Psalmaro 78
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Kulish and Puluj Bible (1905)
1Atentu, ho mia popolo, mian instruon; Klinu vian orelon al la paroloj de mia buŝo.
1Наука Асафа. Слухай, народе мій, науки моєї! Прихилїть ухо ваше до слів уст моїх!
2Mi malfermos per sentenco mian buŝon; Mi eldiros enigmojn el tempo antikva.
2Вітворю уста до приповістї, роскажу загадки з перед віків давних;
3Kion ni aŭdis kaj sciiĝis, Kion rakontis al ni niaj patroj,
3Про котрих ми чули і знаємо, і що їх розсказували нам батьки наші.
4Tion ni ne kaŝos antaŭ iliaj infanoj, Rakontante al venonta generacio la gloron de la Eternulo, Kaj Lian potencon, kaj Liajn miraklojn, kiujn Li faris.
4Не втаїмо перед синами їх, будучим родам, звіщаючи хвалу Господа, і його потугу, і чудеса, котрі він сотворив.
5Li starigis ateston en Jakob, Kaj en Izrael Li fiksis leĝon, Pri kiu Li ordonis al niaj patroj, Ke ili sciigu ĝin al siaj infanoj,
5Він бо поставив сьвідченнє своє в Якові, і положив закон в Ізраїлї, заповідаючи батькам нашим, щоб синам своїм переказали.
6Por ke sciu estonta generacio, la infanoj, kiuj naskiĝos, Ili leviĝu kaj rakontu al siaj infanoj.
6Щоб знав їх рід будучий, сини, що народитись мають, щоб і вони встали і синам своїм росказали,
7Ili metu sian fidon sur Dion, Kaj ili ne forgesu la farojn de Dio, Kaj ili plenumu Liajn ordonojn;
7Щоб на Бога вповали, і про дїла Божі не забували, і заповідї його сповняли,
8Kaj ili ne estu, kiel iliaj patroj, Generacio ribela kaj perfida, Generacio, kiu ne estis firma per sia koro, Nek fidela al Dio per sia spirito.
8І не були, як батьки їх, рід непокірний і ворохобливий, рід, що не статкував серцем, котрого дух не був вірний Богу.
9La filoj de Efraim, armitaj, portantaj pafarkon, Turniĝis malantaŭen en tago de batalo;
9Сини Ефремові, оружні сагайдачні, кинулись назад в день бою.
10Ili ne plenumis la interkonsenton de Dio, Kaj rifuzis sekvi Lian instruon;
10Не сповнили завіту Божого, і не схотїли ходити в законї його.
11Kaj ili forgesis Liajn farojn, Kaj Liajn miraklojn, kiujn Li aperigis al ili.
11Забули дїла його і чудеса його, котрі явив їм.
12Antaŭ iliaj patroj Li faris miraklojn En la lando Egipta, sur la kampo Coan.
12Він сотворив чудеса перед батьками їх, в землї Египецькій, на полї Зоан.
13Li fendis la maron kaj pasigis ilin, Kaj starigis la akvon kvazaŭ muron;
13Він роздїлив море, і дав їм перейти, звелївши водам загатою, як ті вали, стояти.
14Kaj Li kondukis ilin tage en nubo Kaj la tutan nokton en la lumo de fajro;
14І провадив їх в день під хмарою, і цїлу ніч при сьвітлї огня.
15Li fendis ŝtonojn en la dezerto, Kaj trinkigis ilin kvazaŭ el granda abismo;
15Пробивав скелю в пустинї, і щедро, як з глибинї, напував їх.
16Li eligis riveretojn el roko, Kaj fluigis akvon kiel riverojn.
16Велїв потокам із скелї плисти, і водї річками збігати.
17Sed ili plue pekis antaŭ Li, Ĉagrenis la Plejaltulon en la dezerto;
17Вони ж не покидали проти його грішити, і Всевишнього в пустинї гнївити.
