Psalmaro 78
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Atentu, ho mia popolo, mian instruon; Klinu vian orelon al la paroloj de mia buŝo.
1Чуј, народе мој, наук мој, пригни ухо своје к речима уста мојих.
2Mi malfermos per sentenco mian buŝon; Mi eldiros enigmojn el tempo antikva.
2Отварам за причу уста своја, казаћу старе приповетке.
3Kion ni aŭdis kaj sciiĝis, Kion rakontis al ni niaj patroj,
3Шта слушасмо и дознасмо, и што нам казиваше оци наши,
4Tion ni ne kaŝos antaŭ iliaj infanoj, Rakontante al venonta generacio la gloron de la Eternulo, Kaj Lian potencon, kaj Liajn miraklojn, kiujn Li faris.
4Нећемо затајити од деце њихове, нараштају позном јавићемо славу Господњу и силу Његову и чудеса која је учинио.
5Li starigis ateston en Jakob, Kaj en Izrael Li fiksis leĝon, Pri kiu Li ordonis al niaj patroj, Ke ili sciigu ĝin al siaj infanoj,
5Сведочанство подиже у Јакову, и у Израиљу постави закон, који даде оцима нашим да га предаду деци својој;
6Por ke sciu estonta generacio, la infanoj, kiuj naskiĝos, Ili leviĝu kaj rakontu al siaj infanoj.
6Да би знао потоњи нараштај, деца која ће се родити, па и они да би казивали својој деци.
7Ili metu sian fidon sur Dion, Kaj ili ne forgesu la farojn de Dio, Kaj ili plenumu Liajn ordonojn;
7Да полажу на Бога надање своје, и не заборављају дела Божијих, и заповести Његове да држе;
8Kaj ili ne estu, kiel iliaj patroj, Generacio ribela kaj perfida, Generacio, kiu ne estis firma per sia koro, Nek fidela al Dio per sia spirito.
8И да не буду као оци њихови, род неваљао и упоран, род који не беше чврст срцем својим, нити веран Богу духом својим.
9La filoj de Efraim, armitaj, portantaj pafarkon, Turniĝis malantaŭen en tago de batalo;
9Синови Јефремови наоружани, који стрељају из лука, вратише се натраг, кад беше бој.
10Ili ne plenumis la interkonsenton de Dio, Kaj rifuzis sekvi Lian instruon;
10Не сачуваше завет Божји, и по закону Његовом не хтеше ходити.
11Kaj ili forgesis Liajn farojn, Kaj Liajn miraklojn, kiujn Li aperigis al ili.
11Заборавише дела Његова, и чудеса, која им је показао,
12Antaŭ iliaj patroj Li faris miraklojn En la lando Egipta, sur la kampo Coan.
12Како пред очима њиховим учини чудеса у земљи мисирској, на пољу Соану;
13Li fendis la maron kaj pasigis ilin, Kaj starigis la akvon kvazaŭ muron;
13Раздвоји море, и проведе их, од воде начини зид;
14Kaj Li kondukis ilin tage en nubo Kaj la tutan nokton en la lumo de fajro;
14И води их дању облаком, и сву ноћ светлим огњем;
15Li fendis ŝtonojn en la dezerto, Kaj trinkigis ilin kvazaŭ el granda abismo;
15Раскида стене у пустињи, и поји их као из велике бездане;
16Li eligis riveretojn el roko, Kaj fluigis akvon kiel riverojn.
16Изводи потоке из камена, и води воду рекама.
17Sed ili plue pekis antaŭ Li, Ĉagrenis la Plejaltulon en la dezerto;
17Али они још једнако грешише Њему, и гневише Вишњег у пустињи.
18Kaj ili incitis Dion en sia koro, Petante manĝon pro sia kaprico;
18И кушаше Бога у срцу свом, иштући јела по вољи својој,
19Kaj ili parolis kontraŭ Dio, Kaj diris: Ĉu Dio povas kovri tablon en la dezerto?
19И викаше на Бога, и рекоше: „Може ли Бог зготовити трпезу у пустињи?”
20Jen Li frapis rokon, Kaj verŝiĝis akvo kaj ekfluis riveroj: Ĉu Li povas ankaŭ panon doni? Ĉu Li pretigos ankaŭ viandon por Sia popolo?
20Ево! Он удари у камен, и потече вода, и реке устадоше; може ли и хлеба дати? Хоће ли и меса поставити народу свом?
21Tial la Eternulo, aŭdinte, flamiĝis; Kaj fajro ekbrulis kontraŭ Jakob, Kaj leviĝis kolero kontraŭ Izrael;
21Господ чу и разљути се, и огањ се разгоре на Јакова, и гнев се подиже на Израиља.
22Ĉar ili ne kredis je Dio Kaj ne fidis Lian savon.
22Јер не вероваше Богу и не уздаше се у помоћ Његову.
