Ĉiuj ili atendas de Vi, Ke Vi donu al ili manĝon en ĝia tempo.
27Es wartet alles auf dich, daß du ihnen Speise gebest zu seiner Zeit.
28Vi donas al ili, ili kolektas; Vi malfermas Vian manon, kaj ili satiĝas de bonaĵo.
28Wenn du ihnen gibst, so sammeln sie; wenn du deine Hand auftust, so werden sie mit Gut gesättigt.
29Vi kaŝas Vian vizaĝon, tiam ili ektimas; Vi forprenas ilian spiriton, Tiam ili mortas kaj revenas al sia polvo.
29Verbirgst du dein Angesicht, so erschrecken sie; du nimmst weg ihren Odem, so vergehen sie und werden wieder zu Staub.
30Vi sendas Vian spiriton, tiam ili kreiĝas; Kaj Vi renovigas la vizaĝon de la tero.
30Du lässest aus deinen Odem, so werden sie geschaffen, und du erneuest die Gestalt der Erde.
31Gloro al la Eternulo estu eterne; La Eternulo ĝoju pri Siaj faritaĵoj.
31Die Ehre des HERRN ist ewig; der HERR hat Wohlgefallen an seinen Werken.
32Li ekrigardas la teron, kaj ĝi tremas; Li ektuŝas la montojn, kaj ili fumiĝas.
32Er schaut die Erde an, so bebt sie; er rührt die Berge an, so rauchen sie.
33Mi kantados al la Eternulo, dum mi vivos; Mi muzikados al mia Dio, dum mi estos.
33Ich will dem HERRN singen mein Leben lang und meinen Gott loben, solange ich bin.
34Agrabla estu al Li mia meditado; Mi ĝojos pri la Eternulo.
34Meine Rede müsse ihm wohl gefallen. Ich freue mich des HERRN.
35Malaperu pekuloj de sur la tero, Kaj malvirtuloj ne plu ekzistu. Benu, ho mia animo, la Eternulon. Haleluja!
35Der Sünder müsse ein Ende werden auf Erden, und die Gottlosen nicht mehr sein. Lobe den HERRN, meine Seele! Halleluja!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.