Psalmaro 6
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Daničić–Karadžić Bible (1868), Cyrillic
1Ho Eternulo, ne en Via kolero min riproĉu, Kaj ne en Via furiozo min punu.
1Господе! Немој ме покарати у јарости својој, нити ме у гневу свом наказити.
2Korfavoru min, ho Eternulo, ĉar mi senfortiĝis; Sanigu min, ho Eternulo, ĉar ektremis miaj ostoj.
2Смилуј се на ме, Господе, јер сам изнемогао; исцели ме, јер су кости моје устрептале,
3Kaj mia animo forte ektremis; Kaj Vi, ho Eternulo, ĝis kiam?
3И душа се моја врло уздрхтала. А Ти, Господе, докле ћеш.
4Returnu Vin, ho Eternulo, savu mian animon; Helpu min pro Via favorkoreco.
4Обрати се, Господе, избави душу моју, помози ми ради милости своје.
5Ĉar en la morto ne ekzistas memoro pri Vi; En Ŝeol, kiu gloros Vin?
5Јер мртви не спомињу Тебе; у гробу ко ће Те славити?
6Mi laciĝis de mia ĝemado; Ĉiun nokton mi priverŝas mian liton; Per miaj larmoj mi malsekigas mian kuŝejon.
6Изнемогох уздишући; сваку ноћ квасим одар свој, сузама својим натапам постељу своју.
7Sekiĝis de malĝojo mia vizaĝo, Maljuniĝis de ĉiuj miaj premantoj.
7Усахну од жалости око моје, постара се од множине непријатеља мојих.
8Foriĝu de mi, ĉiuj, kiuj faras malbonon; Ĉar aŭdis la Eternulo la voĉon de mia ploro.
8Идите од мене сви који чините безакоње, јер Господ чу плач мој.
9Aŭdis la Eternulo mian peton; La Eternulo akceptos mian preĝon.
9Чу Господ молбу моју, Господ молитву моју прими.
10Hontigitaj kaj tre teruritaj estos ĉiuj miaj malamikoj; Ili forturniĝos kaj tuj estos hontigitaj.
10Нек се постиде и препадну сви непријатељи моји, нека се поврате и постиде одмах.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.