Psalmaro 104
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Benu, ho mia animo, la Eternulon. Ho Eternulo, mia Dio, Vi estas tre granda, De majesto kaj beleco Vi estas vestita;
1Благослови Господа, душе моя! Господи, Боже мій, дивно ти великий, ти зодягнувся величчєм і красою;
2Vi, kiu estas ĉirkaŭkovrita de lumo kiel de vesto, Kiu sternas la ĉielon kiel tapiŝon;
2Ти сьвітлом, як шатою, покрився, розіпняв небеса, як плахту наметну;
3Kiu aranĝas sur la akvo Siajn ĉambrojn, Kiu faras la nubojn Lia veturilo; Kiu iras sur la flugiloj de la vento;
3Поставив двори свої над водами, обертаєш хмари на колесницю для себе, ти несешся на крилах вітру;
4Kiu faras la ventojn Liaj senditoj, Flamantan fajron Liaj servantoj;
4Ангели твої в тебе послами, слуги твої — огонь пожираючий.
5Kiu fondis la teron sur ĝiaj fundamentoj, Ke ĝi neniam ŝanceliĝos.
5Він утвердив землю на підвалинах її; вона не захитається по віки;
6La abismon Vi kovris kiel per vesto, Sur la montoj staras akvo;
6Безоднями покрив її, як одежою, води стояли понад горами.
7De Via minaco ĝi kuras, De la voĉo de Via tondro ĝi forrapidas.
7Перед грозою твоєю погнались, перед голосом грому твого помчались далеко.
8Ĝi leviĝas sur montojn, malleviĝas sur valojn, Al tiu loko, kiun Vi destinis por ĝi.
8Гори піднялися, долини спустились до місця, котре призначив для них.
9Vi faris limon, kiun ĝi ne superpaŝos, Por ke ĝi ne revenu por kovri la teron.
9Визначив їм гряницю, і не перейдуть її; не вернуться назад, покрити землю.
10Vi sendas fontojn al la riveroj, Kiuj iras inter montoj;
10Із жерел посилаєш у долини потоки: шумлять вони проміж горами;
11Ili trinkigas ĉiujn kampajn bestojn; Sovaĝaj azenoj kvietigas sian soifon.
11Напувають всю зьвірину з поля; дикі ослята гасять смагу свою;
12Apud ili loĝas la birdoj ĉielaj, El inter la branĉoj ili sonigas sian voĉon.
12Над ними кублиться небесне птаство, між віттєм голос їх роздається.
13Vi trinkigas la montojn el Viaj ĉambroj; Per la produktoj de Viaj faroj satiĝas la tero.
13Ти напуваєш гори з висоти твоєї; земля насичується плодом творива твого.
14Vi kreskigas herbon por la bruto, Kaj verdaĵon, kiu servas al la homo, Por elirigi panon el la tero.
14Ти кажеш рости траві для скота і зеленинї на вжиток людям: щоб хлїба достачити із землї,
15Kaj la vino gajigas la koron de la homo, La vizaĝo brilas de la oleo, Kaj la pano fortikigas la koron de la homo.
15І вино, щоб веселило серце чоловіка; щоб міг оливою лице намастити, і щоб хлїб покріпив серце чоловіка.
16Satiĝas la arboj de la Eternulo, La cedroj de Lebanon, kiujn Li plantis;
16Насичаються дерева Божі, кедри Ливанські, що посадив їх,
17Kaj tie nestas birdoj; Cikonio havas sian loĝejon sur abioj;
17На них гнїздиться птаство; на кипарисах бузько знайшов собі домівку.
18La altaj montoj estas por la ibeksoj, La rokoj estas rifuĝejo por la hirakoj.
18Високі гори для козлів диких, скелї — сховиско лисицям.
19Li aranĝis la lunon laŭ la partoj de tempo; La suno scias sian subiron.
19Він сотворив місяць, щоб часи значити; сонце знає, коли заходити.
20Vi sendas mallumon, kaj fariĝas nokto, Dum kiu vagas ĉiuj arbaraj bestoj;
20Ти розкинеш темряву, і ніч настала; тодї ворушиться вся зьвірина лїсна;
21La leonidoj krias pri rabakiro, Por peti de Dio sian manĝaĵon.
21Молоді леви ричать за здобичею, і щоб жадати поживи для себе від Бога.
22Kiam leviĝas la suno, Ili sin kaŝas kaj kuŝiĝas en siaj loĝejoj.
22Зійде сонце, вони вертають назад і в своїх норах лягають.
23Eliras homo por sia okupiĝo, Por sia laboro ĝis la vespero.
23Чоловік виходить до свого дїла, і до своєї працї аж до вечора.
24Kiel multaj estas Viaj faroj, ho Eternulo! Ĉion Vi faris kun saĝo; La tero estas plena de Viaj faritaĵoj.
24Як багато, Господи, творива твого! Все премудростю сотворив єси, земля повна багацтва твого.
25Jen la maro, granda kaj vasta: Tie estas rampaĵoj sennombraj, Bestoj malgrandaj kaj grandaj;
25Те море, велике і на всї сторони широке: там ворушиться безлїч зьвірини, малої і великої.
26Tie iras ŝipoj; Tie estas la levjatano, kiun Vi kreis, ke ĝi tie ludu.
26Там судна дорогу верстають, за ними кит, котрого сотворив єси, щоб там побивався.
27Ĉiuj ili atendas de Vi, Ke Vi donu al ili manĝon en ĝia tempo.
27Всї вони тебе дожидають, щоб їжу їх у свій час дав їм.
28Vi donas al ili, ili kolektas; Vi malfermas Vian manon, kaj ili satiĝas de bonaĵo.
28Ти даєш їм, вони збирають; ти відчиняєш руку твою, вони добром насичаються.
29Vi kaŝas Vian vizaĝon, tiam ili ektimas; Vi forprenas ilian spiriton, Tiam ili mortas kaj revenas al sia polvo.
29Ти одвертаєш лице твоє, вони лякаються; возьмеш духи їх, вони, визївнувши, у порох повертаються.
30Vi sendas Vian spiriton, tiam ili kreiĝas; Kaj Vi renovigas la vizaĝon de la tero.
30Пішлеш твого духа, будуть сотворені, та й обновиш лице землї.
31Gloro al la Eternulo estu eterne; La Eternulo ĝoju pri Siaj faritaĵoj.
31Слава Господня буде по віки, Господь буде радїти творивом своїм;
32Li ekrigardas la teron, kaj ĝi tremas; Li ektuŝas la montojn, kaj ili fumiĝas.
32Він погляне на землю, і вона тремтить; доторкнеться гір, і вони димують.
33Mi kantados al la Eternulo, dum mi vivos; Mi muzikados al mia Dio, dum mi estos.
33Сьпівати му Господеві, поки життя мого, сьпівати му псальми Богові мому, як довго життя стане.
34Agrabla estu al Li mia meditado; Mi ĝojos pri la Eternulo.
34Нехай буде люба йому думка моя, і звеселюся в Господї.
35Malaperu pekuloj de sur la tero, Kaj malvirtuloj ne plu ekzistu. Benu, ho mia animo, la Eternulon. Haleluja!
35Нехай счезнуть грішники із землї, і беззаконних нехай не буде. Благослови, душе моя, Господа! Аллилуя!
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.