23Kaj Li ordonis el supre al la nuboj, Kaj Li malfermis la pordojn de la ĉielo;
23Тада заповеди облацима одозго, и отвори врата небеска,
24Kaj Li pluvigis al ili manaon, por manĝi, Kaj Li donis al ili ĉielan grenon.
24И пусти, те им подажде мана за јело, и хлеб небески даде им.
25Panon de potenculoj ĉiu manĝis; Li sendis al ili manĝon satege.
25Хлеб анђеоски јеђаше човек; посла им јела до ситости.
26Li kurigis tra la ĉielo venton orientan, Kaj per Sia forto Li aperigis venton sudan;
26Пусти небом устоку, и наведе силом својом југ;
27Kaj Li pluvigis sur ilin viandon kiel polvon, Kaj flugilajn birdojn kiel apudmaran sablon;
27И као прахом засу их месом, и као песком морским птицама крилатим;
28Kaj Li faligis ĉion mezen de ilia tendaro, Ĉirkaŭe de iliaj loĝejoj.
28Побаца их сред логора њиховог, око шатора њихових.
29Kaj ili manĝis kaj tre satiĝis; Kaj Li venigis al ili tion, kion ili deziris.
29И наједоше се и даде им шта су желели.
30Sed kiam ili ankoraŭ ne forlasis sian deziron Kaj ilia manĝaĵo estis ankoraŭ en ilia buŝo,
30Али их још и не прође жеља, још беше јело у устима њиховим,
31La kolero de Dio venis sur ilin Kaj mortigis la plej eminentajn el ili, Kaj la junulojn de Izrael ĝi faligis.
31Гнев се Божји подиже на њих и помори најјаче међу њима, и младиће у Израиљу поби.
32Malgraŭ ĉio ĉi tio ili plue ankoraŭ pekis Kaj ne kredis je Liaj mirakloj.
32Преко свега тога још грешише, и не вероваше чудесима Његовим.
33Kaj Li finigis iliajn tagojn en vanteco Kaj iliajn jarojn en teruro.
33И пусти, те дани њихови пролазише узалуд, и године њихове у страху.
34Kiam Li estis mortiganta ilin, tiam ili Lin ekserĉis, Returniĝis kaj fervore vokis Dion;
34Кад их убијаше, онда притецаху к Њему, и обраћаху се и искаху Бога;
35Kaj ili rememoris, ke Dio estas ilia fortikaĵo Kaj Dio la Plejalta estas ilia Liberiganto.
35И помињаху да је Бог одбрана њихова, и Вишњи Избавитељ њихов.
36Sed ili flatis al Li per sia buŝo, Kaj per sia lango ili mensogis al Li;
36Ласкаху Му устима својим, и језиком својим лагаху Му.
37Ĉar ilia koro ne estis firma al Li, Kaj ili ne estis fidelaj en Lia interligo.
37А срце њихово не беше Њему верно, и не беху тврди у завету Његовом.
38Tamen Li, favorkora, pardonas pekon, kaj Li ne pereigas, Kaj Li ofte forklinis Sian koleron, Kaj Li ne eligis Sian tutan furiozon.
38Али Он беше милостив, и покриваше грех, и не помори их, често заустављаше гнев свој, и не подизаше све јарости своје.
39Kaj Li rememoris, ke ili estas karno, Vento, kiu iras kaj ne revenas.
39Опомињаше се да су тело, ветар, који пролази и не враћа се.
40Kiom da fojoj ili ĉagrenis Lin en la dezerto Kaj indignigis Lin en la stepo!
40Колико Га пута расрдише у пустињи, и увредише у земљи где се не живи!
41Ripete ili incitadis Dion Kaj provokis la Sanktulon de Izrael.
41Све наново кушаше Бога, и Свеца Израиљевог дражише.
42Ili ne rememoris Lian manon, La tagon, en kiu Li liberigis ilin de premanto,
42Не сећаше се руке Његове и дана, у који их избави из невоље,
43Kiam Li faris en Egiptujo Siajn signojn Kaj Siajn miraklojn sur la kampo Coan;
43У који учини у Мисиру знаке своје и чудеса своја на пољу Соану;
44Kiam Li ŝanĝis en sangon iliajn riverojn kaj torentojn, Ke ili ne povis trinki.
44И проврже у крв реке њихове и потоке њихове, да не могоше пити.
45Li sendis sur ilin insektojn, kiuj ilin manĝis, Kaj ranojn, kiuj ilin pereigis;
45Посла на њих бубине да их кољу, и жабе да их море.
46Iliajn produktojn de la tero Li fordonis al vermoj Kaj ilian laboron al akridoj;
46Летину њихову даде црву, и муку њихову скакавцима.
47Per hajlo Li batis iliajn vinberojn, Kaj iliajn sikomorojn per frosto;
47Винограде њихове поби градом, и смокве њихове сланом.
48Li elmetis al hajlo iliajn brutojn, Kaj iliajn paŝtatarojn al fulmo;
48Граду предаде стоку њихову, и стада њихова муњи.