18Kaj ili incitis Dion en sia koro, Petante manĝon pro sia kaprico;
18І скушали Бога в серцях своїх, просячи поживи для похотї своєї.
19Kaj ili parolis kontraŭ Dio, Kaj diris: Ĉu Dio povas kovri tablon en la dezerto?
19І говорили вони проти Бога, кажучи: Чи може Бог приготовити стіл у пустинї?
20Jen Li frapis rokon, Kaj verŝiĝis akvo kaj ekfluis riveroj: Ĉu Li povas ankaŭ panon doni? Ĉu Li pretigos ankaŭ viandon por Sia popolo?
20Бач, скелю пробив він, і бризнула вода, і заклекотїли потоки; чи зможе він дати хлїба? Або чи дасть мяса народові свому?
21Tial la Eternulo, aŭdinte, flamiĝis; Kaj fajro ekbrulis kontraŭ Jakob, Kaj leviĝis kolero kontraŭ Izrael;
21Тим то, як почув Господь, розгнївився і поломя запалало проти синів Якова, і гнїв піднявся проти Ізраїля.
22Ĉar ili ne kredis je Dio Kaj ne fidis Lian savon.
22Бо не вірили вони Богові, і не вповали на спасеннє його.
23Kaj Li ordonis el supre al la nuboj, Kaj Li malfermis la pordojn de la ĉielo;
23А все ж таки повелїв він в горі хмарам, і відчинив двері небесні,
24Kaj Li pluvigis al ili manaon, por manĝi, Kaj Li donis al ili ĉielan grenon.
24І велївши, щоб падала манна на поживу їм, дав їм хлїба небесного.
25Panon de potenculoj ĉiu manĝis; Li sendis al ili manĝon satege.
25Хлїбом сильних живився чоловік, страви післав їм подостатком.
26Li kurigis tra la ĉielo venton orientan, Kaj per Sia forto Li aperigis venton sudan;
26Післав від сходу вітра з неба, і силою своєю пригнав вітра з полудня.
27Kaj Li pluvigis sur ilin viandon kiel polvon, Kaj flugilajn birdojn kiel apudmaran sablon;
27І велїв, щоб падало мясо між них, як порошня, і птаство піряте, як пісок морський,
28Kaj Li faligis ĉion mezen de ilia tendaro, Ĉirkaŭe de iliaj loĝejoj.
28І велїв падати серед табору їх, кругом домівок їх.
29Kaj ili manĝis kaj tre satiĝis; Kaj Li venigis al ili tion, kion ili deziris.
29І їли до сита дуже, і доставив їм, чого забаглося.
30Sed kiam ili ankoraŭ ne forlasis sian deziron Kaj ilia manĝaĵo estis ankoraŭ en ilia buŝo,
30Та ще не одвернулись від забаганок своїх, ще була страва їх в губах їх,
31La kolero de Dio venis sur ilin Kaj mortigis la plej eminentajn el ili, Kaj la junulojn de Izrael ĝi faligis.
31Як піднявся гнїв Бога на них, і став він губити зміж сильних їх, і повалив вибраних Ізраїлевих.
32Malgraŭ ĉio ĉi tio ili plue ankoraŭ pekis Kaj ne kredis je Liaj mirakloj.
32Та ще й тодї вони грішити не переставали, і в чудеса його не вірували.
33Kaj Li finigis iliajn tagojn en vanteco Kaj iliajn jarojn en teruro.
33І дав їм коротати днї свої в марнотї, і лїта свої в страху.
34Kiam Li estis mortiganta ilin, tiam ili Lin ekserĉis, Returniĝis kaj fervore vokis Dion;
34Коли вбивав їх, то шукали його і навертались, і благали Бога пильно.
35Kaj ili rememoris, ke Dio estas ilia fortikaĵo Kaj Dio la Plejalta estas ilia Liberiganto.
