Psalmaro 139
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Ho Eternulo, Vi min esploras kaj min konas.
1Проводиреві хора; псальма Давидова. Господи! Ти розглянув мене, і пізнав.
2Vi scias, kiam mi sidas kaj kiam mi leviĝas; Vi komprenas mian penson de malproksime.
2Ти знаєш, коли я сяду, і коли встану; ти з далека розумієш думки мої.
3Kiam mi iras kaj kiam mi ripozas, Vi estas ĉirkaŭ mi, Kaj ĉiujn miajn vojojn Vi konas.
3Ти бачиш стежку мою і місце відпочинку, і всї дороги мої знаєш.
4Ĉar antaŭ ol troviĝas vorto sur mia lango, Jen, ho Eternulo, Vi ĉion jam scias.
4Бо ще нема слова на язику в мене, а вже ти Господи, добре все знаєш.
5De malantaŭe kaj de antaŭe Vi ĉirkaŭbaris min Kaj metis sur min Vian manon.
5З заду і з переду обступив мене! і руку свою положив на мене.
6Mirinda estas por mi tia sciado, tro alta; Mi ĝin ne povas kompreni.
6Розуміннє, надто — дивне, надто високе для мене, не здолїю збагнути його.
7Kien mi iros for de Via spirito? Kaj kien mi kuros for de Via vizaĝo?
7Куди йти менї перед духом твоїм, куди втекти менї від лиця твого?
8Se mi leviĝos al la ĉielo, Vi estas tie; Se mi kuŝiĝos en Ŝeol, jen Vi tie estas.
8Зійшов би я на небо, — ти там єси; спочив би я під землею, і там ти єси.
9Ĉu mi okupos la flugilojn de la matenruĝo, Ĉu mi loĝiĝos sur la rando de la maro:
9Взяв би я крила в зорі ранньої, та й на самому краю моря осївся,
10Ankaŭ tie Via mano min kondukos, Kaj Via dekstra mano min tenos.
10І туди б рука твоя провела мене, і правиця твоя попала.
11Se mi diros: Mallumo min kovros, Kaj la lumo ĉirkaŭ mi fariĝos nokto:
11І сказав би я: Тьма таки покриє мене, то й в ночі стане сьвітло кругом мене.
12Eĉ mallumo ne mallumas antaŭ Vi, Kaj la nokto lumas kiel tago; Mallumo fariĝas kiel lumo.
12І тьма не затьмить перед тобою, і ніч яснїє як день; тьма — одно що сьвітло.
13Ĉar Vi kreis mian internaĵon, Formis min en la ventro de mia patrino.
13Ти сотворив внутро моє; ти зложив мене в утробі матері моєї.
14Mi gloras Vin, ĉar mi estas mirinde kreita; Mirindaj estas Viaj kreitaĵoj, Kaj mia animo tion bone konscias.
14Прославляю тебе за те, що дав снагу менї предивну. Дїла твої чудесні, душа моя добре се знає.
15Ne estis kaŝitaj antaŭ Vi miaj ostoj, Kiam mi estis kreata en kaŝiteco, Kiam mi estis formata en la profundo de la tero.
15Не були втаєні костї мої перед тобою, коли в тайнї постав я, як тая грудка в долїшнїх місцях землї штучно зложена.
16Mian embrion vidis Viaj okuloj, Kaj en Via libro estis enskribitaj ĉiuj tagoj destinitaj, Kiam ankoraŭ eĉ unu ne ekzistis.
16Очі твої бачили зародок мій, і в книзї твоїй все було записано; минали днї, як костї творились, від часу того, як ще нї одної не було.
17Kiel grandvaloraj estas por mi Viaj pensoj, ho Dio! Kiel granda estas ilia nombro!
17Як любі для мене думки твої, Боже! Як велика безлїч їх!
18Se mi ilin kalkulus, ili estus pli multaj ol la sablo; Kiam mi vekiĝas, mi estas ankoraŭ kun Vi.
18Полїчив би, та більше їх, як піску. Пробуджаюсь, і я ще з тобою.
19Mortigu, ho Dio, la malvirtulojn, Kaj sangaviduloj foriĝu de mi!
19О коли б ти, Боже, погубив беззаконника! І ви, людожери, відступіться геть від мене!…
20Ili parolas pri Vi malice, Kaj Viaj malamikoj leviĝas por trompo.
20Та ворогів твоїх, що згадують тебе для беззаконня, що за марним ганяють.
21Viajn malamantojn, ho Eternulo, mi ja malamas, Kaj Viajn kontraŭulojn mi abomenas.
21Чи не мати менї ненавистї проти тих, що тебе ненавидять, і не гидитись тими, що проти тебе встали?
22Per ekstrema malamo mi ilin malamas; Ili fariĝis por mi malamikoj.
22Повною ненавистю ненавиджу їх; вони вороги в мене.
23Esploru min, ho Dio, kaj konu mian koron; Provu min kaj sciu miajn pensojn.
23Розглянь мене, Боже, і пізнай серце моє! Випробуй мене, і пізнай думки мої!
24Kaj rigardu, ĉu mi estas sur malbona vojo, Kaj gvidu min sur la vojo de eterneco.
24І подивись, чи йду я дорогою труду, і веди мене дорогою вічною.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.