49Li sendis sur ilin Sian flamantan koleron, Furiozon, malbenon, kaj mizeron, Taĉmenton da malbonaj anĝeloj.
49Посла на њих огњени гнев свој, јарост, срдњу и мржњу, чету злих анђела.
50Li donis liberan vojon al Sia kolero, Ne ŝirmis kontraŭ la morto ilian animon, Kaj ilian vivon Li transdonis al pesto;
50Равни стазу гневу свом, не чува душе њихове од смрти, и живот њихов предаде помору.
51Li mortigis ĉiun unuenaskiton en Egiptujo, La komencajn fortojn en la tendoj de Ĥam.
51Поби све првенце у Мисиру, први пород по колибама Хамовим.
52Kaj Li kondukis kiel ŝafojn Sian popolon, Kaj Li kondukis ilin kiel paŝtataron tra la dezerto;
52И поведе народ свој као овце, и води их као стадо преко пустиње.
53Li kondukis ilin en sendanĝereco, kaj ili ne timis, Kaj iliajn malamikojn kovris la maro;
53Води их поуздано, и они се не бојаше, а непријатеље њихове затрпа море.
54Kaj Li venigis ilin al Sia sankta limo, Al tiu monto, kiun akiris Lia dekstra mano;
54И доведе их на место светиње своје, на ову гору, коју задоби десница Његова.
55Li forpelis antaŭ ili popolojn, Lote disdonis ilian heredon, Kaj loĝigis en iliaj tendoj la tribojn de Izrael.
55Одагна испред лица њиховог народе; жребом раздели њихово достојање, и по шаторима њиховим насели колена Израиљева.
56Sed ili incitis kaj ĉagrenis Dion la Plejaltan, Kaj Liajn leĝojn ili ne observis;
56Али они кушаше и срдише Бога Вишњег и уредбе Његове не сачуваше.
57Ili defalis kaj perfidiĝis, kiel iliaj patroj, Returniĝis, kiel malfidinda pafarko;
57Одусташе и одвргоше се, као и оци њихови, слагаше као рђав лук.
58Ili kolerigis Lin per siaj altaĵoj, Kaj per siaj idoloj ili Lin incitis.
58Увредише Га висинама својим, и идолима својим раздражише Га.
59Dio aŭdis kaj flamiĝis, Kaj forte ekindignis kontraŭ Izrael;
59Бог чу и разгневи се и расрди се на Израиља веома.
60Li forlasis Sian loĝejon en Ŝilo, La tendon, en kiu Li loĝis inter la homoj;
60Остави насеље своје у Силому, шатор, у коме живљаше с људима.
61Kaj Li fordonis en malliberecon Sian forton, Kaj Sian majeston en la manon de malamiko;
61И оправи у ропство славу своју и красоту своју у руке непријатељеве.
62Kaj Li elmetis al glavo Sian popolon, Kaj kontraŭ Sia heredo Li flamiĝis.
62И предаде мачу народ свој, и на достојање своје запламте се.
63Ĝiajn junulojn formanĝis fajro, Kaj ĝiaj junulinoj ne estis prikantataj;
63Младиће његове једе огањ, и девојкама његовим не певаше сватовских песама;
64Ĝiaj pastroj falis de glavo, Kaj ĝiaj vidvinoj ne ploris.
64Свештеници његови падаше од мача, и удовице његове не плакаше.
65Sed mia Sinjoro vekiĝis kiel dormanto, Kiel fortulo, vigligita de vino.
65Најпосле, као иза сна пробуди се Господ, прену се као јунак кад се напије вина.
66Kaj Li batis ĝiajn malamikojn malantaŭen: Eternan malhonoron Li donis al ili.
66И поби непријатеље своје с леђа, вечној срамоти предаде их.
67Kaj Li malŝatis la tendon de Jozef, Kaj la tribon de Efraim Li ne elektis;
67И не хте шатор Јосифов, и колено Јефремово не изабра.
68Sed Li elektis la tribon de Jehuda, La monton Cion, kiun Li ekamis;
68Него изабра колено Јудино, гору Сион, која Му омиле.
69Kaj Li konstruis Sian sanktejon kiel monton, Kaj kiel la teron Li fortikigis ĝin por ĉiam.
69И сагради светињу своју као горње своје станове, и као земљу утврди је довека.
70Kaj Li elektis Davidon, Sian sklavon, Kaj Li prenis lin el la staloj de ŝafoj.
70И изабра Давида, слугу свог, и узе га од торова овчијих,
71De apud la ŝafinoj Li venigis lin, Por paŝti Lian popolon Jakob kaj Lian heredon Izrael.
71И од дојилица доведе га да пасе народ Његов, Јакова, и наследство Његово, Израиља.
72Kaj li paŝtis ilin laŭ la fideleco de sia koro, Kaj per lertaj manoj li ilin kondukis.
72И он их пасе чистим срцем, и води их мудрим рукама.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.