35І спогадали вони, що Бог скеля їх, і Бог всевишнїй — спаситель їх.
36Sed ili flatis al Li per sia buŝo, Kaj per sia lango ili mensogis al Li;
36І притворялись перед ним устами своїми, і брехали язиком своїм.
37Ĉar ilia koro ne estis firma al Li, Kaj ili ne estis fidelaj en Lia interligo.
37Серце бо їх не статкувало перед ним, завіту його вірно вони не сповняли.
38Tamen Li, favorkora, pardonas pekon, kaj Li ne pereigas, Kaj Li ofte forklinis Sian koleron, Kaj Li ne eligis Sian tutan furiozon.
38Але він змилосердився, він простив неправоту, і не запропастив їх; і часто одвертав гнїв свій, не дав попусту яростї своїй.
39Kaj Li rememoris, ke ili estas karno, Vento, kiu iras kaj ne revenas.
39І спогадав, що вони тїло, вітер, що проходить, і не вертає.
40Kiom da fojoj ili ĉagrenis Lin en la dezerto Kaj indignigis Lin en la stepo!
40Скілько то разів сердили вони його в пустинї, приводили в степах до смутку.
41Ripete ili incitadis Dion Kaj provokis la Sanktulon de Izrael.
41І знов, скушаючи Бога, завдали жалю сьвятому Ізраїля.
42Ili ne rememoris Lian manon, La tagon, en kiu Li liberigis ilin de premanto,
42Не спогадали вони руки його, дня того, як вислобонив їх від гнобителя.
43Kiam Li faris en Egiptujo Siajn signojn Kaj Siajn miraklojn sur la kampo Coan;
43Як явив знаки свої в Египтї і чудеса свої на полях Зоан:
44Kiam Li ŝanĝis en sangon iliajn riverojn kaj torentojn, Ke ili ne povis trinki.
44Він перемінив у кров ріки їх, так що не змогли пити води текучої.
45Li sendis sur ilin insektojn, kiuj ilin manĝis, Kaj ranojn, kiuj ilin pereigis;
45Допустив на них собачі мухи, щоб кусали їх, і жаби, щоб губили їх.
46Iliajn produktojn de la tero Li fordonis al vermoj Kaj ilian laboron al akridoj;
46Плоди їх віддав гусеницям, і працю їх саранї.
47Per hajlo Li batis iliajn vinberojn, Kaj iliajn sikomorojn per frosto;
47Виногради їх побив градом, а садовину-морву ожеледдю.
48Li elmetis al hajlo iliajn brutojn, Kaj iliajn paŝtatarojn al fulmo;
48І віддав скотину їх градові, а отарі їх блискавкам.
49Li sendis sur ilin Sian flamantan koleron, Furiozon, malbenon, kaj mizeron, Taĉmenton da malbonaj anĝeloj.
49Післав на них жар гнїву свого, лютість і ярість і горе, юрбу ангелів нещастя.
50Li donis liberan vojon al Sia kolero, Ne ŝirmis kontraŭ la morto ilian animon, Kaj ilian vivon Li transdonis al pesto;
50Дав попуст гнїву свому, не зберіг душі їх від смертї, і життя їх віддав чумі.
51Li mortigis ĉiun unuenaskiton en Egiptujo, La komencajn fortojn en la tendoj de Ĥam.
51І побив всїх первороднїв в Египтї, первенцїв сили у Хамових шатрах.
52Kaj Li kondukis kiel ŝafojn Sian popolon, Kaj Li kondukis ilin kiel paŝtataron tra la dezerto;
52І велїв народові свому, як вівцї, пускатись в дорогу, і вів їх, як стадо, в пустинї.
53Li kondukis ilin en sendanĝereco, kaj ili ne timis, Kaj iliajn malamikojn kovris la maro;
53І провадив їх безпечно, нїчого було їм боятись; а ворогів їх море покрило.
54Kaj Li venigis ilin al Sia sankta limo, Al tiu monto, kiun akiris Lia dekstra mano;
54І привів їх до гряницї сьвятинї своєї, до гори тої, котру здобула правиця його.
55Li forpelis antaŭ ili popolojn, Lote disdonis ilian heredon, Kaj loĝigis en iliaj tendoj la tribojn de Izrael.
55І порозганяв народи перед ними, жеребом розпаював наслїддє, і поселив у шатрах їх поколїння Ізраїлеві.
56Sed ili incitis kaj ĉagrenis Dion la Plejaltan, Kaj Liajn leĝojn ili ne observis;
56Але вони скушали і сердили Бога всевишнього, і сьвідчень його не додержували.
57Ili defalis kaj perfidiĝis, kiel iliaj patroj, Returniĝis, kiel malfidinda pafarko;
57Відступили і спроневірились, як батьки їх, вивернулись, як лук зрадливий.
58Ili kolerigis Lin per siaj altaĵoj, Kaj per siaj idoloj ili Lin incitis.
58Розсердили його горбищами своїми, образами своїми вразили його.
59Dio aŭdis kaj flamiĝis, Kaj forte ekindignis kontraŭ Izrael;
59Бог почув і розлютився, і зовсїм відкинув Ізраїля.
60Li forlasis Sian loĝejon en Ŝilo, La tendon, en kiu Li loĝis inter la homoj;
60І покинув домівку Силомську, намет, що між людьми поставив його.
61Kaj Li fordonis en malliberecon Sian forton, Kaj Sian majeston en la manon de malamiko;
61І віддав в неволю силу свою, і славу свою в руки напасників.
62Kaj Li elmetis al glavo Sian popolon, Kaj kontraŭ Sia heredo Li flamiĝis.
62І віддав під меча нарід свій, і розлютився на наслїддє своє.
63Ĝiajn junulojn formanĝis fajro, Kaj ĝiaj junulinoj ne estis prikantataj;
63Огонь пожер молодцїв їх, а дївчатам їх не сьпівали весїльних;
64Ĝiaj pastroj falis de glavo, Kaj ĝiaj vidvinoj ne ploris.
64Сьвященники їх полягли під мечем, а вдовицям їх нїколи було заплакати.
65Sed mia Sinjoro vekiĝis kiel dormanto, Kiel fortulo, vigligita de vino.
65Тодї пробудився Господь, мов би спячий, як лицарь, що вином покріпившись, гукає.
66Kaj Li batis ĝiajn malamikojn malantaŭen: Eternan malhonoron Li donis al ili.
66І побив ворогів своїх на стрімголов, завдав їм вічний сором.
67Kaj Li malŝatis la tendon de Jozef, Kaj la tribon de Efraim Li ne elektis;
67І погордував шатром Йосифа, і не вибрав поколїння Ефремового;
68Sed Li elektis la tribon de Jehuda, La monton Cion, kiun Li ekamis;
68Тілько вибрав Юдин рід, гору Сион, що полюбив її.
69Kaj Li konstruis Sian sanktejon kiel monton, Kaj kiel la teron Li fortikigis ĝin por ĉiam.
69І збудував він сьвятиню, як гора високу, як земля, що на віки утвердив її.
70Kaj Li elektis Davidon, Sian sklavon, Kaj Li prenis lin el la staloj de ŝafoj.
70І вибрав Давида, слугу свого, і взяв його від отар овечих;
71De apud la ŝafinoj Li venigis lin, Por paŝti Lian popolon Jakob kaj Lian heredon Izrael.
71Із за кормлящих овець покликав його, пасти Якова, свій народ, і Ізраїля, наслїддє своє.
72Kaj li paŝtis ilin laŭ la fideleco de sia koro, Kaj per lertaj manoj li ilin kondukis.
72І він пас їх в чистотї серця свого, і розумними руками провадив їх.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.